24 Ιουνίου 1994

(Συνέδριο στην Οττάβα)

(Πριν την ομιλία μου στη νεολαία.)

Ω Κύριε,
     Ζωή μου, Χαρά μου, Χαμόγελό μου,
Πληρότητά μου, Βράχε μου, Σωτηρία μου,
     Γλυκό μου Μαρτύριο,
ρίξε τα βέλη Σου πάνω στον Στόχο Σου.
     Στον δρόμο που όρισες για εμένα
βρίσκω την Παρουσία Σου,
     την Ανταμοιβή για τα βέλη Σου, και καθώς βαδίζω,
γεμίζεις την ψυχή μου με ζωντανό νερό,
     τι άλλο να ζητήσω;

Τότε φανέρωσε τα θαύματά Μου και την καλοσύνη Μου σε τούτη την ταλαίπωρη γενεά. Κάθε φορά που προφέρεις το Όνομά Μου με αγάπη Με δοξάζεις. Σε αγαπώ, μαθήτριά Μου. Πες τους¹ να Μου επιτρέψουν να γίνω ο προσωπικός τους Δάσκαλος, η ευτυχία τους, ο οδηγός τους, ο σύμβουλός τους και κυρίως ο Άγιος Σύντροφός τους. Ο Νόμος Μου είναι ένας Νόμος Αγάπης, ο Νόμος Μου είναι ένας Νόμος Ελπίδας, αλλά ο πονηρός αντικρούει την Αλήθεια.

Αν το θελήσεις, παιδί Μου, μπορείς να διδαχθείς από τα Χείλη Μου! Μην ντρέπεσαι να ομολογήσεις τα αμαρτήματά σου, είναι χαρά Μου να σε συγχωρώ. Θα σου δείξω την καλοσύνη Μου απέναντι στη δική σου αδυναμία, αφού η Αγάπη Μου για εσένα είναι Απέραντη.

    Σε βεβαιώνω πως σύντομα, πολύ σύντομα, ο Θεός πραγματικά θα έρθει να κατοικήσει ανάμεσά σας. Ευλογώ τον καθένα σας αφήνοντας το Στεναγμό της Αγάπης Μου στο μέτωπό σας.

¹ Στους νέους.