7 stycznia 2002

pokój Mój ci daję tobie, Mój kwiecie, czy chcesz Mi coś powiedzieć?

Tak, Jezu, chcę Ci coś powiedzieć. Czy jestem Twoją zapaśniczką?¹ Proszę, nie lekceważ mego pytania.

nie zamierzam zlekceważyć twego pytania; mogłem odkryć z twego wyrazu twarzy, że w końcu zrozumiałaś, że naprawdę zaangażowałem ciebie do bitwy; tak, jesteś Moją zapaśniczką; Ja jestem twoim Trenerem i ćwiczyłem ciebie, abyś nią była, czyż nie?

Niech więc będę zapaśniczką o nieposkromionej gorliwości o Twój Dom;

zatem niech tak będzie, że przez twoje usta zabrzmią teraz Moje Słowa i dla przyszłych pokoleń; Moje Słowa zatrzymają zuchwałych, uczonych i niepobożne wyrażenia wszystkich tych, którzy do dnia dzisiejszego Mnie nie odkryli ale polegają na własnej sile; to, że mają oni wymowę retora, nie oznacza, że wzniesie to ich do ukrytych tajemnic Ducha Świętego!

ach, Vassulo, Moja córko, widzisz, to nie lekkie brzemię nieść Krzyż Jedności; musiałem ukształtować kogoś na zapaśniczkę, która by ze Mną pobiegła, odmawiając sobie wszystkich pociągających rzeczy, które opóźniłyby ten bieg; ukształtowałem cię na zapaśniczkę, aby uzdolnić cię do poświęcenia swego serca i umysłu, dotrzymując Mi kroku i aby twoje stopy nie robiły powolnego postępu;

zapytałem kiedyś: „kto potrafi wytrzymać ból, oszczerstwo, niepowodzenia, opluwanie i prześladowanie? kto może zaopatrywać niestrudzenie Mój lud, Mój Kościół, w całą Wiedzę, jaką ona zdobędzie od Świętej Mądrości i będzie równocześnie dla każdego dostępna? kto będzie posłuszny Mojej Woli i Moim Przykazaniom i odróżni fałsz od prawdy i to co słuszne od tego co złe? kto się wyrazi, tak jak Ja bym Się wyraził i zgodzi się na wiele Moich rozkazów? kto będzie wygłaszał Moje Słowa w sposób królewski i melodyjny, rozpalając serca Mego ludu? i kto będzie znosił cierpliwie każdy ucisk i każde biczowanie świadcząc o mistycznym zjednoczeniu między Mną a Moimi stworzeniami? aby wytrzymać i dokonać tego wszystkiego, będę musiał znaleźć duszę zubożałą, słabą i kruchą; w tym rodzaju ubóstwa znajduję szerokość i rozpiętość, wysokość i głębokość aby zapełnić tę rozległą przestrzeń Moim cudownym Bogactwem; w jej słabości będę jej przeobfitą Siłą i jej Władzą Królewską; w jej kruchości będę jej niewypowiedzianą Hojnością;”

tak więc w Moim łaskawym uniżeniu raczyłem ciebie wybrać ciebie, wyćwiczyć cię i ukształtować na zapaśniczkę; teraz mam przyjemność widzieć ciebie skwapliwą, by Mi się przypodobać przez chęć pójścia na pole bitwy, zawsze przychodź i szukaj Mnie spontanicznie w każdej chwili; Ja jestem twoim Bratem, twoim krewnym; Ja, który jestem promiennym światłem chwały Ojca i doskonałym odzwierciedleniem Jego boskiej natury, błogosławię cię;

Panie, wskrzesiły mnie Twoje odwiedziny i oddaję chwałę Twemu nieskończonemu Miłosierdziu. Jednak, Panie, mam jeszcze inne pytanie:

Jak to jest, że skoro mówisz, iż przez moje usta zabrzmią Twoje Słowa i będą miały na wielu oddziaływanie, Twoje Słowa czasem, nawet mówione z żarliwością, mają tak małe oddziaływanie; nawet pochodzenie od Samego Bóstwa, napełniające moje serce boską Miłością nie oddziałuje na każdego? Tak, i są nawet dusze, które nie wydają się wnikać w Twoje Słowo ale pozostają zobojętniałe; czy Twoja zapaśniczka biega wkoło po pustej bieżni?

Moje wargi są zapalone do głoszenia Twojej prawości, Twoich cudów, i miałam nadzieję otrzymać współczującą odpowiedź tak aby ona Cię pocieszyła, wyprowadzając Cię z Getsemani i pozwalając Ci odetchnąć świeżym powietrzem zamiast gorzkim i przyprawiającym o mdłości powietrzem Getsemani;

Czuję czasem, że Twoja zapaśniczka Cię zawodzi i dużo zapaśniczej pracy idzie na marne; trudzę się i wyczerpuję aby być posłuszną Twojemu Poleceniu aby ożywić, upiększyć i zjednoczyć Kościół, odbudowując strukturę Kościoła mocą Ducha Świętego; staram się podążać wiernie za Twoim Poleceniem dla mnie, ale wydaje się, że po mnóstwie potu i przy mnóstwie zmagań, przemodelowawszy część muru struktury, i oto, kto przybiega truchtem? Gnębiciele; gnębiciele pojawiają się w nocy aby zburzyć jednym ciosem nowo zbudowany mur; nałożywszy wszystkie emblematy aby pokazać swoją władzę, wślizgują się jak węże i wykonują swoją robotę; czyż daremny był cały pot i krew przelewana przez te wszystkie lata?

