28 listopada 2015

XXX Rocznica PżwB!

córko, pokój; posłuchaj: pokój niech będzie z tobą; rozsławiaj pokój, tam gdzie nie ma pokoju, miłość, tam gdzie jest nienawiść, jedność, tam gdzie jest podział — przez wszystkie te lata, w Mojej niewymownej Miłości wzywałem, wzywałem całą ludzkość do modlitwy, do żalu, do prowadzenia pobożnego życia; przyszedłem mówić w ich sercach; nie przyszedłem z groźbami, lecz z Miłością, wzywałem każde stworzenie, wyrażając Siebie waszymi określeniami, z Moim pragnieniem wybawienia was wszystkich od waszych ohydnych zamiarów, pokolenie; objawiłem wam jeszcze raz Moją Świętą Twarz, żeby świeciła w waszej zupełnej ciemności, abyście Mnie kontemplowali, a w kontemplowaniu Mnie odbije się na was Moje odbicie Mojej Boskości i cała Moja Chwała; światło w waszym wnętrzu oświeci wówczas łagodnie was wszystkich;

obawiałem się wtedy, że bardzo niewielu przyjmie Moje Słowo, i miałem rację; Moje Słowo, które przekracza wszelkie Światło i Wiedzę; pokolenie, Wiedza duchowa jest otwarciem dla waszego umysłu, abyście zrozumieli Pisma i Moje mowy; ilu się nie udało? i iluż więcej będzie usiłowało dyskredytować Moje Orędzia? ci ludzie widzą tylko rzeczy, które są znaczące dla oka; lecz ich postrzeganie tego, co Boskie, dalekie jest od nich… to tak jak Pisma mówią: człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha: głupstwem mu się to wydaje; nie może tego pojąć, bo tylko Duchem można to zrozumieć; człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony;1 kiedy ludzie tacy umrą i będą chcieli obrać drogę Życia, nie zobaczą Mnie; ich grzechy i przestępstwa potępią ich; napotkają ich anioły strachu, a ich ciało obumrze od ich kości;

potrzebuję modlitw z waszych serc; prosiłem, żeby to pokolenie się nawróciło; poczynanie ciągle zła sprowadzi jedynie upadek wielu narodów, doprowadzając je do wojny i do Otchłani; wielu zostanie spalonych i wiele miast, jak i narodów, spotkają nieszczęścia, klęska za klęską, nieszczęście za nieszczęściem, ach! pokolenie, nie igrajcie waszymi życiami! przestańcie buntować się przeciw Mojemu Słowu!

powtarzam: oczyśćcie wasze umysły i serca przez żal, żal z płynącymi łzami; jednak zboczeńcy, tacy, którzy podążają krętymi ścieżkami, będą musieli stanąć w obliczu tego, co zasiali; —

teraz, Vassulo, świętuj Moją Miłość, świętuj Mnie, twojego Boga, gdyż wybudowałem nowe sanktuaria założone w miłości, odbudowałem te gruzy;2 w Pismach jest napisane: odkąd zostaliście przywróceni do prawdziwego życia w Chrystusie, musicie szukać tego, co w niebie, gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga, niech więc wasze myśli będą na rzeczach niebieskich, nie na tym, co na ziemi, umarliście bowiem i wasze życie jest teraz ukryte z Chrystusem w Bogu. Ale gdy się ukaże Chrystus, a On jest waszym Życiem, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale;3

wybrałem cię, namaściłem cię, Moim świętym olejkiem, abyś żyła święcie i nosiła Moje Słowa, aby je każdemu przekazać; i w Mojej Wierności pozwoliłem tobie wspierać się na Mnie, chłonąc ode Mnie, pozwalając tobie, abyś chodziła po Moich Dziedzińcach i uczyła się od Mądrości; dzisiaj więc bądź szczęśliwa! Moja tak słaba, narzędzie niewiarygodnie słabe, czy nie zrozumiałaś? czy nie zrozumiałaś, jak Ja jestem zauroczony taką słabością? jak Mnie ona zachwyca? twoja słabość schwyciła Moją Moc i Moje Miłosierdzie!

Panie, Ty, który jesteś moim Sprawcą, a uszy moje zostały otwarte, zupełnie bez żadnej zasługi, aby usłyszeć od Ciebie to objawienie! i jakże chętnie poświęciłeś na mnie tyle czasu, dziękuję Ci i wysławiam Ciebie, i teraz, po wszystkich tych latach, świat gorszy niż wcześniej, marnieje, a ziemia jest bardziej niż wcześniej zbrukana, spustoszona przez grzech, a my czekamy na Twoją Rękę, aby nas podniosła, więc ile jeszcze mamy czekać na Twój powrót?

jestem u twoich drzwi, tak blisko; wkrótce wiele narodów zostanie napełnionych Poznaniem Mojej Chwały, będę stał jak strażnik na Mojej Strażnicy, niczym chorągiew, i ci o wyniosłej naturze nie ujrzą Mnie, ale ujrzą Mnie ci, w których sercach spocząłem; każdy będzie zawstydzony i niczym przerażona zwierzyna rozproszą się serca wyniosłe;

wiele narodów obróci się w nicość; poświęć, Moja Vassulo, swój czas dla Mnie i uraduj Moje Serce swoją nicością, bo będę teraz wzbudzać więcej Mojej Sprawiedliwości na ludzkość; i będą się zwijali w popiołach; módl się i przebaczaj swoim gnębicielom, zmniejszaj Mój ostry gniew za ich niedowiarstwo; Miłość przyjdzie w swojej doskonałości w każdym, kto postanowi podążać za Moim Prawem i nie będzie się obawiał w Dzień Sądu; napisałem przez twoją rękę wszystkie te Orędzia po to, aby świadectwo to mogło zbliżyć do Mnie tych, którzy je czytają; świadectwo, które przybliża was do Życia Wiecznego; świadectwo, aby żyć prawdziwym Życiem we Mnie, waszym Bogu;

Ja, Jezus Chrystus, przypominam wam, że na końcu Zwycięstwo będzie Moje; córko, pokój, Miłość cię kocha! ic


1 1 Kor 2,14-15.
2 Chrystus ma na myśli te dusze, które były zagubione, lecz znalazły Jezusa w Jego Orędziach PżwB, dających im życie przez ich żal, który przemienił ich życie.
3 Kol 3,1-4.