1 Ιουνίου 2002

Εσύ, αγαπημένε Πατέρα, έπλασες τον εσωτερικό μου άνθρωπο…

Και είπα: θα ευλογήσω τον εσωτερικό της άνθρωπο με πλούτη που προέρχονται από Εμένα. Θα γίνω σαν λυχνάρι για την εκλεκτή Μου εφοδιάζοντας τον εσωτερικό της άνθρωπο με τη λαμπρή Μας Παρουσία. «Ο Υιός Μου κι Εγώ θα μείνουμε εκεί για πάντα, αφού αυτό είναι το σπίτι που διαλέξαμε για κατοικία Μας.»

Ω έλα! Εσύ που Με υπηρετείς υπηρετώντας τον Οίκο Μου, πλησίασε Με και κάνε Με να χαρώ. Έλα να μάθεις: η Γραφή λέει ότι κι αν αμαρτάνετε, είστε δικοί Μου, αφού αναγνωρίζετε τη δύναμη Μου, αλλά δεν θα αμαρτήσετε, γιατί αισθάνεστε ότι ανήκετε σε Εμένα. Επομένως, το να Με γνωρίζει κανείς είναι πράγματι η τέλεια αρετή. Το να αναγνωρίζει κανείς τη δύναμη Μου είναι η ρίζα της αθανασίας. Θέλω αυτά τα λόγια να γίνουν θεμελιώδης αρχή για όλους.

Όλα αυτά τα χρόνια, Βασούλα Μου, υπήρξα o Σύμβουλός σου αλλά και o Φίλος σου συγχρόνως, ακόμα και τη νύχτα δίδασκα τον εσωτερικό σου άνθρωπο και με την Παρουσία Μου έδινα στην ψυχή σου απεριόριστη χαρά. Σε εξάσκησα με άπειρη αγάπη να υψώνεις συνεχώς τα μάτια σου στη φωτεινή Μου Παρουσία και σε κανέναν άλλο. Είμαι και ήμουν πάντα ο μόνος πνευματικός σου Καθοδηγητής και Σύμβουλος, δίνοντας στην ψυχή σου οδηγίες από τη Σοφία. Δεν σε έστειλα ανατολικά ή δυτικά, ούτε σε έστειλα βόρεια ή νότια για πνευματική καθοδήγηση, γιατί πού θα έβρισκες καλύτερη καθοδήγηση από αυτήν που σου δίνω Εγώ ο Ίδιος; Ήμουν ο μόνος που μπορούσε να εξερευνήσει το σκιερό σκοτάδι της ψυχής σου, να εκφέρει αληθινή κρίση για τον εσωτερικό σου άνθρωπο και να σου επισύρει την προσοχή στην αρρώστια σου. Και τώρα δεν σε έκανα να παραιτηθείς από την ανταρσία σου απέναντί Μου; Δεν σου χάραξα το δρόμο που πρέπει να πάρεις με έμβλημα το Όνομά Μου και να ακολουθήσεις τα Βήματά Μου, για να μην παρεκκλίνεις;

Ναι, Κύριε. Προσπάθησα να τηρήσω κάθε εντολή που πρόφεραν τα Χείλη Σου.
     Η Γραφή λέει ότι του Ποταμού τα παρακλάδια
κάνουν να αγάλλεται η πόλη του Θεού,
    η αγιότερη ανάμεσα στις κατοικίες του Υψίστου.
Στο μέσο της είναι ο Θεός και δεν κλονίζεται,
     θα την βοηθήσει ο Θεός στο χάραμα της μέρας.
Έθνη ταράζονται, βασίλεια κλονίζονται,
     αντήχησε η φωνή Του και τρόμαξε η γη… (Ψαλμ. 46, 4-6)

Το Άγιο Πνεύμα Σου είναι το Ποτάμι αυτό που συνεχώς αγιάζει την ψυχή,
     τον εσωτερικό μας άνθρωπο που ανήκει σε Εσένα, Θεέ μου…

Την ακοή μου ανοίγω και μένω για λίγο σιωπηλή,
     γιατί θα έρθει με δύναμη ο Μεγάλος Βασιλιάς
και θα μου δώσει με καλοσύνη τις θεϊκές Του οδηγίες,
     οδηγίες που δεν προκαλούν αναστάτωση στον Νόμο Του.
Ας χαρεί λοιπόν η γη, ας πανηγυρίσουν οι κάτοικοι της γης
     κι ας φωνάξουν με χαρά καθώς περνάει δίπλα μας ο Βασιλιάς
για να κρίνει τη γη με δικαιοσύνη και τα έθνη με την Αλήθεια Του.

