“De Barmhartigheid van God”
Uitzicht vanuit het hotel
Met grote vreugde en verwachting keken we uit naar de spirituele retraite van dit jaar in de prachtige stad Loutraki, en terecht. De ervaring van zo’n spirituele bijeenkomst is altijd uniek. De gaven van de Heilige Geest zijn talrijk; elke ziel stroomt over van de Liefde van Jezus en een alomvattend gevoel van gemeenschap verbindt ons allen met de ene Drie-eenige God.
Hoewel ik erken dat ieder individu uniek is en daardoor een verschil maakt, zal ik in dit verslag de numerieke gegevens van alle aanwezigen op de retraite van dit jaar opnemen. Onder de vele deelnemers is het vermeldenswaard dat een Chinese man van de andere kant van de wereld was gekomen; een jonge vrouw uit Congo die besloten had naar ons land te komen; en een jonge Nederlander die, de onderneming van zijn reis aan God toevertrouwend, liftend vanuit zijn land was gekomen. In totaal namen 250 mensen uit 32 landen deel aan de retraite van dit jaar, waaronder 10 priesters, die allemaal vijf prachtige dagen doorbrachten op deze prachtige plek, verscholen tussen de Europese dennenbomen aan de kust van de Golf van Korinthe. Op de Geraneia Berg die boven het gebied uittorent, bevinden zich vier kloosters, waarvan we er twee hebben bezocht.
Al op de eerste dag van aankomst straalden de vreugde en de liefde van God van alle gezichten af. Deze vreugde komt voort uit de hereniging van mensen die van elkaar houden, ook al zijn ze fysiek van elkaar gescheiden, omdat ze in hart en vooral in gebed met elkaar verbonden zijn.
Heidi, Yannic and Anna Paola
Fr. John Abberton en Vrienden
Laten we in dit jaar van barmhartigheid en naastenliefde ons geweten onderzoeken en mediteren over de WLIG-Boodschappen, zodat we discipelen van Jezus kunnen worden en Zijn Brief van Liefde kunnen verspreiden, zodat iedereen hem kan lezen en iedereen het nieuwe leven kan ervaren dat hij brengt.
Pater Delacour sprak vervolgens met ons over de Barmhartigheid van God en legde uit dat de sleutel tot onze reis van vlees naar Geest de Barmhartigheid van God is. Om Barmhartigheid van God te vragen, betekent dat we de zelfgenoegzaamheid van het vlees achter ons laten en vertrouwen op Gods vrijgevigheid.
Op dit punt besprak Fr. Delacour het gebed “Heer Jezus Christus, Zoon van God, heb medelijden met mij, een zondaar”, en legde uit hoe de Kerk zich altijd bewust is geweest van de macht die het bezit.
Hij merkte op dat in de eerste helft van dit eenvoudige gebed de demonen sidderen bij de Naam van Jezus, terwijl in de tweede helft het hart tot de Geest wordt getrokken telkens wanneer het om barmhartigheid smeekt. De volgende stap is om de beschuldigingen van de vijand uit ons te bannen en ons te bevrijden van de angst om niet vergeven te worden. Angst weerhoudt ons er immers van om ons tot God te wenden voor hulp. Hij benadrukte dat Gods barmhartigheid zo groot is dat Hij ons uitnodigt om de last van onze schuld en onze obsessies naar Hem te brengen, zelfs met onze onvolmaakte verlangens, en Hij vervolmaakt ze. Genade is dus het tegengif voor het gif van beschuldiging, want het geeft ons de moed om voor God te staan, ons voor Hem open te stellen en ons in Zijn armen te werpen.
Fr. Delacour vertelde dat, hoewel we keer op keer in zonde kunnen vervallen en berouw niet altijd volgehouden kan worden, de Barmhartigheid van God altijd voor ons beschikbaar is. Want de Barmhartigheid van God wordt ons zonder mate gegeven; zij wordt ons gegeven zonder dat we erom vragen en zonder dat we haar verdienen. Barmhartigheid is genade; zij is vergeving; zij is erop gericht ons tot God te trekken, en waar onze wilskracht zwak is, wordt onze dankbaarheid de brandstof die ons energie geeft in onze strijd voor berouw.
