23 października 1987

(Tego ranka dziwiłam się jak musiał się czuć Jezus kiedy Faryzeusze nigdy Mu nie wierzyli i jak trudne musiało to być dla Niego przekonywać ich, że On faktycznie jest Synem Boga. Jak był nierozumiany przez nich. Zrozumienie, że było to możliwe za ich czasów, przekraczało ludzkie pojmowanie; oni po prostu nie zrozumieliby i nie zaakceptowali takiego cudu.)

a jak wielu teraz rozumie lub wierzy w pełni w Moje Orędzie?

Dość sporo to czyni, więcej niż ci co nie.

powiedz mi, którzy są liczniejsi spośród tych, którzy słuchają, wierzą i w pełni rozumieją Moje Orędzie, Moje owce czy Moje baranki?

(Tu owce reprezentują kapłanów, a baranki ludzi świeckich.)

którzy są bardziej chętni do słuchania?

Uważam, że Twoje baranki są bardziej chętne, sądząc po doświadczeniu.

dzisiaj jest jak wczoraj; córko, czasy się nie zmieniły; dzisiaj jest jak wczoraj; kiedy byłem w ciele na ziemi, niektórzy wierzyli we Mnie jako nowego proroka, jedynie nieliczni wierzyli we Mnie jako Mesjasza; kiedy faryzeusze usłyszeli Mnie rzucili się, żeby ukamienować Mnie za bluźnierstwo, a teraz Vassulo dlaczego się dziwisz w co ludzie wierzą? przychodzisz ode Mnie i dzisiaj Ja cię posyłam jako Mojego świadka z Moim Orędziem Pokoju i Miłości, przychodzę aby zjednoczyć Mój Kościół, ale dzisiaj jest podobnie jak wczoraj;

pozwól, że powiem tobie; władze będą zakłopotane a wielu odmówi uwierzyć w pełni, że to Orędzie przychodzi bezpośrednio ode Mnie, niektórzy będą kpić z ciebie; będą cię drobiazgowo badać, inni nie zatroszczą się o to aby poświęcić ci choćby minutę na wysłuchanie, niektórzy źle zrozumieją Moje Orędzie; bo to jest ponad ich mądrością;

oto przychodzę, z Moim Sercem w Mojej Ręce, ofiarując Je, Pełen Miłosierdzia; posługuję się tobą słabą i mizerną, abyś była Moim narzędziem i objawiam się Sam przez ciebie, aby zejść na ziemię i was zjednoczyć; ale zaprawdę powiadam wam, gdyby tylko popatrzyli na natchnienia Mojego umiłowanego Johannesa,1 wszystkie pochodzące ode Mnie, zrozumieliby, że nadeszła godzina; szukaj jego słów, ponieważ każde proroctwo wypowiedziane przez niego naprawdę pochodzi ode Mnie; mała, niech wszyscy zobaczą jak Ja pracuję;

Mój Boże i Umiłowany Ojcze, czasami boję się stawić czoła tym wszystkim zaprzeczeniom, kpinom, głuchocie, odrzuceniu ponieważ naprawdę wierzę, że to naprawdę jesteś Ty. Jakie szczęście dostaliby gdyby naprawdę uwierzyli, że z Twego bezgranicznego Miłosierdzia i Miłości zszedłeś do nas i znowu nam pomagasz, aby nas zjednoczyć! Aby nas odkupić! Aby ożywić Twój Kościół!

Moja reszto, nie obawiaj się; jeśli będą kpili z ciebie, będą kpili ze Mnie; jeśli będą zaprzeczać tobie, będą zaprzeczać Mnie; wszystko co czynią tobie, będą czynili Mnie;2 szczęśliwa jest twoja dusza rozpoznając to co ty rozpoznajesz, bo mówię ci, że wiele dusz wysoko cenionych w Moich oczach chciałoby rozpoznawać to co ty rozpoznajesz, ale nigdy nie było im dane; słyszeć to co ty słyszysz, odczuwać to co ty odczuwasz, ale nigdy nie słyszeli ani nie odczuwali tego; Vassulo, na tobie spoczywa Moja łaska;

Błogosławię Cię Ojcze,

za to, że spojrzałeś na

Twoje najbardziej nędzne stworzenie

i że wylałeś na mnie

wszystkie te łaski.

Chwała niech będzie Bogu Wszechmocnemu

za zajaśnienie nade mną.

trzymaj się Mnie blisko, bo jeszcze będziesz stawiała czoło wielu próbom;

my, nas?

Tak, Panie. My, nas.


1 Papież Jan XXIII modlił się o Drugie Zesłanie Ducha Świętego, w którym mogłaby nastąpić odnowa; odnowa Bożego stworzenia, Bożego Kościoła i ożywienie, które przyniosłoby Kościołowi JEDNOŚĆ.
2 Bóg przypomina mi, że dzielił wszystkie moje smutki i troski, co mnie pociesza.