22 december 1987
Vassula, de tijd is gekomen om Mijn Kerk te verenigen; kom weer bijeen, beminden, kom en herbouw deze oude ruïnes, herbouw Mijn oude stichting, een stichting door Mijn eigen Hand gegrondvest; eer Mijn Moeder zoals Ik, die het Woord ben en boven alles, Haar eer; zou Ik dan niet verlangen dat jullie, die stof en as zijn, Haar erkennen als de Koningin van de Hemel door Haar te eren? het is Mijn verdriet tegenwoordig te zien hoe weinig Mijn schepping weet van Haar belang; zij, die zich onder de naam van Luther helemaal afgezonderd hebben, moeten terugkeren naar Petrus;
Heer! Zij zullen geschokt zijn!
Vassula, Ik zal hun knie buigen om Mijn Moeder te vereren; Ik ben het, de Heer, die spreekt; Ik zal ze buigen! en wanneer zij dat doen, zal Ik Mijn Licht op hen laten schijnen en hen oprichten; Ik zal jullie stengels versterken en jullie zullen zijn als een bevloeide tuin, als een waterbron waarvan het water nooit opdroogt; Ik zal Mijn Stichting herbouwen;
kom, beminde, wees volgzaam en zacht, zoals nu, opdat Ik Mijn Woorden op je kan inprenten, kom, vergeet nooit Mijn Heilige Aanwezigheid;
Ja, Heer.
