3 Φεβρουαρίου 2003
Βασούλα, διακήρυξε σε κάθε έθνος όλα τα θαυμαστά Μου Έργα. Η αθωότητα και η ευθύτητα θα Με δεχθούν με ανοιχτές αγκάλες και θα ωφεληθούν από τα έργα Μου. Θα πρέπει να εκπαιδεύσω ξανά τον λαό Μου για να μάθουν να αποδίδουν τιμή στον Πατέρα, σε Εμένα και στο Άγιο Πνεύμα. Να αποδίδουν τιμή στη Δόξα Μας και στη Δύναμή Μας, στο Έλεος Μας και στην Καλοσύνη Μας, στα σημεία Μας και στα θαύματα Μας. Γι’ αυτό θα πρέπει να τους εκπαιδεύσω ξανά για να μάθουν να αναζητούν το Άγιο Πρόσωπό Μου και να Το αναγνωρίζουν. Όταν τα θεμέλιά σας καταρρέουν, δεν πρέπει να παρέμβω; Δεν διαβάσατε ότι δεν έπαψα ποτέ να εργάζομαι;1 Κι όμως, η πιο επιζήμια αίρεση είναι το να πιστεύετε ότι έπαψα να πλουτίζω τη δημιουργία Μου με άφθονα δώρα όπως τον παλιό καιρό! Όλα τα έργα που κάνω είναι γεμάτα δόξα και μεγαλοπρέπεια. Τα Έργα Μου είναι ανυπέρβλητα και όσοι χαίρονται γι’ αυτά, δίκαια προσηλώνουν το βλέμμα τους πάνω τους. Αγγελιαφόρε Μου, βιάσου κατ’ εντολή του Βασιλιά σου να γράψεις τούτη την Ωδή, τιτλοφορώντας την:
«Ωδές της Αγίας Τριάδος»
Ύστερα, κάνε την γνωστή σε κάθε πόλη, σε κάθε επαρχία και τίμησέ Μας. Θα σου μιλήσει τώρα ο Πατέρας…
(Αυτός ήταν ο Ιησούς Χριστός)
(Ο Πατέρας:)
Δημιουργία, μην κλαις και μη θρηνείς, αλλά γέμισε χαρά και αγαλλίαση! Σταμάτα να μοιρολογείς όταν σου ψάλλει ο Δημιουργός σου! Άνοιξε αντίθετα την καρδιά σου ώστε η Δόξα και το Φως Μου να σε στολίσουν μεγαλόπρεπα. Και μην κλείνεις τα αυτιά σου στον Βασιλιά σου που σου φέρνει τούτο τον θησαυρό από τον ουρανό. Εκείνος τον οποίο θεωρούσες απρόσιτο, αόρατο ή σαν κρυμμένη ουσία, σου προσφέρει τώρα τις υπηρεσίες Του! Γέμισε χαρά και αγαλλίαση τον καιρό αυτό του Ελέους! Ω Γένος που αγαπώ τόσο πολύ! Γιατί άφησες την ερήμωση και την καταστροφή να σε περιζώσουν και να σε κυριεύσουν σε τέτοιο βαθμό! Πες Μου, τι καλό έλαβα από τα χέρια σου; Όταν ο λαός Μου καταπιέζεται και στενάζει ή ζητάει βοήθεια απέναντι στην τυραννία των εχθρών του, κανένας δεν σκέπτεται να ρωτήσει: «Πού είναι ο Θεός που κάνει να αντηχούν χαρούμενες Ωδές;» Κανένας δεν ομολογεί πως λέρωσε τα χέρια του με ασεβείς πράξεις. Καταδικάζεις την ίδια σου τη ζωή, δημιουργία! Στόχος της Ωδής Μου είναι να σε οδηγήσει στη μετάνοια και στη επίγνωση του εαυτού Μου. Αν και είσαι από σάρκα και οστά και από γήινο υλικό, σε προίκισα με το Πνεύμα Μου και σε έπλασα σύμφωνα με την Εικόνα Μου.
