6 sierpnia 1988
(Rzym)
(Nasza Święta Matka.)
Vassulo, nigdy nie trać odwagi; jestem przy tobie; wejdź w Rany Jezusa, wejdź do Mojego Bolejącego Serca i poczuj Mój smutek, poczuj jak płaczę;
przychodzę do wielu;1 pokazuję im Moje Serce; daję znaki pozwalając Moim Obrazom ronić łzy; pokazuję się w różnych miejscach, ale serca moich dzieci są pokryte grubą skorupą, warstwą niewiary; wyśmiewają się z tych, którzy wierzą; Słowo Boga nic dla nich nie znaczy; wezwania Boga są ignorowane, zwracają małą uwagę na nasze ostrzeżenia; nikt nie chce słuchać objawień dawanych przez Boga i wypowiadanych przez Jego Usta; wiara waszej epoki zniknęła, zmyta przez nietolerancję, perwersję, okrucieństwo i hańbę; jakże smutne jest Moje Niepokalane Serce, Moja Ręka nie może już powstrzymać Ramienia Boga przed spadnięciem na was;
eklezja potrzebuje odnowienia a jej czas Oczyszczenia już prawie minął; Duch Święty zstąpi na was wszystkich dając wam nadzieję, miłość i wiarę; przywracając wam wiarę i karmiąc waszą duszę; będzie to uznane jako Wielki Powrót, jako Wytryśnięcie Wiecznego Źródła, jako Zakwitnięcie kwiatów; oczyszczenie Eklezji przygotuje was wszystkich na stanięcie przed Nowym Niebem i Nową Ziemią; Ona was przygotuje do stanięcia przed waszym Bogiem; zrozumcie Moją głęboką miłość jaką mam dla was wszystkich;
my, nas?
Tak, my, nas.
Przyjdź;