Ας αλαλάξουμε στης σωτηρίας μας τον Βράχο,
     με ευχαριστίες ας συναχθούμε μπροστά Του.

Σου έδωσα ελεύθερη πρόσβαση στην Καρδιά Μου για να ανθίσεις, να καρποφορήσεις και να συνεχίσεις να Μου προσφέρεις ευχαριστίες. Συνέχισε να Μου προσφέρεις ευχαριστίες και θα τις δεχθώ σαν προσφορά και θυσία σου και θα Με τιμήσουν…

Μάθε, αγαπημένη Μου, ότι εκείνος που διακηρύττει το Όνομά Μου, Με υμνεί και Με δοξάζει. Σε αγαπώ, Βασούλα. Οι νεκροί δεν μπορούν να Με υμνήσουν. Μένουν σιωπηλοί. Ο κόσμος δεν ευλογεί ποτέ την Τριαδική Μου Αγιότητα. Μένει σιωπηλός. Σκιές θανάτου πλανώνται εδώ κι εκεί. Είμαι Παρών και η Δύναμή Μου θεραπεύει και σώζει, κι όμως, δες τον σημερινό κόσμο, ελάχιστοι ανταποκρίθηκαν στη χάρη και βρήκαν καταφύγιο σε Εμένα, τον Κύριο. Ελάχιστοι Με σεβονται, Βασούλα. Ο θάνατος παραμονεύει στη γωνία, κι όμως ο κόσμος δεν επικαλείται το Άγιο Όνομα Μου. Τούτη η γενεά αρνείται να συμπορευθεί μαζί Μου.

Στη χώρα των νεκρών σε έστειλα, εκεί που επικρατεί ερήμωση και απελπισία μέσα σε πολλές καρδιές. Η παγίδα του πονηρού είναι ολοφάνερη τώρα, κι όμως ο κόσμος, μες στην αδιαφορία του συνεχίζει να μισεί τους κανόνες Μου. Παραβιάζουν συνεχώς τον Νόμο Μου.

Μένω ξύπνια όλη νύχτα
     για να τα συλλογιστώ όλα αυτά και διέξοδο δεν βλέπω.

Αν δεν ήσουν τόσο κοντά μου, Γιαχβέ,
     να με φυλάς, να με σκιάζεις, να με περιβάλλεις,
θα πέθαινα από θλίψη.

Υψώνω τα μάτια μου σε Εσένα με θλίψη και στεναγμό,
     ξέροντας ότι το σπίτι μου είναι στον ουρανό,
κι όμως είμαι ακόμη στη γη.

Αναρωτιέμαι συχνά: “τι κάνω εδώ σε τούτη τη γη
         όπου δεν ανήκω, ούτε σε κανένα;
    Νιώθω σα να είμαι δανεισμένη… Είμαι δανεισμένη…”¹

Ήμουν κοντά του όταν μου υπαγόρευε τους κανόνες Του,
     αφού με έφερε πίσω από τη γη της λησμονιάς και του θανάτου,
για να με ζωοποιοήσει.
     Έβγαλε την ψυχή μου από τη λάσπη, 
για να μου φανερώσει το Άγιο Πρόσωπό Του.

Και τότε με έστειλες στο Όνομά Σου,
     χωρίς να το καλοσκεφθείς ότι κινδύνευε 
να περιφρονηθεί το Σκήπτρο Σου και η Δόξα Σου.

Τα Έργα Σου τα στεφανώνεις με τις καλοσύνες Σου
     και αφθονία χύνεται στο διάβα Σου.
Μας φορτώνεις με πλούτη, μας περνάς από το χωνευτήρι της φωτιάς,
     έτσι όπως καθαρίζουνε το ασήμι.

Ο Χριστός διασχίζει μεγαλόπρεπα τούτη την έρημο,
     και κάνει τη γη να τρέμει,
για να αναγγείλει την επικείμενη επιστροφή Του.

Αλλά ο κόσμος δεν κατάλαβε. Μερικοί λένε:
     “Ο Χριστός έρχεται με σάρκα και οστά”.
Άλλοι ισχυρίζονται αβάσιμα:
     “Ο Θεός θα έρθει για να συντρίψει τα κεφάλια των εχθρών Του”.
Κι όμως, δεν κατάλαβαν τους Ψαλμούς…

Σαν τα φαντάσματα σε μεσονύχτιο όνειρο, αναρωτιούνται.
     Στην αρχή ούτε εγώ είχα καταλάβει,
παρότι ήσουν συνεχώς μαζί μου,
     ακόμη κι όταν μου κράταγες το δεξί χέρι για να γράψεις.

