17 grudnia 1997

Do Ciebie przychodzi wszelki śmiertelnik,
wyznając nieprawości.
Przygniatają nas nasze przewiny,
Ty je odpuszczasz.

Szczęśliwy, kogo wybierasz i przygarniasz,
mieszka on w Twoich pałacach.
Niech nas nasycą dobra Twego domu,
świętość Twojego przybytku! 1

Moja Vassulo, pozwól, że posłużę się twoim uchem, abyś Mnie słyszała; pozwól, że posłużę się twoją ręką abyś spisała Moje wypowiedzi; następnie pozwól, że posłużę się twoim umysłem aby wypełnić go Moim Poznaniem i napełnić całą twoją istotę pouczeniami pochodzącymi od Mądrości; przyjmij wszystkie Moje dary, Moja umiłowana przyjaciółko, a będziesz posuwać się w tempie, jakie przewidziałem;

chcę, Moja Vassulo, dla tego pokolenia i dla przyszłych pokoleń, zostawić wieczną pamiątkę Mojego Miłosierdzia; żadne z tych wszystkich Bogactw, które pochodzą ze skarbca Mojego Serca nie będą przypisane tobie, ponieważ niczego w ogóle nie wiedziałaś na początku w czasie kiedy zostałaś wezwana przez Miłośnika ludzkości, ponieważ całe twoje ciało leżało wtedy w mroku; ale ponieważ Ja jestem Panem świętych, jestem nie mniej Panem nędzników; spojrzałem na ciebie i pokochałem cię …. jestem znany z Mego Miłosierdzia i z czułości Mego Serca; jestem znany ze słabości jaką mam do dzieci;

raduj się więc, córko, że twój Król pochylił się ze Swego Tronu aby dać tobie trzykrotnie pocałunki zmartwychwstania na twojej duszy; upojona słodyczą Moich pocałunków, twoja dusza śpiewa Mi teraz pochwały, uwielbiając swego Umiłowanego; wiedziałem wtedy, że rzucając na ciebie tylko jedno z Moich spojrzeń zmiękczę natychmiast hardość twej woli i strzaskam skorupę otaczającą twoje serce; i tak uczyniłem …. och, czegóż bym nie uczynił dla tak wątłej duszy aby doprowadzić ją do całkowitego, duchowego zjednoczenia z Moim Bóstwem i uczynić ją jednym duchem ze Mną!

kazałem tobie, Moja umiłowana, zbudować w sobie święty przybytek, ołtarz w mieście gdzie My2 rozbilibyśmy Nasz namiot, kopię tego świętego tabernakulum, które przygotowaliśmy od początku, i tak uczyniłaś, wierna mała przyjaciółko; to dlatego mogła tobie pomóc Mądrość a przez ciebie tysiącom innych dusz; Mądrość wychowała ciebie i wielu innych przez to Boskie Dzieło, prowadząc każdego na cudowną drogę; Dzieło to jest dowodem Mojej przepełniającej się Miłości;

O błogosławione i przepełniające się od łask
Serce Jezusa, Boska Dobroci,
Ty, który jednym Swym spojrzeniem
obalasz królów i królestwa,
oszałamiając miasta i miasteczka,
upajając do szaleństwa serca
i trzymając je w niewoli miłości
i na zawsze zakochane w Twojej Boskości,

Twoje Oczy, mój Panie,
są Ogrodem Eden, wybornie pięknym;
Twoje Serce jest jak nieskończony wszechświat łaski w Łasce,
cała Twoja istota, jak wieża z kości słoniowej
z błyszczącymi drogocennymi kamieniami inkrustowanymi na jej ścianach;

Odwieczne Światło,
Twoje dwie Natury są poruszeniem naszego serca;

O Boże! stwierdzam, że nie wystarczam, aby uformować jedno zrozumiałe słowo,
które mogłoby się wystarczająco zbliżyć
do opisania takiego Panowania i Splendoru
jak tego od mojego Pana.

ach Vassulo, Moja pociecho! byłem zdecydowany, aby cię zabrać do dzielenia Mojego Królestwa! ta Miłość jaką mam, to pragnienie jakie mam do dusz, pali się w Moim Sercu; to miłość zaprowadziła Mnie na Krzyż, nie zważając na jego hańbę; to Moja Miłość prowadzi Mnie teraz do was, pokolenie, wzywając jedno z najbardziej nieodpowiednich stworzeń spośród was, takie któremu brakowało znajomości nie tylko Pism ale także znajomości Mojej Woli; w owym czasie zgorszenie w oczach Moich świętych i aniołów; wezwanie tak nędznej duszy z jej śmierci i wzniesienie jej do Mego Boskiego Serca, wychowując ją na Moich królewskich dziedzińcach, jest znakiem, którego nie powinniście ignorować, jest to znak dla reszty z was abyście wzrastali w zaufaniu i abyście się dowiedzieli, że Ja wzywam każdą duszę, aby porzuciła swoje dzisiejsze złe postępowanie i zwróciła się całym sercem do Mnie tak aby ona także mogła dzielić Moją Chwałę;

przyjdź, Moja umiłowana; Ja, Jezus kocham cię;


1 Ps 65(64),3-5.
2 Trójca Święta.