25 listopada 1994

(Francja)

Mój Panie!

Jestem;

oprzyj się na Mnie…. pokój, Moje dziecko; posłuchaj i zrozum: polegaj na Mojej ogromnej mocy i w Moim Nieskończonym Miłosierdziu; głoś drogę, jaką tobie głosiłem; podążaj za sercem Prawa;¹ przypomnę tobie o wszystkim, co ma być powiedziane;

(Potem Chrystus podał mi to orędzie dla Francji.)

w tych dniach ubrałem wór, aby okazać Swoje rozżalenie, czyż nie zauważyliście, jak wszedłem na pustynię w poszukiwaniu Swojej najstarszej córki?² skoro dziś w poszukiwaniu ciebie wszedłem na pustynię, to dlatego, że sprawdzam prawdziwość twojego imienia, ponieważ byłaś pierwszą wybraną, aby rozprzestrzenić Moją Miłość;

nie zapomnę nigdy, jak byłaś Moją dumą i Moją chlubą, i jaka byłaś posłuszna; cóż się stało z całą gorliwością, jaką wówczas miałaś? kiedyś podobałem się twemu sercu; jakże mogłaś zapomnieć o wszystkich łaskach, które otrzymałaś ode Mnie dopiero co wczoraj? jesteś, Córko-Mojego-Kościoła, dziedziczką Mojego Królestwa; przyszedłem do ciebie, aby przez obietnicę³ ożywić twoje nabożeństwo do Mojego Świętego Serca; Darze-Mego-Ojca! niegdyś strażniczko Moich Spraw, nie zmuszaj Mnie, abym powiedział: „Moja Własność została oddana⁴ i napełnili ją zarządcy, zamiast pozwolić Mojemu Duchowi, aby utrzymał swoją siedzibę, Moja siedziba rządzona jest teraz przez ciało;” powróć do Mnie i skieruj ponownie swe serce ku prawości; żałuj i uznaj swój grzech w Obecności Mojego Ojca a Ja odpowiem na twój płacz żalu;