Η Γραφή λέει: ” Ο Κύριος δίνει στους αγγελιαφόρους Του τα νέα…”
     κι αυτό ακριβώς κάνει…

Όταν πλησιάζουν κι ακούγονται τα θεϊκά Βήματα,
     οι δίκαιοι χαίρονται κι ευφραίνονται και τραγουδούν χαρούμενα.
Λένε: “ετοιμάστε το δρόμο γι’ Αυτόν που τα σύννεφα ιππεύει,
     χαρείτε για τον Χριστό, πανηγυρίστε για τον ερχομό Του!”

Τον καιρό του Νώε, οι ουρανοί έριξαν τον κατακλυσμό στον ερχομό Σου…
     στον ερχομό του Θεού…
Κι όμως, δεν Σε είδαν με σάρκα και οστά…

Και η γη τώρα θα πιάσει φωτιά με την επιστροφή του Υιού Σου,
     με τον ερχομό του Θεού…
Ο Χριστός θα κατεβεί από τα ύψη.

Σαν μυριάδες θεϊκά άρματα, Εσύ, Κύριε,
     άφησες το όρος Σινά για το αγιαστήριό Σου.
Ο Δαβίδ είπε: “Θεέ, στα ψηλώματα ανέβηκες, έπιασες αιχμαλώτους,
     από τους ανθρώπους δώρα έλαβες κι από τους αποστάτες
ώστε να κατοικήσουν κι αυτοί κοντά σε Εσένα, Κύριε Θεέ…”2,
     αλλά δεν Σε βλέπουν με σάρκα και οστά…
Κι όμως, είσαι εκεί…

Όταν πλησιάζεις τους δίκαιους κι αυτοί χαίρονται,
     δεν Σε βλέπουν με σάρκα και οστά…
Κι όμως, είσαι εκεί.

Όταν βγήκες να οδηγήσεις τον λαό Σου,
     όταν προπορευόσουν στην έρημο, δεν ήρθες με σάρκα και οστά…
Κι όμως, ήσουν εκεί…

Το ίδιο θα γίνει όταν ο Χριστός, 
     δηλώνει στις μέρες μας, ότι πλησιάζει η Επιστροφή Του…
Ο ουρανός και η γη θα πιάσουν φωτιά
     κι Εκείνος θα στρέψει την καρδιά των πατεράδων στα παιδιά τους
και την καρδιά των παιδιών στους πατέρες τους…
     Κι όμως, κανείς δεν θα Σε δει με σάρκα και οστά…
Η Αγάπη θα επιστρέψει σαν αγάπη…
     Γιατί όλοι εμείς θα είμαστε ενωμένοι με τον Αληθινό Θεό,
Πυρ Καταναλίσκον, Τριαδικό και Άγιο…

Έδωσες³ τώρα μια πνευματική διαθήκη. Αυτός θα είναι ο δρόμος της επικείμενης επιστροφής Μου… Η επιστροφή Μου θα σας ανακαινίσει και θα ελευθερώσει πολλούς από την παράβαση. Με την ανακαίνιση αυτή, πολλοί θα Με φορέσουν για ένδυμα και όλοι οι άγιοι και οι άγγελοι θα αναπέμπουν ευχαριστίες για τη δωρεά του Αγίου Μου Πνεύματος.

Ποια είναι η Ημέρα του Κυρίου; Όσοι επαναστάτησαν και συνεχίζουν να επαναστατούν εναντίον Μου, θα γευτούν την Ημέρα εκείνη με όλα τα συνεπακόλουθα. Θα έρθει γι’ αυτούς τους παραβάτες το ίδιο ξαφνικά με αστροπελέκι, και σαν δυνατή φωτιά θα μετατραπούν σε ανθρώπινες λαμπάδες. Ναι, η γη, όπως είπες, θα πιάσει φωτιά και η συνείδησή τους θα τους φανερωθεί σαν αποκάλυψη. Η θεϊκή Μου φωτιά θα μετατρέψει την άκαμπτη καρδιά σε επιεική κατά την Ημέρα Μου. Η γη κυριευμένη από αγωνία θα αντιληφθεί πλήρως στο νου και στην ψυχή, τα σφάλματά της και την ατέλεια της, τη φθορά της και την ανομία της και το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς, την αχρεία απόρριψη της Ανάστασής Μου και της Πανταχού Παρουσίας Μου στην καθημερινή σας ζωή.

