5 lutego 2004
córko, owinąłem cię w szatę ze światła, aby ukazać temu pokoleniu Moją Chwałę; czyż nie czytałaś, że jako swych posłańców używam wichry, jako sługi — ogień i płomienie? pojedynczy dzień na Moich dziedzińcach, kilka kropli Mojej Krwi na nich, Moje pojedyncze zerknięcie oraz pobłogosławienie namaszczonym olejkiem i są oni gotowi i mocni jak skała, aby wyjść i przekazać Moje Słowo światu; towarzyszy im zgromadzenie świętych w niebie, aby przyśpieszyć ich stopy; Ja, Sam, pasę ich, gdy spieszymy się na drodze, którą mamy pójść; ach, Vassulo, Ja jestem Zmartwychwstaniem i Życiem; wszystko, co tobie dałem w postaci pisanej, jest rozbłyskującym potokiem oczyszczającym ciało i umysł, duszę i serce, zmywającym smołę i sadzę; Ja, Chrystus, mam moc przemienić cały wasz byt z ciemności w światło;
przez ostatnie osiemnaście lat mówiłem do ciebie w twoim sercu przez moc Mojego Świętego Ducha; Moje Miłosierne Pieśni przechowujące w sobie mistyczne objawienia i pouczenia, są dla ciebie i dla tego zmarniałego pokolenia; są one darem od Ojca, ode Mnie i od Ducha Świętego; nie mówiliśmy w sposób, jakim mówią filozofowie, lecz jak przyjaciele; skarb, jaki objawiłem wam w tych orędziach, to Ja Sam… Moja córko, poprosiłem cię na początku Mojego powołania ciebie, abyś pospieszyła się i pobiegła do swych braci i sióstr podzielić się tym boskim skarbem z nimi, w którym objawiam Moją Chwałę i Moje Miłosierdzie; poprosiłem cię, abyś wezwała każdego, bez względu na to, kim jest, lub do jakiego należy wyznania, a także abyś ich otrząsnęła z ich snu; niektórzy, jak widziałaś, odpowiedzieli Mi z wielką gorliwością, pragnąc nawet prowadzić życie ascetyczne; inni jednak nie zdołali Mnie zrozumieć i odrzucili Mnie bez powodu, wpływając także na innych, którzy ich otaczali; dałem ci, Moja Vassulo, również wykłady z duchowości bizantyjskiej, a jednak nawet ci, co mówią, że Mnie czczą, nazywając się bizantyjczykami, chętnie pozbawili siebie wkroczenia w Moją Dłoń i rozpoznania Mnie; potem grubiańsko odrzucili Moje błogosławieństwo i Moją łaskę… twierdzą, że wiedzą wszystko, ale nie wiedzą nic…
spotkać Mnie, kiedy ukazuję Się przez Światło, to cud; nic nie jest niemożliwe dla Boga; więc ty,1 bracie, z Kościoła Wschodniego, pytam ciebie:
— czy Ja, jako Bóg, mogę ujawnić Swoje Tajemnice człowiekowi, jeśli tak zechcę?
— czy Bóg może ukazywać Się w waszych czasach człowiekowi przez promień boskiego Światła i czy człowiek ten może to dostrzec przez łaskę?
— przypisujesz prawdziwą religię prawosławiu, czy w takim razie prawosławie odrzuciło kiedykolwiek możliwość boskiego Pouczenia danego człowiekowi przez Światło Ducha Świętego?
— powiedz Mi, Mój przyjacielu, co jest szczytem życia mistycznego, o którym mówisz? czyż nie zażyłe i osobiste spotkanie ze Mną, Chrystusem?
— czy człowiek może o własnych siłach dostrzec Moją Wiedzę2? nie, zaiste nie, Moja Wiedza jest dostrzegana tylko przez światło Krzyża, które czyni widzialnymi i świetlistymi wszystkie rzeczy niewidzialne dla oka; to tylko przez Oko waszego odkupieńczego Narzędzia można ujrzeć wszystkie Jego elementy nośne;
— czymże więc jest znajomość Mnie i rozumienie Mnie? i jaki jest związek między Bogiem a człowiekiem?