Het is belangrijk te bedenken dat, hoewel Gods Barmhartigheid op zich tijdloos is, deze tijden van Barmhartigheid en Genade die God aan onze generatie heeft geschonken, bijna voorbij zijn. In de boodschap van 6 augustus 1991 openbaart Jezus: “Ik geef jullie genoeg tijd om te veranderen, maar zal jullie generatie begrijpen? zullen ze bereid zijn hun leven te veranderen?… Ik, de Gezalfde zal jullie allen Mijn Vuur doen ondergaan en jullie verteren om aan jullie ziel een nieuw leven te geven; Ik heb nu weinig tijd over; deze Tijden van Barmhartigheid en Genade zijn bijna voorbij;”
Tot slot wil ik nog twee punten uit de toespraak van Fr. Delacour benadrukken. Ten eerste brengt Gods Barmhartigheid ons vergeving en herstel, maar het verheugt ook God; het maakt Hem gelukkig. Het schenken van Barmhartigheid is Zijn vreugde en Hij vraagt ons om deel te hebben aan dit plezier en deze vreugde.
Ten tweede is profetie een daad van barmhartigheid. Onze Heer vertelt ons dat de afvalligheid waarin we gevangen zitten en waardoor we verwond zijn, altijd door Hem was voorspeld, en profetie is Gods gave aan zijn Kerk. Want door profetie activeert God zijn barmhartigheid om ons van het kwaad te bevrijden. Fr. Delacour besloot zijn toespraak met de boodschap van 12 februari 2000 als volgt:
“gehuwd met de Waarheid, is Mijn profeet uitgezonden als Mijn koninklijke ambassadeur, naar elke smerige hoek van deze aarde om voor jullie een hymne te zingen: rechtvaardigheid, vriendelijkheid, heiligheid, deugd, en om jullie allen te herinneren aan Mijn Wegen; om elke mens van elke rang eraan te herinneren dat:
– Zalving van de armen van Geest, Ik Ben;
– Borg voor jullie welzijn, Ik Ben;
– Lumineuze Godheid en Bron van Verheven Liefde, Ik Ben;
– Soeverein en Bruidegom van de gehele schepping, Ik Ben;
– Hersteller en Lamp van lichaam en ziel, Ik Ben;
– Trooster van de vervolgden in de rechtvaardige zaak, Ik Ben;
– Balsem en Zalving van de zieken en de stervenden, Ik Ben; en dat Ik jullie Heer en God ben, maar ook jullie Vriend, jullie Metgezel en ook jullie Vader;
Ik geef, generatie, onophoudelijk Mijzelf aan jou, om je beeld te vervolmaken, dat je zo hebt misvormd en bevlekt door al je slechte daden, je zonden en je halsstarrige onwil om Mij te erkennen als je Vader; en als Ik Mijzelf onophoudelijk aan je geef, is het om je door genade te verheffen en dat door genade je zicht mag worden hersteld om de onzichtbare dingen te zien die nooit vergaan;.”
Het geestelijk voedsel dat ons tijdens deze WLIG-Retraites wordt geschonken, is manna uit de hemel. Het is bedoeld voor ons allen die dagelijks in de woestijn verkeren en honger lijden totdat we deze oase vinden. Voor degenen onder u die aan dergelijke retraites willen deelnemen, en voor degenen onder u die er niet bij konden zijn, lees alle lezingen die tijdens deze retraites zijn gehouden en mediteer erop, want u zult er grote zegeningen door ontvangen.
Tijdens de retraite van dit jaar verliep elke dag volgens plan: ’s ochtends werden er lezingen en getuigenissen gedeeld door leken en geestelijken; vroeg in de middag werd de rozenkrans gebeden, gevolgd door lezingen en later gingen de mensen Biechten en de Heilige Mis bijwonen. Voor het avondeten sloten we altijd af met een dankgebed of een gebed om Genezing en Bevrijding.
Er waren verschillende opmerkelijke getuigenissen. Ik zal kort de advocaat noemen die ons vertelde dat hij zo fel tegen katholieken was dat hij zelfs bad om de dood van de paus. Pas toen hij echter de WLIG-Boodschappen leerde kennen, veranderde hij niet alleen van gedachten door het besef dat Jezus bad: “Dat zij allen één mogen zijn, zoals U, Vader, met Mij verenigd bent en Ik met U. Mogen ook zij met Ons verenigd zijn, zodat de wereld mag geloven dat U Mij gezonden hebt,” maar hij trouwde ook met een katholieke vrouw!