Ο ουρανός θα ανοίξει όταν έρθει η Ημέρα Μου και όλοι όσοι Με απέρριψαν, ισχυριζόμενοι πως είναι θεοί, θα κριθούν αυστηρά.

Ποιος μπορεί να πει ότι δεν σας δίδαξα όλα αυτά τα χρόνια; Δεν βεβαίωσα την κυριαρχία και τη δύναμη Μου με θαυμαστά έργα, όλα αυτά τα χρόνια; Μετρήσατε ποτέ τη μεγαλοπρέπεια της Τριαδικής Μου Αγιότητας και το ανέκφραστο μεγαλείο το Ονόματος Μου; Μετρήσατε ποτέ τη μεγαλοσύνη Μου ή τη φοβερή δόξα και τη δύναμη Μου; Σας βεβαιώνω: αλλοίμονο σ’ αυτούς που θα τους βρω χωρίς το Φως Μου, κατά την Ημέρα Μου… Αυτούς, θα τους καθαρίσω με τη Φωτιά Μου.

Όσο για εκείνους που φύλαξαν τους κανόνες Μου και τον Νόμο Μου που βασίζεται στην αγάπη και είναι το αλάτι της γης, δεν θα δοκιμαστούν με τη φωτιά, αφού είμαι ο Θεός τους και Με έχουν αναγνωρίσει για κυρίαρχο της ζωής τους. Έχουν δοκιμαστεί και είναι τώρα μέρος δικό Μου και συνεχώς μέσα στο Θείο Φως Μου, ενωμένοι με το Θείο. Κι όπως είπες, κόρη, τον καιρό του Νώε οι ουρανοί έριξαν τον κατακλυσμό στον ερχομό Μου. Και τώρα η γη θα δοκιμαστεί και θα πιάσει φωτιά.

Η Ημέρα Μου πλησιάζει κι αλλοίμονο στα πτώματα, την Ημέρα της Επιστροφής Μου.⁴ Αλλοίμονο και σε όσους είχαν εστιάσει τη ζωή τους στα υλικά αγαθά, όταν έρθει η Ημέρα Μου. Θα φανερωθώ σαν φωτιά. Ήδη ακούγονται τα Βήματά Μου και τα Ίχνη Μου τα βλέπουν πολλοί. Όταν φανερώνομαι σε αυτούς που δεν Με γνώριζαν κι όταν τον καιρό αυτόν της χάριτος, φανερώνομαι σαν Έλεος και σαν Λυχνάρι, τότε, θα φανερωθώ σαν φωτιά που κατακαίει.

Μα πίστεψε κανείς πως θα περνούσα απαρατήρητος; Και πιστεύετε ακόμη ότι ο Κύριος θα σας αφήσει να γλυτώσετε από τη θεϊκή οργή Του; Καλά θα κάνετε, λοιπόν, να μετανοείτε καθημερινά. Κι εσύ, εσύ που μεταφέρεις τον σπόρο Μου, να τραγουδάς καθώς σπέρνεις, κόρη, μην κοιτάς πίσω σου. Όπως σου έμαθα, θεολογία είναι η ενατένιση Εμού, του Θεού σας, αυτό είναι το πνευματικό σας θεμέλιο. Πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο υπάρχουν διάφορες βαθμίδες. Μια βαθμίδα περιέχει τη Γνώση του Θεού. Τη Γνώση θα την αποκτήσετε με τη Σοφία και όχι με τα βιβλία. Χωρίς το Φως του Αγίου Πνεύματος, δεν θα γνωρίσετε τον Θεό, θα παραμείνει κρυμμένος. Ναι, δεν είναι καρπός της διανόησης αλλά μια θεϊκή έμπνευση, που δίνεται με τη χάρη στην ψυχή που μεταμορφώθηκε για να αγαπά. Σε μια άλλη βαθμίδα, θα βρείτε την φτώχεια της ψυχής. Η ψυχή αυτή είναι φορέας του Λόγου Μου αφού η ψυχή αυτή Με κατέχει, μέσα στη φτώχεια της, και η Βασιλεία Μου είναι δική της. Στη μηδαμινότητα αυτής της ψυχής, μόνον Εγώ υπάρχω.5 Εγώ είμαι ο Κύριός της και το παν…

