23 Απριλίου 1992
Θεέ μου,
ο ορθολογισμός, ο μοντερνισμός, οι αιρέσεις
και η αθεΐα έχουν κυριεύσει τη Δόξα Σου,
έχουν βεβηλώσει τον Άγιο Ναό Σου
κι έχουν μολύνει το Ιερό Σου Όνομα.
Έχουν μετατρέψει το Ιερό σου σε σωρό ερείπια.
Στο πέρασμά τους άφησαν τα πτώματα των παιδιών σου
για βορά στα όρνια.
Ως πότε θα μένεις μακριά, Κύριε; Για πολύ;
ΠΟΙΜΕΝΑ!
Πού είσαι;
Η αποστασία κατατρώγει τα πρόβατά Σου
και ο Ορθολογισμός γκρεμίζει το μαντρί Σου,
κάνε να μας προφτάσει γρήγορα η ευσπλαχνία Σου,
επειδή ταπεινωθήκαμε υπερβολικά.
Βοήθησέ μας, Θεέ Σωτήρα μας,
προς τιμήν του Αγίου Σου Ονόματος.
Δεν είμαστε δικός Σου λαός;
Το ποίμνιο που ποιμαίνεις;
Ποιμένα;
Ωσπότε, Ποιμένα;
Γιατί καθυστερείς τα βήματά Σου;
Χάραξε τον δρόμο Σου πάνω σ’ αυτά τα ατέλειωτα ερείπια.
Η αποστασία βρυχάται εκεί που ήταν η Καρδιά Σου,
αποφασισμένη να καταστρέψει τα έργα των Χεριών Σου.
Ποιμένα Μου
Σου φωνάζω δυνατά, στερεύει η δύναμή μας,
πες μου λοιπόν ωσπότε θα περιμένουμε;
Ήρθε η ώρα να μας σπλαχνιστείς,
άκου τους στεναγμούς μας,
κι ας φτάσει σε Εσένα η κραυγή μας!
Ψυχή! Εγώ, ο Ποιμένας σας, έσκυψα από τα ύψη του Αγιαστηρίου Μου, επίβλεψα τη γη από τον ουρανό, για να ακούσω τον στεναγμό των προβάτων Μου, και να σώσω τους όσους προορίζονταν να πεθάνουν με βίαιο θάνατο. Όπως
ο Λόγος Μου
έγινε λυχνάρι στα πόδια σας, φως στο δρόμο σας, με τον ίδιο τρόπο θα διαδώσω σε όλα τα έθνη τον Λόγο Μου και θα σας περιβάλω όλους με το Υπερβατικό Μου Φως, ώστε όταν βαδίζετε η πορεία σας να είναι ανεμπόδιστη, όταν τρέχετε να μη σκοντάφτετε.
Αγαπώ όσους Με αγαπούν, εκείνοι που θα Με αναζητούν με πάθος θα Με βρουν! Σας έδωσα την Καρδιά Μου για να την αγαπήσετε: Αγαπήστε Με λοιπόν και θα κάνω σπουδαία έργα για χάρη σας.
Μικρή Μου, η Επιστροφή Μου είναι πιο κοντά από ό, τι νομίζεις, έρχομαι, Βασούλα Μου, για να εξουσιάσω όλες τις καρδιές. Σε άκουσα. Ας μην ταράζεσαι και θλίβεται η καρδιά σου, τίποτα δεν θα μπει ανάμεσά μας. Σου ζητώ, αγαπημένη Μου και νύφη Μου, να έχεις σταθερότητα και πίστη, για να φτάσεις σε όλα σου Εμένα
Σε ευλογώ, ζήσε ενωμένη μαζί Μου.