Er was een priester uit Canada die de boodschappen had gelezen toen hij nog leek was. Door Gods liefde via deze boodschappen te ervaren, besloot hij zijn leven aan God te wijden en priester te worden.
Er was ook een Jood die ontroerd raakte toen een WLIG-Boek aan een blinde vriend van hem werd gegeven. Toen hij het boek aan hem moest voorlezen, veranderden de boodschappen zijn leven volledig en werd hij christen.
Naast de getuigenissen die in de loop der jaren, waarin de WLIG-Boodschappen in omloop zijn geweest, zijn afgelegd, waren we evenzeer geraakt door de getuigenissen van mensen die voor het eerst deelnamen aan een dergelijke spirituele retraite en die deelnamen aan de gebeden en Heilige Missen.
Om een voorbeeld te geven, herinner ik me het Gebed van Genezing en Bevrijding dat plaatsvond op de tweede dag van de retraite, zaterdag 7 mei. Het Gebed van Genezing is bedoeld voor de genezing van lichaam en geest en wordt voor elke persoon afzonderlijk uitgevoerd. Alle priesters en Vassula stonden tegenover de aanwezigen; één voor één kwam de priester en Vassula naar voren om de zegen van de Heilige Geest te ontvangen door middel van het Gebed van Genezing.
De verschillende ervaringen tijdens dit proces, vooral zoals verteld door de nieuw bekeerden, zijn stuk voor stuk wonderbaarlijk: de vrede van Jezus, een gevoel van rust, overgave aan Gods Liefde, een gevoel van zoetheid en lichtheid, ver weg van de alledaagse problemen van de wereld. We zagen zelfs een vrouw die twee dagen lang de gesprekken en gebeden had bijgewoond, maar deze slechts van een afstand had gevolgd zonder er actief aan deel te nemen, de behoefte voelde om deel te nemen aan het Genezingsgebed. Toen ze dichterbij kwam, voelde ze zich erg onwel en was ze bang, omdat ze nog nooit gedoopt was – nooit eerder had ze zich daar in haar leven druk om gemaakt. In de loop van deze paar dagen voelde ze een sterk verlangen naar verandering en vroeg ze om gedoopt te worden.
Een ander verhaal dat ik toevallig hoorde en waar ik van genoot, was dat van een moderne oma die vanaf het begin bij de retraite aanwezig was geweest en haar dochter, die in Athene was, vroeg om zich bij haar te voegen, in ieder geval voor het weekeinde, samen met haar man en hun eenjarige baby, zodat ze de zegen van Genezing konden ontvangen. Nadat de dochter was aangekomen, ging ze, met grote aarzeling, om de Genezing te ontvangen, omdat ze niet precies wist wat er gebeurde, en vooral om haar moeder een plezier te doen. Zodra ze de zegen had ontvangen, rende ze weg. Haar moeder bleef sprakeloos achter, keek haar dochter na en probeerde te begrijpen of er iets haar van streek had gemaakt. Toen zag ze haar dochter terugkomen met de baby in haar armen. Ze wilde dat haar baby ook dezelfde zegen zou ontvangen. Dat wilde haar man ook, die vol vreugde en vertrouwen volgde, toen hij zijn vrouw zo veranderd zag.
Op de vierde dag, maandag 9 mei, vertrokken we vroeg naar het klooster van Sint Patapios, gelegen op de Geraneia-Berg op een hoogte van 650 meter, met uitzicht op de Golf van Korinthe. De relikwie van Sint Patapios werd daar in 1904 ontdekt en het klooster werd in 1952 gesticht. De nonnen hebben vele verhalen te vertellen over de levende aanwezigheid van deze heilige uit de 4e eeuw, die nog steeds wonderen verricht in het klooster.
Ons volgende bezoek was aan het klooster van Sint Gerasimos, gelegen op dezelfde berghelling, iets lager dan het klooster van Sint Patapios. De ligging van de kerk biedt bezoekers een adembenemend uitzicht.
