Jedna data

Jednym z największych grzechów przeciw jedności jest obchodzenie świąt Wielkiejnocy w różnych datach. Zmartwychwstanie jest sednem wiary chrześcijańskiej. Bez niej nie ma chrześcijaństwa, jednakże prawie każdego roku kościoły wschodnie i zachodnie obchodzą Wielkanoc w różnych datach. W niektórych latach kościoły katolickie, anglikańskie i protestanckie obchodziły aż pięć tygodni oddzielnie od swoich prawosławnych braci i sióstr, podczas gdy w innych latach okres Wielkanocny mógł przypadać na tę samą datę.

„bracie, czy jeszcze przez kolejny sezon będę przechodził przez ból, przez który przechodziłem rok po roku? a może tym razem dasz Mi odpocząć? czy kolejny sezon będę znowu pić Kielich waszego podziału? czy może dasz odpoczynek Memu Ciału i ujednolicisz, ze względu na Mnie, Święto Wielkiejnocy?

ujednolicając datę Wielkiejnocy, ulżysz Mojemu bólowi, bracie, i będziesz się radował we Mnie, a Ja w tobie; i przywrócę wzrok wielu;” (14 października 1991)

„powiedz tym, którzy pracują dla jedności, aby spojrzeli w niebiosa; widzicie, jak daleko są one od ziemi? tak dalekie od siebie nawzajem są ich serca; tak dalece są oddzieleni; kiedyż oni wszyscy wydadzą jednomyślnym głosem dekret, aby obchodzić święto Wielkiejnocy wszyscy w jednym terminie?” (21 grudnia 1992)

Więcej orędzi o ujednoliceniu dat Wielkiejnocy: kliknij tu

Pojednanie

Pan dał Vassuli wewnętrzne widzenie trzech żelaznych prętów symbolizujących trzy główne chrześcijańskie ciała – katolików, prawosławnych i protestantów – wzywając ich głowy do spotkania. Żeby się jednak spotkali, muszą się ugiąć. To ugięcie się oznacza pojednanie.

„potrzebuję przede wszystkim pojednania i prawdziwej metanoi, od wszystkich Kościołów;” (18 maja 2013)

Pan jest bardzo zniesmaczony, kiedy różnicujemy się wzajemnie i nie przyjmujemy jedni drugich. Niepojednanie dowodzi jedynie całemu światu, że brakuje nam Miłości i że nie uginamy się w pokorze, aby otrzymać owoc jedności.

Każdy musi się ugiąć w pokorze i miłości. Wierni każdego kościoła powinni być chętni umrzeć dla swojego ja i dla swojej sztywności, a następnie, przez ten czyn pokory i posłuszeństwa wobec prawdy, będzie w nich świeciła obecność Chrystusa.

„ugnijcie się! ugnijcie się, aby móc się pogodzić i zjednoczyć, ukorzcie się, aby się zjednoczyć;” (21 czerwca 1988)

„dopóki nie pojednacie się ze sobą w pokorze i nie będziecie się wzajemnie kochać, jak Ja was kocham, wasz podział pozostanie;” (27 marca 1992)

Pojednanie i jedność rozciąga się także poza sam Kościół…
Pan wzywa do jedności i pojednania między rodziną i przyjaciółmi, ponieważ wszystko, co jest podziałem, NIE jest od Boga.

Jako chrześcijanie musimy też szanować wolność ludzi i unikać stosowania nieetycznych środków zdobywania nawróceń. Spotkania międzyreligijne powinny być szczere, z celem szerzenia zrozumienia i szacunku dla religijnych tradycji każdego i powstrzymaniem się od ich oczerniania. Także dzięki temu zdobywamy pojednanie i pokój.

Wszystkie religie mają do odegrania ważną rolę w utrzymywaniu pokoju i pojednania. To dlatego, że owoc pojednania przynosi pokój, miłość i wzajemne poszanowanie.

„przyjdźcie, wy wszyscy, którzy nie pojednaliście się ze Mną, przyjdźcie, przyjdźcie i Pojednajcie się i przyjmijcie Mój Pokój;” (December 3, 1988)

Jeden ołtarz

Ujednolicenie dat Wielkiejnocy jest tylko pierwszym krokiem, by odpowiedzieć na Wezwanie naszego Pana. Sednem naszego pełnego zjednoczenia, Wschodu i Zachodu, katolików, prawosławnych i protestantów, jest możliwość łamania razem chleba i dzielenia się Eucharystią, życiem Kościoła.

„zjednoczcie się! zgromadźcie się! wzywajcie razem Mojego Imienia! konsekrujcie razem Moje Ciało i Moją Krew!” (14 października 1991)

„jedność to nieróżnicowanie się pod Moim Świętym Imieniem, jedność to dzielenie się Komunią Świętą i wiara w Moją prawdziwą Obecność w Najświętszej Eucharystii; jedność, Moje dziecko, to obdarowywanie się wzajemnie swoimi bogactwami;” (13 kwietnia 1991)

„patrz, ależ będę miał radość, kiedy wokół Jednego Ołtarza się zgromadzicie i wokół tego samego Ołtarza będziecie Mnie wychwalać; przyznając się do waszych błędów, żałując waszego buntu i pamiętając o Mojej Miłości do was i kochając się wzajemnie, jak Ja was kocham;” (19 kwietnia 1988)

Na całym świecie jest wielu ludzi, którzy starają się żyć Orędziami „Prawdziwego życia w Bogu” i ćwiczyć się w jedności w sposób, w jaki wzywa nas Nasz Pan. Są dwa sposoby, którymi jest to dokonywane: przez ekumeniczne pielgrzymki i grupy modlitewne Prawdziwego życia w Bogu.

