21 marca 1995
Niech będzie błogosławione Twoje Imię,
które pobłogosławiło mnie po trzykroć,
pozwalając mi ujrzeć Jego ukryty zamysł,
który był w Jego Najświętszym Sercu od początku
i który został objawiony Jego wybrańcowi, którego tak bardzo ukochał.1
Teraz ja także w Nim usłyszałam Jego orędzie,
ten Niewyczerpany Skarb,
którego św. Gertruda miała przebłysk.
Wkrótce nadejdzie czas,
kiedy „nikt nie będzie uczył
swojego rodaka
ani nikt swego brata, mówiąc:
poznaj Pana!
Bo wszyscy Ciebie poznają,
od małego aż do wielkiego,
ponieważ ulitujesz się nad ich nieprawością,
a na ich grzechy więcej już nie wspomnisz”.2
Postaram się chodzić bez wahania ścieżką,
którą dla mnie wyłożyłeś,
i troszczyć się o Skarb, jaki nam wszystkim dałeś.
jestem bardzo zadowolony z twojej pracy;3 czerp z Mojego Serca ten Niewyczerpany Skarb, który zachowałem w ukryciu dla waszych czasów, kiedy serca ludzi oziębną, niewdzięczne, pełne chełpliwości i niereligijne; Moje zamiary to rozpalić ten wygasający płomień i sprawić, że zmienią swoje zdanie, tak aby kiedy będą uzdrowieni, uznali Mnie za Najwyższego Arcykapłana, Chrystusa, Króla królów;
podejdź blisko Mnie i ciesz się z tego, jakie dobre rzeczy widzisz, napełnij się z tego Niewyczerpanego Źródła dobrobytu; nie bądź zniechęcona, kiedy ludzie przyglądają się, nie pojmując, że Łaska i Miłosierdzie jest pośród nich, módl się za nimi; lód nie wytrzymuje ognia; roztopię ten lód Moim Świętym Duchem, polegaj więc na Mnie i powiedz:
„Bóg będzie wkrótce z nami”
twój Ukochany;