Klooster van Sint Gerasimos
Buiten de westvleugel staat een stenen kruis van 13 meter hoog, dat ’s nachts prachtig verlicht is. Volgens de overlevering ontmoette een vrome geestelijke op deze plek de heilige Gerasimos zelf; de heilige hield een groot kruis vast en gooide vuurwerk. In dit klooster waren de nonnen bijzonder gastvrij en boden iedereen koffie, water en zoetigheden aan. We baden en gaven de nonnen lijsten met namen van mensen voor wie ze moesten bidden, zowel levenden als overledenen.
Onze volgende stop was in het oude Korinthe, bij het altaar waar Paulus de Korintiërs voor het eerst toesprak. Eerst maakten we echter een korte stop bij het Kanaal van Korinthe, een indrukwekkend staaltje bouwwerk. Bij aankomst in het oude Korinthe stonden onze gidsen ons al op te wachten.
Een gids praat terwijl Amani Henry aandachtig luistert.
Vanaf de vroege ochtend gaf het weer al aan dat het een prachtige dag zou worden, ideaal voor een rondreis. De gidsen vertelden ons vooral over de Romeinse periode van het oude Korinthe, de tijd waarin Paulus de stad bezocht in 50 na Christus.
Dit was in de bloeiperiode van de stad als hoofdstad van Romeins Griekenland, met een bevolking van 800.000 inwoners. Ze legden ons de nuances van de architectuur van de stad uit en hoe de openbare gebouwen het centrum domineerden.
We waren betoverd door de plek waar Paulus voor het eerst de Korintiërs toesprak. Het altaar van Paulus markeerde het begin van de evangelisatie van de Grieken. De Korintiërs hadden een open hart en waren ontvankelijk voor de Heilige Geest en zijn leer. Paulus verbleef achttien maanden in Korinthe en stichtte daar een christelijke gemeenschap. Zijn brieven aan de Korintiërs worden beschouwd als een van de belangrijkste brieven voor de vroege kerk, zowel qua informatie als qua advies. Na de rondleiding keerden we terug naar het hotel om uit te rusten en te lunchen.
Tijdens onze pauze merkten enkele pelgrims een vreemd verschijnsel op. Een ring van licht, als een cirkelvormige regenboog – ook wel bekend als een ‘zonnehalo’ – verscheen rond de zon! Sommigen maakten foto’s van dit fenomeen.
Zon met een regenboog: ofwel zonnehalo en kleine lichtgevende bol
Als je de foto’s goed bekijkt, zie je naast de zonnehalo ook een kleine lichtgevende bol die, wanneer je hem vergroot, kleinere, heldere bollen binnenin onthult.
Een medewerker van het hotel vertelde ons dat hij vorig jaar tijdens Pinksteren dezelfde cirkel rond de zon had gezien. Toen we dit fenomeen met enkele priesters bespraken, leerden we dat, hoewel dit wetenschappelijk te verklaren is, God ook de natuur gebruikt om ons tekenen te geven. Sterker nog, Onze Lieve Vrouw legde dit specifieke teken uit in een van haar boodschappen aan Julia Kim van Naju (5 december 1991). Onze Lieve Vrouw zei: “Deze tekenen uit de hemel duiden het mysterie van de verlossing aan; ze betekenen ook dat de Heer met jullie is en jullie en dit land zegent; het betekent dat mijn overwinning in jullie wordt volbracht.” Wij danken onze Heer en onze Maagd Maria voor deze genade.
In de middag van diezelfde dag las Vassula een aantal boodschappen voor en gaf daar commentaar op.
Ze verwees naar een passage die ik altijd al mooi had gevonden, waarin de Vader vraag: “wil je de Hemel genieten? wil jij je verheugen in Mijn Tegenwoordigheid? kom dan tot Mij als een kind! wil je Mij ontmoeten en Mij zien? kom dan tot Mij met onschuld in je hart! kom tot Mij met een zuiver hart…”(3 januari 1996). assula legde uit dat kinderen Hem toestaan hen te vormen, op te voeden en te disciplineren, en dat Hij hen zal blijven verlichten en vrede zal schenken, zodat ze de volmaaktheid kunnen bereiken.
Vassula zwaait naar de jonge zangers.
Ik bid dat God de weg vrijmaakt voor alle zielen die ernaar verlangen deel te nemen aan zo’n spirituele retraite, en hun het voorrecht schenkt om aanwezig te zijn en hen omringt met zijn helende gaven. Amen.
Door Candy Giannoutsikos