Πολλοί από σας ρωτούν σήμερα με δυσπιστία: «Πώς μπορεί αυτή η ανεξερεύνητη ουσία, πέρα από κάθε ουσία, απολύτως ασύλληπτη, που είναι ο Θεός, να αποκαλύπτεται με τον μυστηριώδη αυτό τρόπο στη σημερινή μας εποχή και να εκφράζεται με λόγια τόσο άμεσα, μέσα από κάποια σαν εμάς που είναι κι αυτή χώμα και στάχτη;» Αφού δεν μπορείτε να Με πλησιάσετε εσείς, Εγώ, με το υπερβατικό Φως Μου και τη Γνώση Μου, θέλησα να απευθύνω τις Ωδές Μου σε τούτη τη γενεά που έχει μεγάλη ανάγκη σωτηρίας, και να σας αποκαλυφθώ με τον τρόπο αυτό…
Έτσι λοιπόν, είμαι ελεύθερος να σας τραγουδήσω και να σας θυμίσω τα πραγματικά σας θεμέλια. Σας τραγουδώ για να σας ενδυναμώσω και να σας παρηγορήσω, να γιατρέψω τις ραγισμένες καρδιές και να θαυματουργήσω στις καρδιές σας. Η Ωδή Μου θα είναι για όλα τα στόματα γλυκιά σαν μέλι και σαν μουσική σε γιορτή κρασιού. Αφού Εγώ είμαι ο Δημιουργός των όλων και η πρωταρχική αιτία όλων των δημιουργημάτων, είμαι πανταχού παρών και κανείς δεν μπορεί να πει για Εμένα: «ο Θεός δεν εκφράζεται με αυτό τον τρόπο.» Πώς μπορείτε να λέτε αυτά τα λόγια όταν είστε στο σκοτάδι; Σκιρτήστε αντίθετα από χαρά και προσπαθήστε να διακρίνετε μέσα στο σκοτάδι σας, γιατί ποιος μπορεί να συγκριθεί μαζί Μου; Πατέρας, Εγώ Είμαι. Λειτουργικός Ύμνος για την ψυχή σας, Εγώ Είμαι. Φωτεινή Θεότητα, Εγώ Είμαι;
Οι Γραφές λένε: «μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό.» Σήμερα, Βασούλα, ο καθένας βλέπει μέχρι εκεί που μπορεί, κι όμως Εγώ λέω σε όλους σας ότι κι εσείς μπορείτε να συγκαταλεχθείτε μεταξύ των αγίων Μου που αξιώνονται να Με δουν, αν επιτρέψετε στο Άγιο Πνεύμα Μου να διασχίσει το εσωτερικό σας και να συντρίψει όλες τις ακαθαρσίες σας, και μόλις αποκτήσετε την καθαρότητα, θα σας δοθεί η θέαση του εαυτού Μου.
Αχ, γενεά, από την αρχή σε πλάσαμε σύμφωνα με την εικόνα της Δικής Μας Φύσης, με αυτά τα λόγια: «Ας φτιάξουμε τον άνθρωπο κατ’ Εικόνα και ομοίωση Μας.» Αλλά όπως ξέρετε, ο διάβολος από φθόνο και μίσος για Εμένα και για εσάς, κατάφερε να σας φέρει όλους αντιμέτωπους με τον θάνατο. Πέρασε όμως ο Χειμώνας και η Άνοιξη ήρθε η Ίδια πάνω στη γη και σας ελευθέρωσε, για να σας ντύσει για μια ακόμη φορά με τη Λαμπρή και Θεϊκή Ομορφιά Της. Γιατί λοιπόν φοβάστε;
– Ελάτε τώρα όλοι εσείς που Με επιθυμείτε και συναχθείτε γύρω Μου. Ελάτε να ακούσετε τούτη την Ωδή που βγαίνει από τα αποθέματα του Ουρανού…
Μακάριος εκείνος που θα Με αγκαλιάσει, γιατί με την ένωσή μας θα τον δυναμώσω… Αφήνω σήμερα τον ουρανό για να σας καλέσω να ενωθείτε μαζί Μου. Σας προσφέρω τον εαυτό Μου για να ανακαλύψετε τη μεγαλοσύνη Μου και τη Θεότητά Μου. Πρόκειται για μια μυστική ένωση ανάμεσα στον Δημιουργό και το δημιούργημα Του. Ο Νυμφίος, που είναι και Βασιλιάς σας, σας προσκαλεί να Τον νυμφευθείτε. Όπως ο νυμφίος αφήνει τον χρυσό κοιτώνα του, λάμποντας σαν ήλιος γεμάτος χάρη, ακτινοβολώντας μέσα στο φως του, έτσι κι Εγώ αφήνω τον ουρανό για να σας προσκαλέσω στον Χρυσό Νυμφώνα της Καρδιάς Μου, που είναι η Αγκαλιά Μου και η Αγάπη Μου.
Εσύ, που ποτέ σου δεν κατάλαβες τα βάθη της Θεϊκής Μου Αγάπης, και πως η Καρδιά Μου είναι η νυμφική σου κλίνη, έλα να διδαχθείς τη γλώσσα Μου… Προσκαλώ την ευαίσθητη ψυχή σου να απολαύσει τη γλυκύτητά Μου. Η επιθυμία Μου, και θα πρόσθετα, η δίψα Μου, είναι να σε σώσω και να σε υψώσω για να ανέβεις στον ουρανό όπου ανήκεις.
