22 Ιουλίου 1992

Κύριε, όσο παραμένουμε διηρημένοι, συνεχίζουμε να διαμελίζουμε την Αγία Σου Εκκλησία, και αργά αλλά σταθερά μετατρέπουμε τις ψυχές μας σε σωρό ερείπια. Σε αναζητούμε ειλικρινά όταν μιλάμε για ΕΝΟΤΗΤΑ; Πότε θα παρέμβεις να μας συνετίσεις για να Σε αναζητήσουμε στα σοβαρά; Μήπως χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας για να Σου λέμε ψέματα, προσποιούμενοι μόνο πως θέλουμε να ΕΝΩΘΟΥΜΕ; Ως πότε θα Σε αψηφούμε και δεν θα παρεμβαίνεις; Σε προκαλούμε επανειλημμένα, πότε θα μας προκαλέσεις κι Εσύ;

Μαθήτρια, επανάλαβε μετά από Εμένα αυτή την προσευχή:

Θεέ
Εσύ που είσαι Πολυεύσπλαχνος,
κάνε να μας χαμογελάσει το Πρόσωπό Σου
για να ενωθούμε,
κοίταξέ μας από τον ουρανό
δες τη διαίρεσή μας που βασιλεύει 
τώρα μέσα στην Εκκλησία Σου.
Τα πρόβατά Σου, Ποιμένα μου,
χάνονται πολυάριθμα,
καθώς ψάχνουν να βοσκήσουν
για να κρατηθούν στη ζωή.

Άκου τους στεναγμούς της Εκκλησίας.
Η μεγάλη αυτή Αποστασία που προαναγγέλθηκε
Σε απογυμνώνει από τα παιδιά Σου,
φέρε στην Εκκλησία Σου την Ένδοξη Ημέρα
που προανήγγειλες ώστε να γίνουμε όλοι ένα.

Κύριε, μην παραμένεις σιωπηλός
και μην καθυστερείς άλλο, έλα!
Έλα να μας φέρεις  την Ημέρα που  μας υποσχέθηκες,
κάνε να ακούσουν όλοι  τη Μεγαλόπρεπη Φωνή Σου.

Είσαι Γνωστός για την Ευσπλαχνία Σου,
Θεέ μου, πρόσεξέ με και εισάκουσέ με…
Σου αναπέμπω ευχαριστίες,
γιατί ξέρω πως με άκουσες. Αμήν.

Ναι, Βασούλα Μου, εμπιστεύσου Με ολόψυχα. Στήριξε όλη την πίστη σου σε Εμένα, δεν θα σε εγκαταλείψω ποτέ…¹ Πες ό,τι έχεις να πεις.

Κύριε, πού αλλού να στηρίξω
     την πίστη μου και την ελπίδα μου; 
Εσύ αποφασίζεις, ο Άγιος Θεός,
     είσαι Παντοδύναμος
πού αλλού να καταφύγω;

Κι όμως, είσαι ελεύθερη να διαλέξεις. Ακόμη κι αν αλλάξεις και πάψεις να είσαι πιστή, Εγώ θα είμαι πάντοτε πιστός. Έλα, γράφε: Διορθώνω εκείνον που συμπεριφέρεται σαν ξένος απέναντί Μου. Θα στήσω τον Θρόνο Μου μέσα στις καρδιές σας για να τιμήσω το Άγιο Όνομά Μου και η Μεγαλοσύνη Μου θα ανατείλει μέσα στις μικρές καρδιές σας. Πλησιάζει ο καιρός, έρχομαι σε βοήθειά σας, έρχομαι κοντά στους καταπονημένους σας. Θα επιστρέψω από τον δρόμο που ήρθα. Θα μπω ένδοξα στην Πόλη Μου. Έρχομαι Γι’ αυτό, ετοιμασθείτε να Με υποδεχθείτε.

Παιδιά Μου! Σας φωνάζω! Οι φωνές Μου απευθύνονται σε όλους σας και τα θεμέλια της γης σείονται από τα Καλέσματά Μου. Ωσπότε θα κοιμάστε; Πότε θα ξυπνήσετε από τον λήθαργο και την αδιαφορία σας; Η συμφορά είναι μπροστά στις πόρτες σας και θα σας βρει κοιμισμένους, αιφνίδια, αμετάκλητα, κι εσείς ακόμη θα κοιμάστε; Μα κοιτάξτε, κοιτάξτε Ποιος σκύβει κοντά σας και χτυπά την πόρτα της καρδιάς σας. Ανοίξτε Μου, δικοί Μου, γιατί η Ιερή Μου Καρδιά είναι πληγωμένη από έλλειψη αγάπης, τα Χείλη Μου ξερά και σκασμένα από έλλειψη αγάπης.

Ανοίξτε στον Άγιό σας και παρηγορήστε Τον όπως θα σας παρηγορήσει κι Αυτός. Είμαι μπροστά στην πόρτα σας, μην αρνηθείτε να Με δεχθείτε… Αν Μου επιτρέψετε να μπω στην καρδιά σας θα κάνω να αναβλύσει μέσα σας μια πηγή, γιατί η ψυχή σας θα Με αναγνωρίσει για Σωτήρα της. Θα ποτίσω την τόσο αξιολύπητη ερημιά σας και τότε, σαν κλαδί Αμπελιού θα ανθίσετε και θα καρποφορήσετε.

Έλα, κόρη Μου, Εγώ, ο Ιησούς, σε ευλογώ που Μου επιτρέπεις να χρησιμοποιώ το χέρι σου.

1 Ο Ιησούς με κοίταξε με σοβαρό ύφος και είπε τα ακόλουθα.