Rouwtoespraak van de Metropoliet van Zimbabwe, Seraphim Kykkotis, gehouden tijdens de begrafenis van Vassula

In de Bijbel lezen we: “Nadat God eertijds vele malen en op velerlei wijzen tot onze vaderen gesproken had door de profeten, 2heeft Hij nu, op het einde der tijden, tot ons gesproken door de Zoon.” (Hebreeën 1:1). In Hebreeën (1:1), eenvoudig vertaald, wordt benadrukt dat: “In vroeger tijden, dat wil zeggen in de tijd vóór Christus, heeft God bij vele gelegenheden en op vele manieren tot onze voorouders gesproken en hun Zijn wil geopenbaard via de profeten. En in deze laatste dagen heeft Hij tot ons gesproken via Zijn eniggeboren Zoon, Jezus Christus .” Wat de Apostel der Volken, de wijze Paulus, zegt, geldt ook voor onze geliefde Vassula.

Hij benadrukt voor ons wat God aan de wereld openbaart met het oog op onze redding. Uit een zorgvuldige bestudering van de Boodschappen van Waar Leven in God die zij heeft ontvangen, blijkt dat zij de nadruk legt op punten die in de Bijbel belangrijk zijn, maar die mensen – en zelfs veel christenen – niet in praktijk brengen. Onze Vassula benadrukt via de WLIG-Boodschappen het volgende:

Ten eerste: berouw tonen voor onze afvalligheid. Ten tweede: onze eenheid als het Lichaam van Christus. En ten derde: leven zoals de eerste leden van onze Kerk, die alles gemeenschappelijk hadden en op aarde het Koninkrijk van God beleefden. “De menigte die het geloof had aangenomen, was één van hart en één van ziel en er was niemand die iets van zijn bezittingen zijn eigendom noemde; integendeel zij bezaten alles gemeenschappelijk.” (Handelingen 4:32).

Veertig jaar lang was Vassula’s prediking haar leven; haar leven was haar dagelijks woord om ons te doen dat we in Gods ogen allemaal zijn kinderen zijn die in vrede en liefde moeten leven. “God is liefde: wie in de liefde woont, woont in God en God is met hem“. (1 Johannes 4:16). Ik herinner me onze Vassula toen we in Colombia waren voor haar gebedsbijdrage, om de burgeroorlog in dat prachtige land te stoppen.

Ik herinner me haar toen we samenkwamen in Barcelona om in ons dagelijks leven het voorbeeld van Onze Lieve Vrouw te volgen, van liefde, opoffering en nederigheid. Ik herinner me onze Vassula toen velen van ons in het Heilige Land van Egypte waren, waar Jozef en de jonge Maria naartoe vluchtten zodat hun kleine Kind niet zou worden afgeslacht door de bloeddorstige Herodes; daar, waar Mozes de Tien Geboden ontving, in het Heilige Klooster van St. Catharina in de Sinaï.

Voor onze Vassula gelden de woorden van Jezus Christus die hij sprak in zijn dialoog met de zusters van de heilige Lazarus voor zijn verrijzenis, “Ieder die leeft in geloof aan Mij, zal in eeuwigheid niet sterven“. (Johannes 11:26) Zoals jullie weten, was onze Vassula de eerste die in de praktijk bracht wat ze ons had geleerd. Daarom heeft haar liefdadigheidswerk vrome christenen ertoe aangezet om bij te dragen aan de bescherming van behoeftige en verweesde kinderen in landen die door armoede worden geteisterd. De Beth Myriam Foundation is inmiddels over de hele wereld bekend.

Tot de landen waar behoeftige en verweesde kinderen door de Beth Myriam Foundation worden beschermd, behoren ook de behoeftige en verweesde kinderen van Zimbabwe. Toen onze kinderen onze Vassula en degenen die helpen wilden bedanken, wees onze Vassula erop dat we Onze-Lieve-Vrouw Maria moesten bedanken, omdat het voeden van behoeftige en verweesde kinderen een geschenk is van Onze-Lieve-Vrouw namens haar Zoon. Maar vandaag wil ik voor het eerst Vassula’s aansporing negeren. Dank je wel, onze Vassula, voor alles. Wij danken God voor de gave die Hij ons heeft geschonken: dat jij bij ons bent en ons onderwijst, net als de profeten van God; dat wij onwankelbare liefde mogen hebben, mogen vergeven en in vrede mogen leven in eenheid en nederigheid, zoals Adam en Eva in het paradijs leefden vóór hun zondeval; en zoals degenen die het Koninkrijk der Hemelen binnengaan zullen leven, net als jij. Wij danken jou, onze Vassula. Jouw droom en jouw strijd om alle christenen Pasen op dezelfde dag te laten vieren, als God het wil, zullen volgend jaar werkelijkheid worden, wanneer we ook de 1700ste verjaardag vieren van het eerste Oecumenische Concilie van Nicaea, dat alle christenen volgen met onze gemeenschappelijke geloofsbelijdenis: “Ik geloof in één God…” Dank je wel, onze Vassula. We voelen dat je in de hemel samen met de heilige engelen voor ons allen blijft bidden.

Metropoliet van Zimbabwe, Seraphim Kykkotis, Exarch van Zuid-Afrika.