UWAGA WYDAWCY

(Poniższy artykuł, napisany przez ks. Petera Yatesa, został napisany oczywiście przed śmiercią papieża Franciszka. Niemniej jednak, teraz jeszcze ważniejsze niż kiedykolwiek, aby nasi czytelnicy byli świadomi tego, czego się spodziewano i co jest czynnie zamierzane. Wyraźna potrzeba nieustannej modlitwy o jedność pozostaje pilniejsza niż kiedykolwiek. Miejmy nadzieję, że wkrótce otworzy się inna droga do osiągnięcia jedności, która mogła zostać osiągnięta przez papieża Franciszka i patriarchę Bartłomieja w przyszłym miesiącu. ).

Papież i patriarcha

Wiara chrześcijańska jest wyjątkowa w swoim głoszeniu zmartwychwstania umarłych, mając jako kamień węgielny swojej wiary wskrzeszenie Pana Jezusa, z czego biorą swój początek, wyjaśnienie i znaczenie wszystkie inne treści tej wiary. Żadna inna wiara nie może powołać się na podobne nauczanie lub jakiekolwiek równoważne wydarzenie w swojej historii, które byłoby porównywalne. Rzeczywiście, pierwsi apostołowie wykorzystali ten charakterystyczny fakt, aby przekazać swoje twierdzenia swoim współwyznawcom i przekonać ich, że Jezus był Mesjaszem Bożym, Wybranym Namaszczonym i Zbawicielem, Chrystusem Bożym.

Sytuacja naszego wspólnego „upadku” z dala od naszego Stwórcy jest opisana jako „duchowa śmierć” ludzkości, co wyjaśnia wszystko to, co odtąd poszło nie tak w stosunkach między istotami ludzkimi. Staje się ona jeszcze bardziej dla każdego wyraźna i rzeczywista przez doświadczenie śmierci fizycznej. Wiara w zmartwychwstanie Chrystusa niesie ze sobą wiedzę o przezwyciężeniu tej „duchowej śmierci” przez Jego ofiarną śmierć na krzyżu i powstanie z tej śmierci dnia trzeciego. Zmartwychwstanie stanowi więc najpotężniejsze i najbardziej wyjątkowe wydarzenie, jakie kiedykolwiek miało miejsce w historii ludzkości. Kiedy przyjmujemy to niezwykłe wydarzenie, podobnie jak pierwsi apostołowie i uczniowie, jesteśmy zmuszeni zapytać: kim jest ten Człowiek, podmiot tego niepowtarzalnego wydarzenia i jak mamy się do Niego odnosić? Co Jego życie i śmierć oznaczają dla każdego z nas?

To orędzie o zmartwychwstaniu było przekazywane przez chrześcijan z pokolenia na pokolenie przez 2000 lat jako ośrodek i rdzeń chrześcijańskiej wiary.

Pierwszą jednak rzeczą, której dowie się dziś każdy współczesny chrześcijanin zapuszczający się w kręgi ekumeniczne, będzie to, że data, w której Kościoły obchodzą to wyjątkowe wydarzenie Paschy/Wielkanocy, jest różna w Kościołach Wschodu i Zachodu. I jest to prawdą nie tylko od czasu schizmy w 1053 roku, ale kontrowersje dotyczące daty Wielkanocy sięgają najwcześniejszych lat historii chrześcijaństwa, do II wieku, a nawet wcześniej.

Zaczynamy zdawać sobie sprawę, że jeśli sam fundament naszej wiary jest świętowany w odmiennych datach w innych częściach Kościoła, to występuje prawdziwy brak w naszym głoszeniu go. W oczach każdego, kto jest „na zewnątrz” wiary, taka odmiana natychmiast sugeruje raczej słabość niż siłę, elementy wątpliwości i niepewności, chwiejność i szereg pytań, które podważają siłę i prawdziwość tego, co jest głoszone.

Jednak w odniesieniu do tego drażliwego pytania, które od tak dawna nurtuje Kościół chrześcijański, możemy powiedzieć teraz, że przebija się jakieś światło na końcu długiego ciemnego tunelu.

A rok 2025 jest na uprzywilejowanej pozycji jako rok, w którym mogą nastąpić pewne pozytywne zmiany, sprzyjające rozwiązaniu tej kwestii, która dotyczy samego rdzenia naszej wiary. Ten rok jest dobrze umiejscowiony, ponieważ jest to jeden z tych nielicznych roków, które zdarzają się od czasu do czasu, kiedy Wielkanoc jest obchodzona tego samego dnia zarówno przez Kościoły wschodnie, jak i zachodnie. W tym roku przypada również 1700. rocznica Soboru Nicejskiego, który był pierwszym z głównych soborów Kościoła i na którym uzgodniono (między innymi) naukę o Bogu – Trójcy Świętej, która to nauka od tego czasu jest stosowana i przestrzegana przez wszystkie główne kościoły chrześcijańskie.

Być może jednak najbardziej naglącym i znaczącym faktem jest to, że papież Franciszek i patriarcha ekumeniczny Bartłomiej mają spotkać się w Turcji w maju i planują wspólnie odwiedzić Niceę. Trudno ocenić, jak ważne będzie to spotkanie dla wszystkich, którzy pragną jedności chrześcijan. Spotkanie to będzie nawiązywało do wszystkich poprzednich spotkań, które miały miejsce między papieżem a patriarchą od czasu pierwszego spotkania papieża Pawła i patriarchy Atenagorasa w 1964 roku.