Επιπλέον, πάνω στο ίδιο αυτό πνευματικό θεμέλιο, υπάρχουν κι άλλες βαθμίδες. Είναι η βαθμίδα στην οποία επιτελείται η Θεϊκή ένωση ανάμεσα στο δημιούργημα και στον Δημιουργό. Αιχμαλωτισμένη από το Τέλειο και Θεϊκό Κάλλος της Θεότητας, η ψυχή παραδίδεται αυθόρμητα στη φλογερή αγκάλη του Θεού. Σε αυτή τη Θεϊκή κατάκτηση από τον Δημιουργό, αφού πρόκειται για κατάκτηση και θρίαμβο, εξουσιάζω πλήρως την ψυχή και με χαρά της αποκαλύπτω ελάχιστα μόνο, για να μη την τρομάξω, το Άγιο Πρόσωπό Μου. Η ψυχή βλέποντας, αν και μέσα από ένα αμυδρό φως, το Άγιο Πρόσωπό Μου, αντιλαμβάνεται με το ξύπνημα της πως δεν βρίσκεται μακριά από τα όρια της αιωνιότητας και της θείας μακαριότητας. Σαστισμένη και τρέμοντας στη θέα της Δόξας Μου και συναισθανόμενη το λαμπρό φως που την περιβάλλει ξαφνικά, ενώνεται θεληματικά και αυθόρμητα μαζί Μου και γίνεται ένα με Εμένα, τον Θεό και Δημιουργό της…

Με την πλήρη παράδοση της ψυχής, Εγώ, ο Χορηγός του Φωτός, ο Χορηγός της Ζωής, ο Χορηγός της Αγάπης και ο Χορηγός όλων των χαρισμάτων, την εισάγω σε όλα αυτά τα Θεϊκά πλούτη ενώ απευθύνομαι στην ψυχή της με ποίηση και με θρησκεία. Αχ, Βασούλα, και τι δεν θα κάνω γι’ αυτή την ψυχή! Η Σοφία θα είναι ο καθημερινός της σύντροφος, το χαρούμενο στεφάνι της.

Η Γραφή λέει: “η ψυχή που σέβεται τον Κύριο θα γίνει ευπρόσδεκτη σαν παρθένα νύφη”,⁶ αφού θα έχει εγκαταλειφθεί ψυχή και σώμα σε Εμένα, τον Δημιουργό της, και θα αποτελεί πλέον μέρος Μου. Κι Εγώ, όπως ο Νυμφίος χαίρεται με τη νύφη του, θα φροντίσω να μην της λείψει τίποτε. Θα αρχίσω, στην επόμενη βαθμίδα, να τροφοδοτώ την αποδυναμωμένη ψυχή της και θα της δώσω συγχρόνως  έναν όρκο να φυλάξει, αφού την έχω ετοιμάσει με θαυμαστό τρόπο κι αυτός ο όρκος θα είναι να ακολουθήσει χωρίς επιφύλαξη τον Νυμφίο και να Με συνοδεύει όπου πηγαίνω.

Και τότε, σαν Νυμφίος που αγαπά τη νύφη του, θα της εκφράσω τη Θεϊκή Μου Αγάπη στολίζοντας τη νύφη Μου με τα πιο εξαίσια κοσμήματα που δεν υπάρχουν στη γη, αλλά προέρχονται από τις ουράνιες αποθήκες. Στη στενή κοινωνία μας, θα την ντύσω με τον Εαυτό Μου, δυναμώνοντας την ψυχή της για μια αμοιβαία πιστότητα και κατανόηση. Και όλος ο κόσμος θα σβήσει ξαφνικά μπροστά στα μάτια της. Βρήκε την ελευθερία της… Βρήκε τον Θεό της… Και πετώντας προς την ελευθερία, θα ομολογήσει:

«Ο κόσμος είναι μια εξορία τώρα, δεν είμαι μέσα σ’ αυτόν αλλά ούτε και κοντά του. Η ψυχή μου, Φιλάνθρωπε Θεέ, λιώνει κάθε στιγμή από πόθο για τις αποφάσεις Σου. Και τώρα, Αγαπημένε της ψυχής μου, είμαι έτοιμη και η καρδιά μου είναι αποφασισμένη να Σε ακολουθήσει άνευ όρων.»