Έλα σε Εμένα, δική Μου, στον χρυσό Νυμφώνα της Αγκαλιάς Μου και θα δώσω στην ψυχή σου τη χάρη να δει το Άγιο Πρόσωπό Μου. Αγαπημένε, όποιος Με ακούει, ξαναγεννιέται. Όποιος Με βλέπει ζει. Υπάρχει καλύτερη προσφορά από το να σου προσφέρουν μια ζωή αιώνιας χαράς μαζί Μου; Και για πάντα; Μέσα στην Άβυσσο του Ελέους Μου μπορώ να σε πλύνω από κάθε ρύπο και να σε καθαρίσω απ’ όλες τις αμαρτίες σου, ώστε να γίνεις κληρονόμος Μου…
Για να στολιστείς ευπρεπώς και να αρωματιστείς και να γίνεις άξια να εισέλθεις στον Νυμφώνα του Θεού και να Τον νυμφευθείς, πρέπει να σε μεταμορφώσω για να μοιάζεις με τον αυγερινό, με το ολόγιομο φεγγάρι, με το ουράνιο τόξο που λαμπυρίζει στα φωτεινά σύννεφα. Όταν το Άγιο Πνεύμα Μου θα σε ντύσει με το λαμπρό Ένδυμα, θα μοιάζεις με δέσμη από σμύρνα, με ρόδα την άνοιξη. Όταν ντυθείς με τον Ίδιο τον Χριστό, το γαμήλιο ένδυμά σου, θα ντυθείς με λαμπρή τελειότητα, έτοιμη να ανεβείς στον άγιοβωμό2 και να συναντήσεις τον Νυμφίο σου, εκεί που θα σε οδηγήσει η Θεία Χάρη… Θα σου επιτρέψω τότε, δική Μου, να δεις το Θεϊκό Μου Προσώπο. Αν και θα είσαι ακόμη στη γη, θα ενωθείς μαζί Μου και όταν θα Με δεις, η καρδιά σου θα πετάξει στον ουρανό στο Θείο Φως, πάνω στα φτερά της Θεϊκής Αγάπης και της Χρηστότητας, και τότε θα αντιληφθείς ότι Αυτός που στέκεται μπροστά σου, σε όλη την ανέκφραστη Λαμπρότητά Του, δεν είναι άλλος από τον Πλάστη και Δημιουργό σου. Κι εσύ, γεμάτη θαυμασμό και έκσταση, θα Μου φωνάξεις:
«Τι Μεγαλοσύνη! Τι φοβερή Μεγαλοπρέπεια είναι αυτή που βιώνει η καρδιά μου; Μυστήριο όλης της πλάσης, Καβαλάρη των ουρανών, Θαυμαστή Μορφή, πανέμορφε, ακόμη και το φεγγάρι χάνει τη λάμψη του μπροστά στη Δόξα Σου, Κύριέ μου, και τα αστέρια φαίνονται ακάθαρτα μπροστά στο αστραφτερό Σου ανάστημα. Απαράμιλλη και ασυναγώνιστη, ζαφείρια στολισμένη, είναι ασύγκριτη η Δόξα Σου. Γλυκιά η μελωδία της Φωνής Σου. Κάτω από τη Γλώσσα Σου, μέλι και γάλα. Στο βάθος των Ματιών Σου, δυο εκτυφλωτικές αχτίδες φωτός. Μα πώς θεωρήθηκα εγώ άξια να εισέλθω στον Βασιλικό Νυμφώνα Σου, Μεγαλειότατε; Πώς αξιώθηκα μια τέτοια ευλογία να ενωθώ γρήγορα και να γίνω ένα με τον Παντοδύναμο Θεό; Η ψυχή μου τώρα είναι χορτάτη από χαρά. Είσαι εδώ, κάτω από τον χρυσό Σου θόλο που σκεπάζει τον Βασιλικό Σου Θρόνο και με προσκαλείς, εμένα την ανάξια, με καλείς κοντά Σου με το βασιλικό Σου ύφος. Κι εγώ, τρέμοντας και δειλιάζοντας, εντελώς νικημένη και λαβωμένη από τη Θεϊκή Ματιά Σου πάνω μου, χάνω κάθε μνήμη του κόσμου μπροστά σ’ αυτή τη θαυμαστή όψη που η πληθωρική Σου Αγάπη θέλησε να μου δώσει. Μέσα στην ευσπλαχνία Σου ετοίμασες για εμένα ένα δρόμο φλογερό που οδηγεί τα βήματά μου σε Εσένα. Με τη μεγαλύτερη επιθυμία να ενωθώ με τον Αγαπημένο μου, σαν περιστέρι, θα πετάξω αυθόρμητα στην Αγκαλιά Σου και θα εξαφανιστώ μέσα στο λαμπρό Σου Φως και θα γίνω η ίδια φως.»
Και τότε ο Βασιλιάς σου, γεμάτος Αγάπη, θα σκύψει προς τη νύφη Του και θα της κρατήσει απαλά το κεφάλι ακουμπώντας το στο Στήθος Του, και με μελωδική Φωνή θα σου πει τα λόγια αυτά: «Σε κρατάω γερά τώρα», ενώ μια λαμπρή αχτίδα φωτός θα ξεχυθεί από το Στόμα Μου και θα σε σκεπάσει…
«Σου προσφέρω τον Εαυτό Μου για να Με κάνεις κτήμα σου και να Με ανακαλύψεις μέσα στην καρδιά σου, δική Μου. Ανακάλυψέ Με μέσα στο άπειρο Φως Μου και όλα τα μέλη σου θα φωτιστούν, όπως φωτίστηκε το πρόσωπο του Μωυσή όταν Με αντίκρυσε πρόσωπο με πρόσωπο. Πλησίασε και θα φωτίσω κάθε μέλος σου.»