Jeżeli nie demony wybrały ludzi do wykonania przez nich swoich złych intryg, to kto dyktuje tym ludziom te ohydne zbrodnie i te diaboliczne, szaleńcze czyny?

Powiedz mi, Panie i Władco, czy sprostałam Twoim wymaganiom? Czy w ogóle uczyniłam dla Ciebie jakąś widzialną strukturę godną czci? Czy może moje oczy trwają w niedorzecznościach? Czy jedność ujrzała jakieś światło lub posunęła się choćby o cal czy dwa? Czy przy wszystkich łaskach jakie otrzymałam, uczyniłam w ogóle cokolwiek aby Ciebie uczcić? Albo kręcę się w kółko? Obdarzyłeś mego ducha darem prorockim, cóż dałam Tobie w zamian, mój Panie, za to wszystko czym mnie obdarzyłeś w Twojej obfitej Miłości?

W jaki sposób byłam niedbała?

Ty, który wynosisz królów na trony, znany jesteś z tego, że jeśli oni stają się pyszni z powodu swojej nie kończącej się władzy, wtedy Ty zakuwasz ich w kajdany, wiążąc ich więzami utrapienia;

Jestem świadkiem i mogę dać świadectwo, że widziałam i patrzałam, jak upadali wielcy ludzie kiedy nie słuchali Ciebie; Twoja boska sprawiedliwość spadła na nich jak piorun niszcząc ich razem z ich pychą. Jednak Twoje Miłosierdzie nie omieszkało, aby pokazać im kilka razy wszystko co uczynili i wszystkie grzechy pychy, które popełniali.

Dawniej musiałam cierpieć aby nauczyć się nie oddalać się od Ciebie; później nadal cierpiałam widząc arogantów, którzy Cię obrażali; obecnie nadal cierpię, patrząc na tyle obojętności okazywanej Twemu Miłosiernemu Wezwaniu; Cierpienie stało się moim chlebem powszednim ….

dałem tobie Źródło² proroctwa, a przez Jego nauki i dobrą radę dałaś Mi swoje serce i swoją wolę; wystarczają Mi te dwie rzeczy; co do twoich niepowodzeń i twoich braków, uzupełniłem gdzie ci brakowało, i w Mojej wylewnej miłości jaką mam do ciebie zobowiązało Mnie to do zatroszczenia się tam gdzie Mnie zawiodłaś; w Swoim ojcowskim Miłosierdziu spojrzałem na wszystkie twoje zaniedbania jak spojrzałby ojciec na zaniedbania własnego małego dziecka: ze współczuciem i tak bardzo gotowy aby pomagać z czułością, szepcząc miękkie słowa miłości tak aby cię nie odstraszyć, kiedy będę pokazywał tobie jeszcze raz, jak troszczę się o ciebie i o twój własny postęp;

co do utrapień jakie cierpisz ze względu na Mój Kościół i ze względu na Mnie, Moja siostro, Moja katedro, nie rozpaczaj; jednym Swoim spojrzeniem odbudowuję to, co upadło; pokazałem tobie kiedyś Mój Kielich, i skinąłem na ciebie abyś podążała za Mną tak abym odział cię w Moją Szatę, opasał cię Moim objawieniem, i powierzył tobie Moje Słowo;

och, rozkoszy Ojca, która miałaś być właśnie rzucona w doliny, morza i góry! stworzona dla tego celu aby zdeptać pysznych i aroganckich i odgłos ich biesiadowania, uciszając ich do milczenia; kiedy pokazałem tobie Mój Kielich, powstałaś i powiedziałaś: „Jezu, pozwól, abym z Niego piła, ofiarując Ci w ten sposób wszystko co może Ci przynieść pociechę;” a Ja, wzruszony i ucieszony twoją ofiarą, pochyliłem się nad Tobą i cię objąłem; obejmowałem Moimi Ramionami mały żonkil;³ zaledwie zrodzoną i zaledwie wyzdrowiałą, jednak całe serce; twoja kruchość doprowadzała Mnie do łez więcej niż raz i bardziej niż ktokolwiek inny na całym świecie! oto byłaś, ledwie zrodzona a jednak wyrzekająca się już swojej woli i ofiarująca Mi duszę i ciało, bez ograniczeń; nade wszystko, wyciągająca odważnie swoje małe ręce w stronę Mego Kielicha, rzucająca się do Ołtarza, aby podnieść Go do swoich warg i z Niego pić!

kiedy ujrzałem cię biegnącą zdecydowanie z determinacją ku Ołtarzowi, z nieba usłyszano wielki głos, śpiewający: „Alleluja! chwała naszemu Panu, który ją zdobył!” potem podniosłem do twoich warg Kielich, rozkazując tobie tylko Go posmakować ale nie opróżniać Jego zawartości; powiedziałem: „sprowadź do Mnie Mój lud i umieść go razem wokół jednego Ołtarza; głoś wszystkim narodom posłuszeństwo wierze na cześć Mojego Imienia; pokaż im jakim absurdem jest pozostawanie podzielonymi; Ja zawsze będę u twego boku;

Składam Ci dzięki, mój Panie,
za Twoją Miłość i Wierność;

inspiruję miłość; na Dziedzińcach Mego Domu możesz pozostać na zawsze; tam rządzę w Majestacie i w dostojnym stylu okazuję przyjaźń Swoim gościom, doradzając im zawsze jaki obrać kurs, w ten sposób prowadzę ich tam gdzie wybrałem …

bądź silna, a twoje serce odważne, Moja zapaśniczko;