Και Εγώ θα απαντήσω: «Βάδισε μαζί Μου και θα σε διαπαιδαγωγήσω στις δίκαιες αποφάσεις Μου. Εγώ θα είμαι ο Παιδαγωγός σου και κανένας άλλος. Θα σου ψιθυρίσω στο αυτί την ιστορία όλων των αόρατων και απρόσιτων πραγμάτων, που γίνονται όμως ορατά και προσιτά με τα Θεία διδάγματα του Διδασκάλου σου. Θα σου χαρίσω ελεύθερα τον Λόγο της Ζωής…» 

Αφού σε διαπαιδαγωγήσω στο σωστό και το δίκαιο, θα υψώσω την ψυχή σου στην επόμενη βαθμίδα. Στη βαθμίδα στην οποία κλήθηκες προτού να γεννηθείς, εκεί που το Άγιο Πνεύμα σε υψώνει με τη χάρη Του για να αποτελέσεις μέρος του Λυτρωτικού Μου Σχεδίου, και σε κάνει έναν απόστολο. Θα σου δείξω στη βαθμίδα αυτή το δρόμο που πήρα για το Πάθος Μου. Εφόσον θα Με υπηρετήσεις, θα Με υπηρετήσεις με πάθος. Θα σε στείλω σε όλο τον κόσμο να διακηρύξεις την Αλήθεια. Θα σου ζητήσω να εκχριστιανίσεις αυτή την αποχριστιανοποιημένη γενεά και να γκρεμίσεις τον πύργο της Βαβέλ, κάνοντας να μετανοήσουν όλοι οι αποστάτες που προσκυνούσαν τον Βάαλ. Θα τα κάνεις όλα αυτά με τον Σταυρό Μου στο ένα χέρι και στο άλλο το ροδάριο…

Κι εσύ, κόρη, καθώς μεταφέρεις τον σπόρο Μου, συνέχισε να σπέρνεις δραστήρια. Δεν τα ξέρω αυτά που λες; Θα σου εμπιστευθώ κάτι: σαν ποτάμια πλημμυρίζουν με Δάκρυα τα Μάτια Μου όταν σε βλέπω να παλεύεις ανάμεσα στα ξεραμένα και σκόρπια κόκκαλα. Όπως κάθε πατέρας που θα ’βλεπε τη θλιβερή αυτή εικόνα του παιδιού του και θα υπέφερε, έτσι κι Εγώ, σαν Πατέρας σου, υποφέρω. Αυτή η εικόνα Με θλίβει όταν βλέπω το παιδί που ανέθρεψα στις Βασιλικές Μου Αυλές να βασανίζεται⁷ από τους νεκρούς στην κοιλάδα του θανάτου. Η μερίδα σου βρίσκεται στη γη των ζωντανών, αλλά σε έπλασα και σε μόρφωσα με την αγία Σοφία για να διδάξεις τους ανθρώπους πάλι από την αρχή τα κραταιά Μου έργα και το ένδοξο μεγαλείο της Βασιλείας Μου! Να τους θυμίσεις ότι ενεργώ μόνο από Αγάπη και Έλεος. Στην περίπτωση αυτή, οι τιμωρίες που δέχεται αυτή η γενεά δεν είναι παρά μια διαπαιδαγώγηση Ελέους.

Κύριε, η Γραφή λέει πως όταν θέλεις, έχεις τη δύναμη να παρεμβαίνεις…

Η Γραφή λέει επίσης ότι μετά την αμαρτία, παραχωρώ τη μετάνοια. Από τη μεγάλη Μου καλοσύνη, έχω βάλει το σωτήριο φάρμακο τη μετάνοιας στην ανακαινισμένη καρδιά, που θα Μου δείξει μεγάλο ζήλο και ειλικρίνεια στη μετάνοιά της. Πράγματι, όλοι ανακαλύπτουν τον θησαυρό της οικειότητας μαζί Μου όταν συντελεστεί αυτή η ταπεινή πράξη. Με τον θησαυρό της οικειότητας, ανακαλύπτουν τη φιλία Μου. Όσο πιο ειλικρινής είναι αυτός που μετανοεί, τόσο μεγαλύτερη είναι και η φιλία Μου. Κάθε λόγος που προφέρεται με ειλικρίνεια φέρνει πιο κοντά τη φιλία Μου, αφού η φιλία Μου είναι επακόλουθο του μέτρου της μετάνοιάς του.