Αχ, μακάριος όποιος Με αγκαλιάζει, γιατί θα μοιάζει με φωτιά και μοσχολίβανο σε θυμιατήρι, με σφυρήλατο, μαλαματένιο τάσι, στολισμένο με κάθε λογής πολύτιμα πετράδια, από τη λάμψη της Μεγαλοσύνης Μου. Αυτή είναι η στιγμή που ετοίμασα για όλους σας από την αρχή της δημιουργίας σας:
Ο Νυμφώνας που οδηγώ όλες τις ψυχές
για να συμμετάσχουν στους Μυστικούς Μου Γάμους…
Σου αποκαλύπτω τη λαμπρή αυτή φανέρωση από τον ουρανό για να σε εξαγνίσω και να σε κάνω άγιο άνθρωπο, βλέποντας το μεγαλείο του Τριαδικού σου Θεού. Ας χαρεί η ψυχή σου για το έλεος του Κυρίου.
Και τώρα λέω στη νύφη Μου: «αγαπημένη, μη φοβάσαι, δεν θα πεθάνεις παρότι λαβώθηκες από τις αχτίδες της Ματιάς Μου πάνω σου και νιώθεις να σβήνεις, γιατί Εγώ που είμαι η Ζωή, σε κρατάω γερά τώρα και δεν θα σε αφήσω να φύγεις. Βλέπεις; Ο χειμώνας πέρασε, οι βροχές φύγανε, διαβήκανε, τα άνθη προβάλλουνε στη γη, έφτασε η ώρα της γαμήλιας τελετής. Δεν ήξερες πως έχεις βασιλική καταγωγή και πως σε περιμένει ο Βασιλιάς σου;
«Ερωτευμένος με τη νύφη Μου, κοιτάζω το δώρο των Χεριών Μου. Κοιτάζω τον Εαυτό Μου μέσα σου κι αυτό που βλέπω Με χαροποιεί. Κοιτάζω ακόμη μια φορά αυτό που είναι τώρα Ιδιοκτησία Μου, ο Αμπελώνας Μου, ο Κήπος Μου. Κοιτάζω τον σπόρο Μου, το οστό από τα Οστά Μου, τη σάρκα από τη Σάρκα Μου και παρότι βλέπω την πληγή που σου προξένησε η μεγάλη Μου Αγάπη και σε έκανε να πετάξεις στον ουρανό ψηλά, χαίρομαι για το λουλούδι,3 το μόνιμο σημάδι που άφησε πάνω σου η Αγάπη Μου… Η πληγή αυτή είναι το σημάδι της γης της επαγγελίας, της ανακάλυψης του μαργαριταριού, είναι το σημάδι της πληθωρικής Μου Αγάπης, το σημάδι της ανάστασής σου, το σημάδι του κενού τάφου.
«Τα μάτια σου θα αντικρίσουν τώρα την Αρετή πάνω στον Θρόνο Της. Αγαπημένη και μύρο της Καρδιάς Μου, η τρυφερή Μου φιλία θα γλυκάνει και θα παρηγορήσει την ψυχή σου. Επιτέλους νυμφευμένη! Έλα τώρα στην Αγκαλιά Μου και αντίκρισε το Φως Μου, την Καρδιά Μου, τον Πλούτο Μου, το Έλεός Μου, που θα πλουτίσουν και θα λαμπρύνουν την ψυχή σου και θα γίνει σπουδαιότερη από όλους τους βασιλείς και τα βασίλειά τους. Η μόνη σου φιλοδοξία στο εξής πρέπει να είναι να παρακαλείς ενώπιόν Μου για τους άλλους, εκλιπαρώντας για τις αμαρτίες τους. Η ένωσή σου μαζί Μου θα σε γεμίσει με πνεύμα φρόνησης, και θα σκορπίσεις πάνω στη γενεά αυτή λόγια σοφίας.
«Και τότε, ενώ θα αναπαύεσαι πάντα στην Αγκαλιά Μου, όταν χαράξει, θα καταφύγεις με όλη σου την καρδιά σε Εκείνον που σε έπλασε. Θα απευθύνεις ευχαριστίες σε Εκείνον που σε αρωμάτισε με μύρο. Κοντά Μου και μέσα στην Αγκαλιά Μου, η σκέψη σου και η γνώση σου θα μπουν στον ίσιο δρόμο. Θα αναλογιστείς τα απόκρυφα μυστήρια Μου και την αγγελική Αρετή της απάθειας. Και τότε, θα σε στέλνω πότε-πότε στον κόσμο για να τους φανερώνεις τις διδαχές που έλαβες. Σχηματισμένη μέσα στην Καρδιά Μου, θα αποκτήσεις νέο φρόνημα. Το Θέλημά Μου θα σου γίνει γνωστό και θα μάθεις τι είναι καλό, γιατί Εγώ θα είμαι ο οδηγός σου. Εγώ κι εσύ θα γίνουμε συνεργάτες. Έλα λοιπόν να συνεργαστούμε και να πάμε μαζί στον κάτω κόσμο, σ’ αυτούς που κατεβαίνουν στον Άδη και να τους ελευθερώσουμε, ώστε να γνωρίσουν κι αυτοί Εμένα, τον Θεό τους. Κατάλαβες;
«Θα μάθω στο περιστέρι Μου να πετάει στον ουρανό ευωδιάζοντας τα έθνη, κι ενώ θα στάζεις ακόμη βάλσαμο και μύρο από την Αγκαλιά Μου, τα χείλη σου θα ψάλλουν στους συμπολίτες σου ανεξαρτήτως χρώματος ή φυλής, τις Θεϊκές Ωδές. Τα χείλη σου, ποτισμένα με τη χάρη, θα ψάλλουν στον ήχο της χρηστότητας και της ευσέβειας, και σύμφωνα με τον Θείο Νόμο της Αγάπης και της Σωτηρίας, ενώ συγχρόνως θα σκεπάζεις τους κατοίκους με βάλσαμο και με μύρο. Θα καλύψεις τις ανάγκες τους από τα αποθέματα του ουρανού.»