Data Wielkiejnocy, która była przedmiotem sporu od najwcześniejszych czasów Kościoła, znalazła się w programie ich spotkania, a oświadczenia wynikają z wielkiej nadziei i pewności, że być może po tylu długich latach dwa główne Kościoły Wschodu i Zachodu dojdą do zadowalającego porozumienia. W swoich najwcześniejszych przejawach konflikty te dotyczyły kwestii, czy należy polegać na żydowskim datowaniu Paschy (14 Nisan), które według wielu chrześcijan zostało obliczone nieprawidłowo. Sobór Nicejski w 325 r. stał się okazją do zaprzestania stosowania kalendarza żydowskiego i próbowano zachęcić do ujednolicenia, ale nie uzgodniono sposobu obliczania daty. Zróżnicowane daty między Wschodem a Zachodem pojawiały się od czasu Soboru Nicejskiego, a później w wyniku zastosowania alternatywnych kalendarzy, gregoriańskiego lub juliańskiego, w celu obliczenia daty.

Powinniśmy modlić się o nadchodzące spotkanie papieża i patriarchy ekumenicznego, którzy od kilku lat przygotowują się do tej okazji, a zwłaszcza o ich wspólne wysiłki w poszukiwaniu porozumienia co do daty Paschy/Wielkanocy.

.

Jedna data dla Wielkiejnocy – papież i patriarcha

W liście do patriarchy Bartłomieja, wysłanym w zeszłym roku w święto św. Andrzeja, papież Franciszek odniósł się do zbliżającej się wizyty w Nicei:

Wasza Świątobliwość, zbliżająca się 1700. rocznica Pierwszego Ekumenicznego Soboru Nicejskiego będzie kolejną sposobnością, by dać świadectwo o wzrastającej komunii, która już istnieje między wszystkimi ochrzczonymi w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Kilkukrotnie już wyrażałem pragnienie, aby móc świętować to wydarzenie razem z wami i szczerze dziękuję wszystkim, którzy już rozpoczęli pracę, aby to umożliwić. Rocznica ta będzie dotyczyć nie tylko starożytnych Kościołów, które uczestniczyły czynnie w Soborze, ale wszystkich chrześcijan, którzy nadal wyznają swoją wiarę słowami „Nicejsko-konstantynopolitańskiego wyznania wiary”. Pamięć o tym ważnym wydarzeniu z pewnością wzmocni istniejące już więzi i zachęci wszystkie Kościoły do odnowionego świadectwa w świecie dzisiejszym. Przeżywane braterstwo i świadectwo dawane przez chrześcijan będą również przesłaniem dla naszego świata nękanego wojną i przemocą.

Dicastero per la Comunicazione – Libreria Editrice Vaticana

„Jedna data dla Wielkiejnocy” była także nawoływaniem przez wiele lat dla czytelników orędzi „Prawdziwego życia w Bogu”, a zwłaszcza dla greckoprawosławnej mistyczki Vassuli Ryden, która otrzymała te orędzia, a jej zwolennicy wierzą, że właśnie w tym celu zostały one przesłane przez Boga. W rzeczy samej, w jednym z przekazanych jej orędzi powiedział do niej Jezus: „czyż nie słyszeliście, że Ja uzgodnię jedną datę?”;(por. Orędzie PżwB z 24 października 1994)… co oznacza doprowadzenie do jedności kościołów Wschodu i Zachodu. Byłoby to wymowne świadectwo ku jej pamięci (Vassula zmarła we wrześniu zeszłego roku na raka) i jej prawie 40-letniej misji na całym świecie, podczas której odwiedziła ponad 70 krajów i pracowała niestrudzenie dla dzieła jedności kościołów Chrystusa….

Teodor II, patriarcha Aleksandrii i całej Afryki błogosławi Vassulę i „Prawdziwe życie w Bogu” podczas Ekumenicznej Pielgrzymki do Egiptu w 2023 roku.

Vassula, w kościele św. Jerzego w Kairze, na oficjalnym przyjęciu u patriarchy Teodora II i metropolity Serafima z Zimbabwe.

W modlitwie Chrystusa o jedność wszystkich, którzy w Niego wierzą, modli się On: „Jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.” (Nie możemy ani na chwilę umniejszać naszej pracy na rzecz przebudzenia Kościołów na wezwanie Pana do jedności, ponieważ od tego zależy dobrostan, a nawet przetrwanie świata. W świecie tak rozdartym przez przemoc i wojnę powinniśmy te wysiłki podwoić, a szczególnie w tym roku, ze wszystkimi łaskami i możliwościami, jakie daje ta szczególna uroczystość. Jeśli uwierzymy w te słowa o znaczeniu obchodzenia świąt paschalnych w jednym dniu, świadectwo chrześcijan na tym świecie, już potężne w krajach, w których doświadczają oni często męczeństwa, może zbliżyć się do intencji Pana „by świat uwierzył”.

Peter CSWG

(Ojciec Peter Yates był przez wiele lat z PżwB. Vassula wiele lat temu odwiedziła jego anglikański klasztor).