Grupy modlitewne

Chociaż dla czytelników są niezliczone korzyści, by wspólnie się gromadzić i modlić, pierwszorzędną misją i celem ekumenicznej grupy modlitewnej Prawdziwego życia w Bogu jest modlić się o jedność i ujednolicenie dat Wielkiejnocy, ponieważ jest to wielkim pragnieniem naszego Pana Jezusa Chrystusa. Możemy być pierwocinami jedności przez gromadzenie się i modlenie się wspólnie, jednym sercem i jednym głosem.

Vassula otrzymała wiele próśb, aby modlić się o jedność chrześcijan:

„przyjdź teraz, zjednoczmy się w modlitwie; modlitwie do Ojca o Jedność;” (20 maja 1987)

„módlcie się więc, Moi umiłowani, módlcie się o tę Jedność, na którą Ja, Pan, jestem w pełni przygotowany;” (19 czerwca 1989)

„zapraszam was dzisiaj na modlitwę o Jedność; aby się zjednoczyć, musicie kochać, aby się zjednoczyć, musicie być pokorni i posłuszni;” (orędzie Matki Bożej 8 stycznia 1991 dla grupy modlitewnej, na 19 stycznia 1991)

To sam Bóg nawołuje do spotkań modlitewnych dla jedności, tak jak powiedział 20 października 1991 w Orędziu skierowanym do Belgii, w którym modlitwy z serca, zjednoczone z Sercem Jezusa, są podstawą dla odbudowy Jego Kościoła:

„zwołałem ich, gromadząc ich tutaj dzisiaj, aby modlili się razem; pragnę zjednoczenia Moich dzieci; pragnę, aby cały Mój Kościół był zjednoczony; ci, którzy uparcie trwają rozdzieleni, już oddzielili Moje Serce od swojego; miejcie świadomość powagi waszego podziału, pilności Mojego Wezwania i znaczenia Mojej prośby; potrzebuję waszego serca, aby was zjednoczyć i odbudować Mój Kościół, zjednoczony w jedno, we wnętrzu waszego serca; wszystko, o co proszę, to miłość, aby przełamać bariery waszego podziału; módlcie się, wy, którzy ofiarowaliście Mi swoje serce i zjednoczcie swoje serce z Moim Najświętszym Sercem dla jedności Moich Kościołów;” (20 października 1991)

Przewodniki do spotkań modlitewnych zostały pomyślane tak, aby dzielono się bogatym życiem modlitwy z różnych chrześcijańskich tradycji, łącznie z Różańcem Świętym: „pragnę, abyście odmawiali Różaniec” (25 stycznia 1988)

Pielgrzymki

Co dwa lata my, czytelnicy i grupy modlitewne Prawdziwego życia w Bogu z całego świata, organizujemy pielgrzymki ekumeniczne do miejsc świętych, często o biblijnym pochodzeniu, takich jak Ziemia Święta, Egipt, Grecja, Rzym, Liban, Turcja, Syria, Jordania. Odbyliśmy także historyczną pielgrzymkę do Rosji, ponieważ Pan mówi dużo o Rosji i jej znaczeniu w Jedności.

Na pielgrzymkach tych obecni są ludzie z całego świata – ponad 60 krajów, przedstawiający zazwyczaj ponad 16 chrześcijańskich obrządków, łącznie z zakonnikami i duchownymi, takimi jak kardynałowie, metropolici, arcybiskupi, biskupi, archimandryci i kapłani.

Te ekumeniczne pielgrzymki oferują nam możliwość przeżywania jedności w bardzo wyjątkowy sposób. Odnosimy się do doświadczenia jako do „rozmowy życia”. My, z różnych Kościołów i bez tworzenia różnic, razem spożywamy posiłki, razem chodzimy, razem nawiedzamy święte miejsca, razem się modlimy, razem świętujemy. Działając w ten sposób, POZNAJEMY się wzajemnie i przedstawiamy sobie nawzajem własne „bogactwa” i tradycje.

ŻYJEMY jednością, ponieważ gromadzimy się razem z pojednaniem i jednością w swoich sercach. Żyjemy jednością.

Ciekawe Orędzie Pana zaprasza nas do doświadczania czegoś raczej niezwykłego: „pozwól Mi ofiarować ci rekolekcje i pielgrzymkę w Moim Ciele … przyjdź, znajdziesz swój odpoczynek w Moim Ciele” (28 stycznia 1997). Jego Serce, Jego Usta, Jego Stopy, Jego Ręce, Jego Uszy i Jego Oczy pozwalają, abyśmy stali się drugim Chrystusem przez przyjęcie od Niego Prawdziwego Życia. Język, który jest zapewne symboliczny, ale zawiera w sobie obietnicę konkretnych łask dla naszego życia, nie tylko osobistych, ale także eklezjalnych. Pan przypomina nam: „przychodzę wam powiedzieć, że Moje Ciało jest Moim Kościołem” (8 marca 1987). I że „zjednoczenie Mojego Kościoła będzie chwałą Mojego Ciała” (10 czerwca 1987 r.) Dlatego też to właśnie w Kościele, który jest Ciałem Chrystusa, odbywa się ta pielgrzymka. Pielgrzymki organizowane przez czytelników Prawdziwego życia w Bogu są doskonałą okazją, aby uwielbić Jego Ciało, aby pozwolić Jego Ciału uleczyć się z ran naszego podziału: „gromadźcie się razem, umiłowani; wzmocnijcie Mój Kościół; zjednoczcie się, umiłowani, przyjdźcie razem znowu, bądźcie jedno” (12 grudnia 1987 r.).