Δημιουργία, σε έπλασα για να γεμίσω την καρδιά σου με την γλυκύτητά Μου και με τη Θεϊκή Μου Αγάπη. Έχρισα την καρδιά σου φυσώντας μέσα σου και την έπλασα έτσι που να μπορεί να χωρεί και να συγκρατεί την άπειρη Αγάπη και Γλυκύτητα Μου, αφού η Αγάπη Μου είναι καλύτερη από την ίδια τη ζωή. Δεν στερώ από καμιά καρδιά τη χαρά να Με κατέχει, γιατί όταν Με έχετε κλεισμένο στην καρδιά σας χωρίς να Μου αντιστέκεστε, θα ενισχυθείτε τόσο πολύ πνευματικά που η καρδιά σας μόνο όφελος θα έχει από την γλυκύτητα Μου, την Αγάπη Μου και τη Θεότητα Μου, που θα σας οδηγήσουν με δεσμά αγάπης στο δρόμο της υιοθεσίας, για να βασιλέψετε μαζί με Εμένα, τον Βασιλιά σας. Η συμμετοχή σας στη Βασιλεία Μου θα σας ντύσει με το κάλλος της Δόξας Μου, ενώ οι άγγελοι και όλη η ουράνια Αυλή θα σας περιβάλλουν με το μανδύα της Χρηστότητας και θα σας σηκώσουν σαν ένα θυμιατό γεμάτο θυμίαμα για να αρωματίσετε τη γη.
Αλλά αν βρω μια καρδιά χλιαρή, ακόμη κι αν περιείχε Αγάπη και γλυκύτητα από τη γέννησή της, αυτή η καρδιά δεν θα μπορεί να ωφεληθεί από την Παρουσία Μου. Θα μοιάζει με ραγισμένη στέρνα που αδειάζει συνεχώς το περιεχόμενό της χωρίς να το συγκρατεί, κι όσο κι αν την γεμίζουν πάντα θα στερεύει και θα παραμένει αδειανή… Αυτή η καρδιά θα στερηθεί τελικά τη χαρά που γνωρίζουν οι άγιοί Μου, επειδή δεν έχει πίστη και προτίμησε τις γήινες απολαύσεις και τα πολυτελή αγαθά από τον πνευματικό Μου πλούτο. Αυτές οι καρδιές, αφού γέμισαν με την Παρουσία Μου, Με χάνουν σταδιακά όπως το νερό που διαρρέει από τα ραγίσματα της στέρνας. Και ο Σατανάς, μη βρίσκοντας αντίσταση, τις τυλίγει με το σκοτάδι του.
Επομένως, εσύ που ποτέ δεν γεύθηκες τη γλυκύτητα Μου αλλά παραμένεις γεμάτος κακία, σήκω τώρα και πλησίασε γιατί δεν υπάρχει παρά μια δόξα, μια αγαλλίαση, μια στιγμή ανείπωτης χαράς που μπορεί να γίνει αιώνια, μια ψυχική ανάταση, κι αυτή είναι: το να Με βλέπεις και να Με γεύεσαι, Εμένα, τον Θεό σου.
Ναι, Βασούλα, η ψυχή σου λιγοθύμησε τις προάλλες όταν ευδόκησα να σου εμφανιστώ, και ενώ Με ατένιζες, σα να κουνήθηκε η γη κάτω από τα πόδια σου όταν έπεσε πάνω σου η Ματιά Μου, μαγεύτηκες. Η εμφάνισή Μου σου έδωσε νέο φρόνημα και νέα ζωή. Η γλυκιά Μου συνομιλία μαζί σου, σε έκανε νύφη Μου. Το άρωμα Μου πάνω σου σε ευλόγησε για να ακολουθήσεις κι εσύ τη χορεία των Αγγέλων και των Αγίων Μου που Με περιστοιχίζουν και να ψάλλεις μαζί τους ευχαριστήριο ύμνο, αναγγέλλοντας όλα τα θαυμαστά και εκπληκτικά Μου έργα, αγαπώντας τις ουράνιες Αυλές Μου όπου κατοικεί η Δόξα Μου.
Εκείνος που είπε κάποτε: «Να γίνει φως μέσα σου», φίλη Μου, Εκείνος που γεμίζει τα πάντα χωρίς να περιορίζεται από τα όριά τους, σε προσκαλεί να ελέγχεις ό,τι είναι κακό. Ο Βασιλιάς σου, ο Πλάστης σου και ο Νυμφίος σου σού προσφέρει ένα μεγαλόπρεπο δείπνο. Με βασιλική απλοχεριά έδωσα εντολή σε όλους τους Αγγέλους Μου να πάνε από Βορρά σε Νότο κι από Ανατολή σε Δύση για να σας συγκεντρώσουν όλους και να σας αναγγείλουν ότι ο Τριαδικός Θεός θα μεταμορφώσει τη δημιουργία Του με απερίγραπτο τρόπο. Αυτοί οι Άγγελοι φυλάνε τις Θύρες της Βασιλείας Μου.
