24 czerwca 1994
(Kongres w Ottawie)
(Przed przemówieniem do młodych: orędzie, które zostało im odczytane.)
O Panie,
moje Życie, moja Radości, mój Uśmiechu,
moja Pełnio, moja Skało, moje Zbawienie,
moja Słodka Udręko,
niech Twoje strzały lecą do Twego Celu;
na ścieżce, którą mi zapisałeś,
znajduję Twoją Obecność,
Nagrodę Twoich strzał,
a gdy chodzę,
napełniasz mą duszę żywą wodą,
o cóż więcej mogłabym więc prosić?
ukazuj zatem Moje cuda i Moją łaskawość temu nędznemu pokoleniu; jestem uwielbiony za każdym razem gdy wymawiasz Moje Imię z miłością; kocham cię, Moja uczennico; powiedz im,1 by pozwolili, abym został ich osobistym Nauczycielem, ich dobrem, ich przewodnikiem, ich doradcą i przede wszystkim ich Świętym Towarzyszem; Moje Prawo to Prawo Miłości, Moje Prawo to Prawo Nadziei; zły jednak przeciwstawia się Prawdzie;
jeśli byś chciała, Moje dziecko, możesz być nauczana Moimi Własnymi Wargami! nie wstydź się wyznać swoje grzechy, Moją wielką przyjemnością jest ci przebaczyć; okażę Moją słodycz wobec twojej słabości ponieważ Moja Miłość do ciebie jest Nieskończona;
mówię wam: wkrótce, już wkrótce Bóg naprawdę do was przyjdzie aby żyć wśród was; błogosławię każdego z was zostawiając Tchnienie Mojej Miłości na waszym czole;
