2 stycznia 2023
Panie?
JESTEM! nie obawiaj się, niech powrócą do ciebie i ożywają w tobie wspomnienia Moich pierwszych odwiedzin u ciebie, a także wszystkie zdarzenia, które nastąpiły, ponieważ one także będą dla pożytku wszystkich tych, którzy czytają Moje Orędzia; niech dowie się każdy, w jak wyszukany sposób błogosławię Swoich przy spotkaniu, jak badam serca, bo niewinność i prawość przyciągną zawsze na te serca Moje kochające Spojrzenie;
posłuchaj Mnie: przypomnij wszystkim, że Moje przebaczenie nie ma granic, pomimo że za waszych dni jestem stale obrażany przez Własne stworzenia, które kocham do szaleństwa, świadczy o tym Moje Miłosierdzie nad nimi, bo jak wiesz, u Mnie jest Miłosierdzie, ale i Gniew, więc w czasie odpłaty świat będzie cierpiał; jeśli pytacie dlaczego, rozważcie sami, rozważcie, ile grzechów piętrzycie na sobie, pokolenie, bo w grzeszeniu dopada was zło;
jestem tu, mówię do was za waszych dni, aby prowadzić z czułością wasze stopy ku Królewskim Bramom Mojego Królestwa; nie bądźcie jak próżniak bez wrażliwości, bezczelny i wyniosły; nie chwiejcie się przy każdym wietrze, wzmocnijcie swą wiarę we Mnie, bo Ja jestem waszym Doradcą i Tym, który was usynowił; byłem waszym Opiekunem i waszym Wsparciem od początku;
ach… Moja córko, dzisiaj tak wielu z nich jest blisko Bram Śmierci! gdyby tylko uświadomili sobie, kto przez te wszystkie lata ich wzywał, padliby plackiem twarzami do ziemi, oddając Mi cześć w bojaźni, bo zrozumieliby, że Ja Jestem, który Jestem, Najwyższy, jest tym, który ich wzywa;
„ulęknijcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, bo godzina sądu Jego nadeszła, i oddajcie pokłon Temu, co niebo uczynił i ziemię, i morze, i źródła wód!”1
ścieżka, która prowadzi do Mnie, zaprowadzi was do bezpieczeństwa i do Wiecznego Życia! usynowiłem was, a więc żeby żyć jako Moje potomstwo, nie wolno wam grzeszyć! niech ci przypomnę, że na początku, Moja Vassulo, Mój Święty Duch spocząwszy na tobie, namaścił cię, aby uzdolnić cię do bycia pouczaną z Mądrością, aby doprowadzić cię do Prawdy; otworzył On 2 oko twojej duszy, abyś rozpoznała i przywitała Mnie jako swego Ojca, ty, ciało z Mego Ciała i kość z Mojej Kości i dalece ponad tę Prawdę; odtąd wychowywałem radośnie i z pobłażliwością ciebie i wielu innych; pozwoliłem, abyś napawała się hojnością Moich Dziedzińców i abyś rozpoznała wielkość Mojego Imienia, pozwalając, aby twój wzrok spojrzał daleko w kosmos, i na to, jak Ja jestem zarazem Panem i Królem ponad wszystkim;
ale oto jestem, w twoim mieszkaniu, aby cię pocieszyć, wyrażając ci Swoją przyjaźń, udzielając tobie błogosławieństw, rozweselając twe serce Moją Obecnością, tak jak ojcowie czynią swoim dzieciom, kiedy sadzają je na kolanach; och tak! od łona twej matki, w którym cię umieściłem, byłaś już Moja; jestem tuż przed tobą, aby opiekować się tobą, mówiąc tobie, że nie potrzebujesz niczego więcej i nikogo innego, poza Moją Obecnością, która ci wystarczy;
posłuchaj, Moja córko, bądź uważna na Moje słowa i posłuchaj ich; zabiegałem o ciebie i dałem tobie dary, odziałem twoją duszę Moją Obecnością, upiększyłem twój byt klejnotami Mego Syna, Jezusa, klejnotami, których użyto, aby Go ukrzyżować; w Moim zauroczeniu tobą wykorzeniłem ciebie z domu twoich przodków, aby umieścić cię w Moim ogrodzie rozkoszy, w Moim własnym Królewskim miejscu zamieszkania, aby skierować do ciebie Mój poemat; ten poemat, który napisałem dla ciebie i dla wszystkich pokoleń, które mają nadejść; i dalej będę pasł Mój lud…
czyż nie czytaliście: „jesteście bogami i wszyscy – synami Najwyższego!”3 nie pozostawajcie więc milczący, zobojętniali i w apatii; obudźcie się, pokolenie, bo Ja jestem Bogiem, waszym Ojcem, który jest tu wśród was na wieki wieczne, aby przypominać wam o wielkości Miłości, jaką do was mam!