Αυτές είναι οι μέρες που η ψυχή σου πρέπει να ετοιμαστεί και να στολιστεί για τον Νυμφίο. Φανερώνω τα Πλούτη Μου και τη λαμπρότητα της Βασιλείας Μου και τη Δόξα της Μεγαλοσύνης Μου, που ανήκουν σε εσάς για να τα χαρείτε. Κατεβαίνω στη γη, όπως είπα, ως Νυμφίος τις μέρες του σκότους και της καταχνιάς, της θλίψης και του πόνου, της καταπίεσης και της μεγάλης αναταραχής, όπου οι δαίμονες αφέθηκαν ελεύθεροι για να πάνε παντού και να εξαπατήσουν όχι μόνο τους άθλιους και όσους έχουν ακάθαρτη καρδιά αλλά και τους εκλεκτούς. Ευλογημένη ανακαίνιση! Ευλογημένη μεταμόρφωση! Αιχμάλωτοι σήμερα, αλλά ελεύθεροι αύριο…
Σε βεβαιώνω, πως κι εσύ θα συμμετέχεις στην πομπή γύρω από το θυσιαστήριο με τους Αγγέλους και τους Αγίους Μου, αν είσαι ανοιχτή στο Θέλημα Μου και δεχθείς να οδηγηθείς στον Βασιλικό Νυμφώνα του Βασιλιά, με τους Αγγέλους και τους Αγίους κουστωδία σου. Και οι Φύλακες στην Είσοδο της Βασιλείας Μου θα φωνάξουν τότε με μια φωνή: «Άνοιξε, πύλη, και υψώσου, ένδοξη θύρα, για να εισέλθει η νύφη! Ο Βασιλεύς της Δόξας, ο Άρχοντας των εθνών που βασιλεύει αιώνια, ο Αγαπημένος της, περιμένει τη νύφη Του.»
Αφού διαβείς το Κατώφλι του Βασιλιά, θα βρεθείς μπροστά στον Βασιλέα της Δόξας, το Καταφύγιο της ζωής σου, τον πιο ωραίο. Πιστότητα και Αρχοντιά είναι τα εμβλήματά Του. Ο Νυμφίος σου καθισμένος στον Βασιλικό Του Θρόνο, με ένα χρυσό αστραφτερό Σκήπτρο στο Χέρι, ντυμένος την Ένδοξη στολή Του όλο χρυσάφι κα ζαφείρια, μια όψη φοβερή, θα σηκώσει το Πρόσωπο Του στο άκουσμα των βημάτων σου, και γεμάτος μεγαλοπρέπεια θα πει:
«Έλα κοντά Μου, και δέξου Με όπως θα σε δεχθώ Εγώ. Μέσα στην Αγκαλιά Μου θα σε ντύσω με μεγαλοσύνη και με λαμπρότητα. Η οικεία γνώση του Εαυτού Μου και η τιμή του Θεού σου θα γίνουν το ένδυμά σου, στολίζοντας την ψυχή σου και τελειοποιώντας την. Θα λάβεις μέρος στους πνευματικούς μας γάμους, στη Θεϊκή αυτή Ένωση που θα σου χαρίσει ανείπωτες ευλογίες πέρα από κάθε μακαριότητα.»
Αυτό ακριβώς θα γίνει αν είσαι ανοιχτή στο Θέλημά Μου. Γενεά, βάζω μπροστά στα μάτια σου την Αγάπη Μου και μολονότι η Αγάπη Μου είναι ασύλληπτη για τον ανθρώπινο νου, έλα, στάσου για λίγο και συλλογίσου και μάθε πως είμαι Θεός, αλλά και Πατέρας συγχρόνως. Δεν χρησιμοποιώ σκληρή γλώσσα, δεν πλάθω με τον τρόπο αυτό Αγίους και Μάρτυρες. Ευσέβεια και αρετή είναι η γλυκιά συνομιλία Μου μαζί σου. Δεν σου απευθύνω τις Ωδές Μου κρατώντας σπαθί. Τα Θεϊκά Μου Μυστήρια είναι αξιαγάπητα και σου τα αποκαλύπτω με έλαιο αγαλλιάσεως. Αν και είδα την αθλιότητα σου και γνωρίζω τα βάσανα της ψυχής σου, δεν απομάκρυνα το Πρόσωπο Μου από πάνω σου, αλλά αντίθετα, σε θυμάμαι με Αγάπη. Καλοσύνη και ευσπλαχνία είναι ο δρόμος που διάλεξα για εσένα αφού οι δρόμοι Μου είναι Αγάπη και Αλήθεια. Για να τιμήσω το Άγιο Όνομα Μου, κόρη, ζωογόνησα την ψυχή σου και συγχώρησα την ανομία σου. Στο πλευρό σου έβαλα την Αρετή και την Χρηστότητα για να σε συντροφεύουν χαρούμενα. Για να χαρείς τη συντροφιά Μου, αγαπημένη, και να βαδίσεις ενώπιον Μου και μαζί Μου στη γη των ζωντανών, σου έδωσα τη δυνατότητα να αποκτήσεις τη Σοφία και πρόθυμα έντυσα το σώμα σου με το υπερβατικό Μου Φως.
