26 listopada 1993

(Malawi — Blantyre — Afryka)

Mój Panie, Wszechmocny, powiedziałeś:
„Ja zaś jestem jak kanał odchodzący z rzeki
i jak wodociąg, co sprowadza wodę do ogrodu,
nawodnię Mój ogród i nasycę Moją rolę.”¹

Twój Duch został wzruszony naszą niedolą
… a Nikczemność rzuciła wyzwanie Nieskończonemu Miłosierdziu,
Ubóstwo sprowokowało Twój Majestat
do odłożenia Twojej Korony i nachylenia się aż do niej,
a jej oschłość sprawiła, że Twoje Oczy zwracają się ku niej …. powiedziałeś:

„oto Mój kanał stał się rzeką,
a rzeka Moja — morzem;
nadto sprawię, że karność świecić będzie jak jutrzenka,
i ukażę jej światło jak najdalej;
owszem, wyleję nauczanie jak proroctwo
i przekażę ją pokoleniom na wieki.”²

A Ty, Stwórco wszystkiego, pouczyłeś mnie,
stałeś się moim osobistym Wychowawcą,
i Ty, który mnie stworzyłeś, ustaliłeś miejsce dla mojej duszy.
Powiedziałeś: Przyjdź i żyj w Moim Najświętszym Sercu, twoim Mieszkaniu.

I teraz, zapuściłam korzenie w środku Twego Serca,
zaszczepiłeś mnie w swoim Ciele, o Panie,
czyniąc mnie częścią Ciebie na całą Wieczność.
O co więcej można by prosić?

pozwól Mi, Mój kwiecie, pouczyć cię; i wszędzie gdzie Ja pójdę, ty pójdziesz, wszędzie gdzie Ja będę kroczył, ty będziesz kroczyła; Ja i ty, razem, zjednoczeni, związani na całą Wieczność; błogosławię ciebie za ukazanie Moim dzieciom Mojej Świętej Twarzy; pomogę ci, wzmocnię cię i przez ciebie poczują i ujrzą Moją Obecność; w tobie ujrzą Moją Twarz;

miej Mój Pokój; Ja, Bóg, kocham cię;