26 Νοεμβρίου 1993

(Μαλάουι – Μπλαντάιρ – Αφρική)

Κύριέ Μου, Παντοδύναμε, είπες:
     “Κι Εγώ, σαν κανάλι κάποιου ποταμού
σαν αυλάκι που μπαίνει σε δενδρόκηπο,
     το περιβόλι Μου θα το ποτίσω,
και τις πρασιές μου θα τις πλημμυρίσω με νερό.” ¹

Το Πνεύμα Σου συγκινήθηκε από τη δυστυχία μας…
     και η Αθλιότητα προκάλεσε το Άπειρο Έλεος Σου,
η Φτώχεια προκάλεσε τη Μεγαλοσύνη Σου
     για να παραμερίσεις το Στέμμα Σου
και να σκύψεις για να την φτάσεις,
     και η ξηρασία της έκανε τα Μάτια Σου
να στραφούν πάνω της  … Είπες:

“Και να, που το κανάλι Μου έγινε ποτάμι
     και το ποτάμι Μου έγινε θάλασσα.
Θα συνεχίσω να κάνω τη διδαχή να λάμπει σαν αυγή
     και να σκορπίζει ως μακριά το φως της.
Θα συνεχίσω να σκορπώ τη διδαχή σαν προφητεία,
     στις μέλλουσες γενεές θα την εμπιστευθώ.”²

Κι Εσύ, ο Δημιουργός του Σύμπαντος, με μόρφωσες, 
     έγινες ο προσωπικός μου Παιδαγωγός,
κι Εσύ που με έπλασες,
     όρισες μια θέση για την ψυχή μου.
Είπες: “Έλα να ζήσεις μέσα στην Ιερή Μου Καρδιά,
     την Κατοικία Σου.”

Και τώρα, ρίζωσα στο κέντρο της Καρδιάς Σου,
     με φύτεψες στη Σάρκα Σου, ω Κύριε,
και με έκανες μέλος δικό Σου για την Αιωνιότητα.
     Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς;

Επίτρεψέ Μου, λουλούδι Μου, να σε μορφώσω και όπου πηγαίνω, θα πηγαίνεις, όπου βαδίζω θα βαδίζεις. Εγώ κι εσύ, μαζί, ενωμένοι, δεμένοι για την Αιωνιότητα. Σε ευλογώ που φανερώνεις το Άγιο Πρόσωπό Μου στα παιδιά Μου. Θα σε βοηθήσω, θα σε ενδυναμώσω και μέσα από εσένα θα νιώσουν και θα δουν την Παρουσία Μου. Σε εσένα θα δουν το Πρόσωπό Μου.

Έχε την ειρήνη Μου. Εγώ, ο Θεός, σε αγαπώ.

1 Σοφία Σειράχ 24:30-31 
2 Σοφία Σειράχ 24:31-33