Η Γραφή λέει: «Μακάριος είναι αυτός που εκλέγεις, που τον προσκαλείς μες στις αυλές σου για να κατοικεί.»4 Πράγματι, γιατί αυτός που έχει προσκληθεί δεν είναι πια μόνος. Όσοι ήταν μόνοι είναι τώρα ενωμένοι μαζί Μου και μακάριοι. Απαρνήθηκαν τον κόσμο, τους φίλους και τους συγγενείς τους, εγκαταλείποντας τους για τη Δόξα Μου. (Με δοξάζει και Με τιμά περισσότερο όταν η απομάκρυνση αυτή προέρχεται από ανθρώπους που ζουν μέσα στον κόσμο, με τους πολλούς πειρασμούς που τους περιβάλλουν, αλλά γυρίζουν θεληματικά την πλάτη σε όλα αυτά τα κακά και Μου προσφέρουν πρόθυμα τη θέληση τους.) 5
– Ασφαλίζω με το Θείο Μου Φως
όλους αυτούς που ενώνονται μαζί Μου.-
Ελάτε να ακούσετε τις Ωδές Μου όλοι εσείς που Με σέβεστε. Ακούσατε ποτέ πως λησμόνησα να δείξω Έλεος, ή πως η οργή Μου υπερνίκησε την Ευσπλαχνία Μου; Ό,τι κάνω γίνεται με πιστότητα και δικαιοσύνη.
Μπροστά στα μάτια των εχθρών σου, Βασούλα, σε έκλεισα στην Αγκαλιά Μου, οι καταπιεστές σου ας ντροπιαστούν, ας ντροπιαστούν όσοι γεμίζουν την καρδιά τους με μοχθηρία και φθόνο επειδή η Ματιά Μου έπεσε πάνω σου και φώτισε τον εσωτερικό σου άνθρωπο. Τους εξόργισε το γεγονός ότι σε σύρω στα Βήματα Μου, το ότι σου ψιθυρίζω στο αυτί τις αγαπητικές Μου Ωδές έγινε αφορμή να σου επιτεθούν. Σε έκανα όμως σαν ζαρκάδι, να πηδάς ελεύθερη στα βουνά, έκανα την καρδιά σου σαν το κρίνο του αγρού, απαλλαγμένη από φροντίδες. Σου έδωσα τις ευλογίες Μου, σε σήκωσα από το χώμα και σου πρόσφερα μόνιμη θέση στον Χρυσό Νυμφώνα της Καρδιάς Μου. Όσο γι’ αυτούς, θα πιουν μια μέρα από το πικρό ποτήρι τους που θα είναι γεμάτο φαρμάκι.
Ας σε παρηγορήσουν λοιπόν τα Λόγια Μου, ας γίνουν πάνω σου σαν βάλσαμο. Πλησίασε τώρα το αυτί σου για να ακούσεις το τραγούδι Μου: Ο Βασιλιάς έριξε τη Ματιά Του πάνω σου πριν γεννηθείς6 για να δείξω σε εσένα και μέσα από εσένα τη Δόξα Μου και το δρόμο για τη Βασιλεία Μου, ένα δρόμο θαυμαστό! Κι από τότε, έγινα άστρο φωτεινό στη νύχτα της ψυχής σου και ήλιος την ημέρα… Το παντοδύναμο χέρι Μου σου χάρισε πλούδια τα δώρα Μου, αλλά οι δικοί σου7 αψήφησαν τα δώρα Μου και θέλησαν να Με μετρήσουν.
Κυβερνώ με μεγάλη επιείκεια για να φωτίσω και να διδάξω, και ρίχνω με αφθονία άγιο μύρο στο κεφάλι των εκλεκτών Μου, που τους κάνει να προφέρουν προφητικά λόγια, μυστήρια που παραμένουν κρυμμένα για τους γραμματείς και τους σοφούς. Το να θέλεις να καταστρέψεις και να βασανίσεις την ψυχή που αγαπώ και ευνόησα και γέμισα με αινιγματικά ρητά, με εκλεκτά άσματα και βασιλικές ωδές, σε βεβαιώνω, εσένα που μηχανορραφείς: η ίδια σου η κακία θα σε τιμωρήσει. Και την Ημέρα της Κρίσεως θα θυμίσω σε αυτούς τους καταπιεστές τις επαίσχυντες αμαρτίες τους.
