27 Μαρτίου 2002
Διδάχθηκα από Εσένα, Κύριε,
ότι ο νους μας δεν μπορεί ποτέ να ανέβει στον ουρανό
με τη δική του προσπάθεια,
αλλά ότι αυτό εξαρτάται πλήρως από το Άγιο Πνεύμα,
και μόνο με τη χάρη ο νους μας μπορεί να ανυψωθεί
για να αξιωθούμε να δούμε αυτά που μάτι δεν είδε,
και να εισχωρήσουμε στα μυστήρια του Τριαδικού μας Θεού…
Και τότε, μέσα στην Καλοσύνη Σου και το άπειρο Έλεός Σου,
επιτρέπεις σε όσους θέλουν να Σε ακολουθήσουν στο δρόμο των αρετών,
να βαδίσουν πλάι πλάι με τη Μεγαλοσύνη Σου,
ενώ το Στόμα Σου προφέρει θεία Γνώση από την Πηγή της Σοφίας.
Ποιος άραγε ανέβηκε μόνος του στον ουρανό;
Αν υπάρχει κανείς, ας έρθει να μου το πει…
Μακάριος όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του,
γιατί αυτός θα ανέβει στα ύψη και θα δει τον Θεό…
Ειρήνη σε εσένα, παιδί Μου, άκουσέ Με. Όλα όσα είπες είναι αληθινά. Κανείς δεν μπορεί να υψωθεί από μόνος του αν δεν τον υψώσω Εγώ με τη χάρη. Και τώρα, πρόσεξε: Εγώ δεν ήμουν Αυτός που σε ανέστησε για να μπαινοβγαίνεις ελεύθερα στις ουράνιες Αυλές Μου;
Ναι, Κύριε, Εσύ με ανέστησες…
Και ύστερα, δεν σε έκανα άρπα Μου για να παίζεις μουσική στα έθνη και να τα ξυπνάς με μελωδία και τραγούδια;
Ναι, Χριστέ, Εσύ με έκανες…
Για να ελευθερώσω εκείνους που αγαπώ, δεν τους μίλησα ποιητικά για να τους σώσω, αφού ξέρω ότι του ανθρώπου η ζωή είναι σαν το χορτάρι, σαν το λουλούδι του αγρού έτσι ανθίζει και με το πρώτο φύσημα του ανέμου δεν υπάρχει πια, και αχ, δεν θέλω να τον χάσω;
Δεν σε στεφάνωσα με αγάπη και στοργή γεμίζοντας το στόμα σου με μέλι1 και ρίχνοντας πάνω σου ευλογημένο μύρο;
Ναι, Θεέ μου, αυτό ακριβώς έκανες…
Πες Μου τότε αγαπημένη Μου, γιατί αυτή η σκιά στα μάτια σου;2 Κανένα αμαρτωλό ραβδί δεν εξουσίασε τούτη την κληρονομιά…3 Τους εκλεκτούς Μου φίλους τους έβαζα πάντα να διασχίζουν δύσκολους δρόμους και μερικές φορές, για να ωφεληθούν από τη συντροφιά Μου και τη συμπόνια Μου, τους επιτρέπω να μένουν έρημοι και μόνοι, χωρίς να τους συνοδεύει κανείς…
Οι εκλεκτοί Μου φίλοι έχουν την εύνοιά Μου. Είναι τα αριστουργήματα της δημιουργίας Μου, γιατί η όψη τους ακτινοβολεί όπως τα ζαφείρια, στολίζοντας με τη λάμψη τους την Εκκλησία Μου και την οικουμένη. Οι εκλεκτοί Μου φίλοι Μού είναι τόσο ιδιαίτερα αγαπητοί που, αχχ… 4 τόσο μεγάλη είναι η χάρη Μου πάνω τους, που δεν μπόρεσα να τους απαλλάξω από την καταπίεση ή τον λιθοβολισμό. 
Ίσως νομίζεις πως είμαι αναίσθητος, σκεπασμένος με πυκνά σύννεφα, έτσι που να μη μπορούν να τα διαπεράσουν οι παρακλήσεις και οι προσευχές, αλλά θα ήταν από μέρους Μου καθαρή τρέλλα αν τους διευκόλυνα τον δρόμο! Δεν έμαθες από τις διδασκαλίες Μου; Πήγαινε λοιπόν και πες στην καρδιά σου όσα έμαθες, πες, «η μερίδα μου είναι ο Χριστός, αλλά το ίδιο είναι και ο Σταυρός Του και στο ίδιο μέτρο.»
Δεν σε ταπεινώνω, αντίθετα, υψώνω την ψυχή σου για να ανέβει στα ουράνια ύψη και να δει αυτά που μάτι δεν είδε. Εγώ σε έκανα να βαδίζεις στο Φως Μου. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ικανότητες ή σοφία για να τα καταλάβεις όλα αυτά! Φίλη μου εκλεκτή και ευωδιαστό Μου δένδρο, σου έδωσα μια καλή μερίδα σπάνιας νοστιμιάς. Ήταν αναγκαία για την πρόοδό σου… Άκουσε Με τώρα και γράψε αυτά τα λόγια:
Δημιούργησε τα δικά Μας Μπετ Μύριαμ όπου μπορείς. Ανακούφισε τον καταπιεσμένο και βοήθησε το ορφανό. Προστάτεψέ Με, βγάλε Με από τη λάσπη, δώσε Μου καταφύγιο και τροφή, ανακούφισέ Με από το φορτίο και την κούρασή Μου, στήριξέ Με και ενθάρρυνε Με, αλλά πάνω από όλα, αγάπα Με. Ό, τι κάνεις για έναν από τους άσημους αδελφούς Μου, το κάνεις για Εμένα…
Ευλογώ όσους Με στηρίζουν στη ζωή. Είθε να παραμείνουν ενάρετοι και γεμάτοι αγάπη.
Εγώ Είμαι μαζί σας… IC
1 Ο Κύριος μου είπε ότι το ‘μέλι’ συμβολίζει τη ‘Γνώση’.
2 Τον τελευταίο καιρό ένιωθα εξαντλημένη, ένιωθα το βάρος του Σταυρού. Ένιωθα πως όλοι γύρω μου με έκαναν κομμάτια…
3 Με άλλα λόγια: δεν άφησε κανένα να με βλάψει (την κληρονομιά) αφού ανήκω στον Κύριό μας… Γιατί λοιπόν παραπονιέμαι;
4 Ο Κύριος έγειρε βάζοντας το δεξί Του χέρι ανοιχτό πάνω στην Ιερή Του Καρδιά
