25 października 1992
(Rzym)
ołtarzu! umieszczę na tobie Moje Słowa; słuchaj i pisz:
jesteś pod Moim Namiotem, więc oddawaj Mi się każdego dnia tak abym mógł czynić w tobie Moją Wolę; bądź pogodna i chętna; jesteś dla Mnie bardzo cenna, Moje dziecko;
— Vassulo, Moja gołębico, Mądrość, która była dotąd twoją Wychowawczynią, będzie uczyć cię dalej i powie tobie, jakie są twoje obowiązki; będę apelował do ciebie o miłość do twojej siostry, Rosji; wyślę cię do niej ponownie a z tobą Moje Własne Serce; Rosja jest szczególnie Mi droga; rzeczywiście, Rosja jest dzisiaj jak otwarte pole gotowe pod zasiew; jej gleba jest gotowa przyjąć każde ziarno; dałem objawienia przez Mojego Ducha aby były w niej zasiane; nikomu nie będzie wolno położyć żadnego innego fundamentu niż sam Mój Własny fundament;
to Ja, Bóg, przeznaczyłem Rosję dla Mojej Chwały i to przez nią światło zaświeci z jej ciemności; to przez jej światło serce waszego pokolenia zostanie oświecone poznaniem Mojej Chwały; wyleję Mojego Ducha na Dom, który jej dałem i ukażę w niej Moją Świętość aby uczciła Moje Imię;
to o niej mówiłem w przeszłości przez Moch małych proroków;1 powiadam tobie: całą jej wspaniałość jaką niegdyś miała dam jej podwójnie, bo włoży ona całe swe serce w podążanie za Mną i jeszcze raz będzie szukała Mojej Świętej Twarzy; nikt nie będzie się nią chełpił, bo Ja ją wyniosę, aby się stała głową2 wielu narodów; w jej ubóstwie odbuduję Moje Królestwo; ach Vassulo! poczekaj tylko, a zobaczysz!