Εγώ εξουσιάζω το πνεύμα σου και κανείς δεν μπορεί να σε κλονίσει. Η γλυκιά Μας συνομιλία θα συνεχιστεί και μεγάλες πηγές θα αναβλύσουν από την καρδιά σου και μαζί, αγαπημένη Μου, θα σκορπίσουμε σε όλο τον κόσμο το λεπτό Μου άρωμα, ευωδιάζοντας τα έθνη. Και τότε θα πουν: «Ο χειμώνας πέρασε, οι βροχές φύγανε, διαβήκανε, τα άνθη προβάλλουν στη γη.» Βλέπεις; Να γιατί σε έχω κλεισμένη στην Καρδιά Μου για να σε παρηγορήσω με τις θωπείες Μου, περίμενε όμως και θα δεις πόσο περισσότερο θα παρηγορηθείς στην ουράνια Βασιλεία Μου για κάθε επίθεση που δέχθηκες! Όλα είναι μετρημένα… Στον Βασιλικό Νυμφώνα της Καρδιάς Μου, η νάρδος Μου θα συνεχίσει να αναδίδει το άρωμα της πάνω στην καρδιά σου και ο πικρός αέρας που εισέπνευσες από τους κατηγόρους σου γρήγορα θα εξανεμιστεί αφήνοντας το πνεύμα σου γαλήνιο και ειρηνικό. Παρηγορημένη από τις αρωματικές μυρωδιές δεν θα αφήσεις ποτέ τη Βασιλική Μου Καρδιά, ποτέ… Θα προσκολληθείς περισσότερο από ποτέ σε Εμένα, τον αληθινό Θεό.
– Πες Μου τώρα, πού θα αναπαυθείς το μεσημέρι;
Θα αναπαυθώ στον Χρυσό Νυμφώνα της Καρδιάς Σου.
Πες Μου, θέλω να μάθω, αγαπημένη Μου, πού θα αναπαυθείς το βράδυ;
Θα αναπαυθώ στον Χρυσό Νυμφώνα της Βασιλικής Σου Καρδιάς…
Και πού θα αναπαυθείς για την υπόλοιπη ζωή σου;
Θα βρω την ανάπαυσή μου στον Χρυσό Νυμφώνα της Βασιλικής Σου Καρδιάς,
Θα ριζώσω, Κύριε και Πατέρα, Νυμφίε και Φιλάνθρωπε,
μέσα στην Καρδιά Σου.
Θα ακολουθήσω τα ίχνη της Βασιλικής Σου Καρδιάς,
εκεί που λησμονιέται κανείς ατενίζοντάς Σε…
Κύριε! Η αγάπη Σου είναι Λειτουργία για τον άνθρωπο.
Εσύ ο Ανώτατος Άρχων, θέλησες μέσα στο Έλεός Σου
να με περιβάλεις με το λαμπρό Σου Φως,
και να διώξεις όχι μόνο το σκοτάδι, αλλά και την αμαρτία.
Παντοδύναμε Θεέ,
Εσύ που κρατάς το σύμπαν μέσα στην παλάμη του Χεριού Σου,
όχι μόνο με αφήνεις άναυδη, αλλά κι ολότελα νικημένη
όταν προσαρμόζεις τον Εαυτό Σου, χωρίς καμιά δυσαρμονία,
σε εμένα και στους όμοιούς μου!
Αντί να με πετάξεις μακριά, γεμίζεις από Ευσπλαχνία την ψυχή μου
με γαμήλια δώρα από τα αποθέματα του Ουρανού.
Και τότε, από την πληθωρική Σου Αγάπη,
ενώνεσαι μαζί μου με πνευματικούς γάμους,
και γεύομαι τη γεύση των φιλιών Σου που ξεπερνά σε ευωδιά
τη σμύρνα και το λιβάνι και κάθε άλλη αρωματική οσμή.
Η ψυχή μου, μέσα στην αγκαλιά Σου, λέει σε όλους:
«Κι εσείς μπορείτε να λάβετε τις ίδιες χάρες και τα ίδια παρ’ αξίαν δώρα,
αν αποφασίσετε να ζήσετε κοντά στον Θεό.
Καθισμένοι κι εσείς στα Γόνατά Του,
στερεωμένοι στη Βασιλική Καρδιά Του,
πιασμένοι από τα μυρωμένα Άμφιά Του,
ενώ θα αγάλλεστε στην αγκαλιά Του, μέσα σε βαθιά περισυλλογή,
και απορροφημένοι από την ενατένιση του άρρητου Κάλλους Του…
Η ψυχή σας θα χορτάσει με την Μακαριότητά Του,
που υπερβαίνει κάθε χαρά, κάθε γλυκύτητα και κάθε δόξα.»
Με τη χάρη Του, μπόρεσα να διδαχθώ επιμελώς το Aλφάβητο του Θείου…
Γιατί αυτή είναι η γλυκιά Μου Διδασκαλία, ο Διάλογός Μου. Η Διδασκαλία και ο Διάλογος που πρέπει να διδαχθούν όλοι οι άνθρωποι. Θέλω να υπενθυμίσω σε όλους σας τη Γλώσσα Μου και να σας παιδαγωγήσω ξανά. Η ανθρώπινη καρδιά θα πρέπει να διδαχθεί παρόμοια με αυτές τις Ωδές, γιατί η Σοφία και η ιερή έννοια της Αλήθειας βρίσκονται μέσα στη Βασιλική Μου Καρδιά.
(Αυτό το μακροσκελές μήνυμα πήρε πολλές μέρες για να ολοκληρωθεί.)
Iωαν. 5:17