— czy Ja, jako Chrystus, przyznaję pełnię Swojej łaski tym, którzy szczerze poszukują łaski?
— wykonałeś codziennie wiele zadań, lecz Ja gorąco chciałbym, abyś znalazł schronienie w Mym Sercu, miał swój odpoczynek we Mnie, twoim Bogu…
— czy mogę, jako Bóg, w twoich tak gorszących czasach, ukazać Swoje rozżalenie człowiekowi i komu Mi się podoba, dzieląc z nim Moje troski?
— nie okłamuj się i nie mów „to niemożliwe dla prostego człowieka otrzymać skarb Ducha Świętego!” kim jesteś, aby Mnie osądzać? czymże jest proch, aby Mnie wyzwać? niewątpliwie, każdy w końcu będzie osądzony i będzie musiał odpowiedzieć za wszystko, co uczynił lub nie uczynił;
— czy ty, który Mi się przypatrujesz, zasmakowałeś Mnie kiedykolwiek jak Dawid?3
— czy jesteś pewien, że Mnie posiadasz, skoro jeszcze nie poznajesz Mnie w Mojej mowie?
— naucz się mówić: „nauczyłem się, jak posiąść Boga, Tego który mnie usynowił, On dał mi Siebie poznać, nie tracąc jednak nigdy Swojej transcendencji! Ten, który ogarnia wszystkie istoty, posiada mnie także i teraz, w mojej nicości rozkazał wszystkim rzeczom we mnie, aby były według Jego boskiej Woli…” potem, powiedziawszy to, musisz Mi powiedzieć, Mój przyjacielu, na czym polega odkrycie Mnie w sobie? co to znaczy podnieść Zasłonę Oblubieńca i odkryć Moją Boskość? pozwól zatem Mojemu Świętemu Duchowi, aby nawiedził ciebie ze Swym Światłem i przemienił twą duszę w Katedrę!
— czy może jakiś człowiek, gdy jest na ziemi, osiągnąć niewymowną i najczystszą cnotę niewzruszoności beze Mnie nawiedzającego go przez Ogień?
— a jeśli istotnie przeszedłem przez miasto,4 czy ujdzie to niezauważone? albo czy Moje przejście nie zapaliłoby całego miasta?
— czy nie czytałeś wcześniej, że mogę poprowadzić Swój lud i objawić im Moją Wolę bez powiadamiania człowieka?
— czy to źle, kiedy Oblubieniec przychodzi do tego pokolenia, aby przyciągnąć dusze bliżej płomieni Miłości Swego Serca i by ich spowić we Mnie, aby uzdolnić ich do panowania ze Mną, ich Bogiem? uroczyście cię pytam, co zrobiłeś z Pismami? czy nie są one Moim odbiciem? dlaczego więc, skoro mówisz, że znasz Pisma, że nie poznajesz Mnie w tym dziele? jak to jest, że tak łatwo zaprzeczasz prawdzie?
— czy człowiek, który jest martwy duchowo, może rozumieć Pisma, wprowadzając je w czyn, jeśli nie jest żywy? jeśli człowiek rozumie Pisma i Moje mowy odbijające Mój Obraz, nie powie: „Pisma mi wystarczają i mowy ojców Kościoła…”
w tych czasach łaski przedstawiam Się jako Miłosierdzie; nie przyszedłem dodać niczego nowego albo zaprzeczyć Pismom i Tradycji Mojego kościoła, ani nie przyszedłem wznieść nowego kościoła; lecz przyszedłem odnowić Moje stworzenie i wskrzesić martwe ziarna do Życia we Mnie; przyszedłem upiększyć Mój Kościół, który Własną Krwią nabyłem, ubogacić go i napełnić boskim Światłem; przyszedłem z Miłosierdziem zjednoczyć Mój Kościół; poznaj, że wszystko jest pod Moim Berłem;
ic
