21 listopada 1987

Vassulo, sprowadzę z powrotem do Piotra Moje rozproszone owce; Ja, Pan, zapewniam o tym was wszystkich!

(Nagle Pan dał mi wizję rozdzielonych owiec, innego stada, potem te dwa stada były już zjednoczone.)

kwiecie, nastąpi to po Moim Wielkim Znaku!

Ojcze, wybacz mi niecierpliwość, muszę nauczyć się być cierpliwą tak jak Ty!

mała, wyniesiona Moją Ręką, czerp z Moich zapasów i napełniaj swoje serce; nasączaj je aby było zdolne nasączyć także inne serca; Ja, Pan, błogosławię cię; dam ci wizje, wzbogacam twój wzrok dla odróżniania ludzkich serc i umiejętności czytania w nich; Moja bardzo-umiłowana, ofiaruję ci tę łaskę, ale pamiętaj wykorzystasz ją tylko dla Moich spraw i Mojej chwały, nie zostawiając niczego dla siebie;

Jezu, bardzo-Umiłowany, Mój Boże, który nigdy nie zaprzestajesz wylewania Swoich darów na mnie abym była blisko Ciebie. Jezu, jestem zerem a jednak Ty wylewasz na mnie tak wiele darów; czego więc nie uczyniłbyś i nie dał tym, którzy naprawdę są mili w Twoich oczach, oddając Ci cześć?

tak, widzisz, Vassulo, wydaje się, że rozumiesz Mnie teraz lepiej; jeśli daję tobie, która jesteś naprawdę najnędzniejszym z Moich stworzeń, czego więc nie dałbym tym, którzy naprawdę zasługują na Moje łaski, tym którzy oddają Mi cześć i którzy poświęcają się dla Mnie!

proście, umiłowani, a Ja wam dam, wierzcie temu o co prosicie, miejcie zaufanie i ufajcie Mi, nie postępujcie jak Piotr, który stracił zaufanie krocząc po wodzie; miejcie wiarę we Mnie! bądźcie ufni! wierzcie!