Η Γραφή λέει: “Σ’ εκείνον κραύγαζα για βοήθεια, βέβαιος κιόλας πως θα τον δοξολογούσα. Αν είχα δει ανομία στην καρδιά μου δεν θα με είχε ακούσει ο Κύριος. Ωστόσο με άκουσε ο Θεός, πρόσεξε τη φωνή της προσευχής μου.⁸“

Όποιος επιθυμεί τη σωτηρία θα αισθανθεί την ανάγκη να μετανοήσει και θα ακούσω τη μετάνοια του. Ο μισθός που δίνει η αμαρτία είναι ο θάνατος. Η αμαρτία μοιάζει με δηλητήριο μέσα σας και όσο παραμένει μέσα σας, τόσο και  αρρωσταίνετε και πλησιάζετε το θάνατο. Όσο καθυστερείτε να το αποβάλλετε από τον οργανισμό σας, τόσο και κινδυνεύετε να πεθάνετε. Μπορείτε να απαλλαγείτε και να γιατρευθείτε από το δηλητήριο της αμαρτίας αν ταπεινώσετε τους εαυτούς σας και αντιληφθείτε ότι το μόνο φάρμακο για να αποπλύνετε τις αμαρτίες σας είναι η μετάνοια.

Πείτε Μου: ποιος από σας θα διακινδύνευε τη ζωή του αν ανακάλυπτε ότι είχε καταπιεί δηλητήριο και θα παρέμενε αδρανής χωρίς να κάνει τίποτε για αυτό; Για να γιατρευτείτε από το θανάσιμο αυτό δηλητήριο πρέπει να χαμηλώσετε το κεφάλι και να ομολογήσετε ότι είστε αμαρτωλοί και να Μου προσφέρετε τη μετάνοιά σας. Και τότε, όλη η πίκρα από το δηλητήριο θα αποβληθεί μαζί με το φίδι που τρέφατε στα σπλάχνα σας όλη σας τη ζωή9 και όταν ελευθερωθείτε, θα αντικαταστήσω αυτά τα δεινά με τη γλυκύτητά Μου… Ναι, όταν απαλλαγείτε απ’ αυτά τα κακά, θα θεραπευθείτε και όταν θεραπευθείτε, δεν θα είστε πια αποξενωμένοι από τον Νόμο Μου. Θα στρέψετε θεληματικά την πλάτη σας στον κόσμο γιατί, μπροστά σας, θα δείτε τη Δόξα Μου και τη Λαμπρότητά Μου. Η θέα της λαμπρής Μου Παρουσίας θα σας φωτίσει από μέσα κι απ’ έξω.

Η Γραφή λέει: «Ήσουν κι εσύ άλλοτε πνευματικά νεκρός εξαιτίας των παραπτωμάτων και των αμαρτιών σου. Ζούσες τότε σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτού εδώ του κόσμου, υπακούοντας στον άρχοντα των πονηρών δυνάμεων10 που βρίσκονται ανάμεσα σε ουρανό και γη, στο σατανικό πνεύμα που εξακολουθεί να εξουσιάζει όσους δεν υπακούν στον Θεό.»11 Τώρα όμως, μετά τη μετάνοιά σου και χάρη στην ευσπλαχνία που σου έδειξα, σε ζωοποίησα μέσα Μου…

Και τότε, θα σου φανερώσω με  χαμόγελα τον δρόμο της ζωής. Δεν θα πατάς πια πάνω σε κάρβουνα αναμμένα αλλά σε ζαφείρια. Ο Θεός που Τον θεωρούσες άλλοτε απερίγραπτο και απρόσιτο, θα δώσει στην καρδιά σου απέραντη χαρά ενώ θα σου εκφράζει τη Χαρά Του: «Έμοιαζες κάποτε με αγρό όπου βλάσταιναν μόνο αγκάθια και τριβόλια, εγκαταλειμμένο και καταραμένο, τώρα όμως, μαζί Μου, θα μοιάζεις με αγρό της αρεσκείας Μου, ποτισμένο από τις πηγές του Αγίου Πνεύματος, και θα δώσεις καρπούς που θα Μου είναι ευπρόσδεκτοι».12

Όπως είπα προηγουμένως, το να Με αναγνωρίσετε, είναι η τέλεια αρετή. Ο κόσμος σήμερα δεν έχει θέση για Εμένα και τη θέση Μου την έχουν καταλάβει τα σκύβαλα. Οι αποστάτες και οι αμαρτωλοί περιφέρονται παντού και τα λόγια και τα έργα τους προσβάλλουν την Τριαδική Μου Αγιότητα. Μες στην αλαζονεία τους, πιστεύουν ότι η θέση Μου πρέπει να καταληφθεί εν μέρει από μια δήθεν αυτοπραγμάτωση και εν μέρει από μια προθυμία στο να κάνουν μόνο το κακό, αρνούμενοι με αλαζονεία να αναγνωρίσουν τη λαμπρή Μου Παρουσία. Αντί γι’ αυτό, ο κόσμος πορεύεται μόνος του και καυχιέται επαινώντας και τιμώντας τα επιτεύγματά του, παριστάνοντας τον Θεό… Πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα, στην πραγματικότητα όμως δεν ξέρουν τίποτε. Όσο δεν Με αναγνωρίζουν από τα αγαθά που τους περιβάλλουν και όσο δεν Με έχουν ανακαλύψει, θα παραμένουν σαν πτώματα αδρανείς…

Οι άνθρωποι, στις μέρες σας, αναζητούν ψεύτικους θεούς,13 ακολουθώντας κάθε λογής ειδωλολατρικά συστήματα,14 πιστεύοντας ότι θα αποκτήσουν γνώση και δύναμη. Και ο κόσμος γοητεύεται πολύ από την ομορφιά των κρυστάλλων, την ομορφιά των φύλλων, στοιχεία που τα θεωρούν ανώτερα από την Παντοδυναμία Μου, αφού ζητούν απ’ αυτά θεραπευτικές δυνάμεις, αντί για τη σπλαχνική και θεραπευτική δύναμη του Αγίου Μου Πνεύματος. Αν εντυπωσιάζονται από το σχήμα τους,15 ας συμπεράνουν πόσο ισχυρότερος είναι Εκείνος που σχημάτισε τα κρύσταλλα, τα φύλλα και τα παρόμοια, ο Ποιητής όλων αυτών!

Ακόμη κι αν αναζητούν16 στην πραγματικότητα την Παρουσία Μου, και από ανυπομονησία έπεσαν θύματα του Απατεώνα και πλανήθηκαν, ακόμη και τότε, δεν είναι αναμάρτητοι, είναι ένοχοι για την ανεπάρκειά τους. Αν είναι ικανοί να ερευνούν τις ενέργειες, το περιεχόμενό τους, τον κόσμο και το σύμπαν, πώς άργησαν τόσο πολύ να ανακαλύψουν τον Ποιητή και Κυρίαρχο όλων αυτών;

Αλλά ο Σατανάς εξαπατά πάλι τον κόσμο με το ίδιο ψέμα που εξαπάτησε την Εύα… ότι κι αυτοί μπορούν να γίνουν θεοί17 και είναι αυτάρκεις και δεν Με χρειάζονται…

(Ο Πατέρας τότε στράφηκε σε εμένα και είπε:)

Θα ανακαινίσω το στόμα σου, Βασούλα, για να γραφούν όλα τα λόγια Μου και να αναμετρηθούν όλα τα θαυμάσια Μου. Κατάλαβε πως Εγώ, ο Γιαχβέ, έσκυψα από τον Ουρανό για να ντύσω εσένα και όλους τους άλλους που έστρεψαν την προσοχή τους σε Εμένα, με μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα. Θέλησα να ζωογονήσω την πίστη τούτης της γενεάς και να γιατρέψω την αξιοθρήνητη κατάσταση σας, με στοργή και με συμπόνια.

Τα χέρια σου ας ανακαινιστούν κι αυτά για να ευλογούν στο Όνομά Μου, το δεξί σου χέρι που το ευλόγησα ας γίνει το αρμόνιο του Οίκου Μου, το μουσικό όργανο με το οποίο θα ακούσουν πολλοί τον ήχο των λόγων Μου. Παίξε μουσική στο Όνομα Μου και ψάλε χαρωπά στη σκιά των πτερύγων Μου.

Αχ, Βασούλα, ας ανακαινιστούν ύστερα τα αυτιά σου, για να ακούνε τη Σοφία να λέει τις παροιμίες της και να σε αγιάζει καθώς την ακούς να προφέρει λόγια διάκρισης και γνώσης του Τριαδικού Θεού. Φρούριo Μου, αγαπημένη της Καρδιάς Μου, μείνε πιστή σε Eμένα και η χάρη Μου θα συνεχίσει να σε σκεπάζει. Μην ξεχνάς την καταγωγή σου…

Η λαμπρή Μου Μεγαλοσύνη είναι πάνω σου. Θάρρος! Μη φοβάσαι.

(Το μήνυμα αυτό ολοκληρώθηκε στις 7 Αυγούστου 2002.)

---