September 22, 2016
Op 22 september van dit jaar kreeg ik een boodschap van Christus onze Heer voor de gebedsgroep van Rhodos. Na enige tijd bedacht ik me dat ik hem net zo goed naar jullie allemaal kan sturen, zodat het misschien ook goed doet aan andere gebedsgroepen alsook aan HWLIG.
In zekere zin zou je het kunnen zien als dat het ieder van ons aangaat. Ik heb de zinnen genummerd om één reden: om uit te leggen wat ik begreep uit deze boodschap na er enige tijd over te hebben gemediteerd, om de mensen van de gebedsgroepen te verlichten.
Deze boodschap is verbonden met een boodschap die begon op 5 september, maar die voltooid werd op 22 september, en alvorens het die boodschap te beëindigen voegde Jezus er onderstaande aan toe:
welnu, zeg je gebedsgroep van Rhodos het volgende:
1 in de begindagen van Mijn boodschappen, waardeerden jullie al Mijn Belangen, vervolgingen en beproevingen te boven komend, met vreugde; Ik heb jullie allemaal uit de macht van de duisternis gehaald en jullie zonden vergeven;
2 Ik herinner jullie er nu allemaal aan jullie liefde voor Mij in een vlam aan te wakkeren;
3 lees Mijn Boodschappen, leer Mij meer lief te hebben!
4 doe het goede en neem Mijn Kennis in je op;
5 neem je toevlucht in Mij, en Ik zal je Lied zijn;
6 Ik kan ieders hart lezen, en Ik weet heel goed wat jullie behoeften zijn; dus kom tot Mij, je Redder;
7 wees Mijn Levende Kerk!
8 verruk Mijn Hart, kom samen en ontvang Mijn Tederheid,
9 wis alles uit wat Ik niet ben,
10 en werk hard voor je redding en de redding van anderen;
11 ontvang Mijn Heilige kus op jullie voorhoofd, de Liefde houdt van jullie allemaal! ic
Liefde mag nooit onder ons ontbreken, nooit! Elkaar verscheuren is een totaal verkeerde interpretatie van de HWLIG boodschappen en door deze handelingen van onderling gekibbel zullen de boodschappen in diskrediet gebracht worden, we zullen een afspiegeling zijn van een rotte vrucht. Ook het maar één keer per week samenkomen om samen te bidden, en sommigen komen zelfs minder dan een uur samen om te bidden en vertrekken vervolgens, het lijkt erop dat dit niet hetgeen is wat Christus wil wat we doen. Hij wil dat we elkaar vaker dan twee keer per maand ontmoeten en samen bidden, hij beveelt ons één keer per week gedurende een uur aan, en zelfs zo nu en dan samen te komen voor een maaltijd of een kopje koffie, en samen te zijn om onze spirituele ervaringen te delen. Sommige gebedsgroepen doen alsof het een plichtpleging is en komen één keer per week bij elkaar, ze bidden, ronden het af en gaan naar huis. Dit is niet goed. Vervolgens geloof ik dat Hij wil dat we meer samenwerken voor Zijn Boodschappen, want we worden geroepen om medewerkers voor Zijn Werk te zijn, dus Hij wil dat wij onderling medewerkers met elkaar zijn.
[9] Om te kunnen doen wat Hij ons aanbeveelt, moeten we aan ons ‘ik’ en ‘ego’ sterven en tijd geven aan Hem. We hebben nederigheid nodig en niet de baas spelen over anderen, met andere woorden, we moeten een weerspiegeling van Zijn Beeltenis zijn.
[10] Christus beveelt ons aan dat we nog steeds hard moeten werken om perfectie te bereiken, mij een beeld gevend van een ladder die men moet opklimmen om de hemel te bereiken. Het lijkt erop dat we te lui zijn om te klimmen en we blijven ergens op een trede hangen, niet hoog genoeg. We moeten ons meer richten naar Christus en dit betekent Zijn Boodschap herlezen, daar het ons daadwerkelijk verlevendigt. Toen Christus eraan toevoegde: “en tot redding van anderen,” begreep ik door deze woorden het volgende: Zoals Christus ons eraan herinnerde hoe Hij in het begin naar ons toekwam en ons uit de macht van de duisternis sleepte, bracht Hij ons ertoe om het prachtige geestelijke banket te ontdekken dat Hij heeft voorbereid voor onze uitgehongerde zielen, dat zijn de HWLIG boodschappen. We stortten ons allereerst op het eten, uitgehongerd als we waren, uitgehongerd en verheugd erover, maar vervolgens, toen we er eenmaal mee waren gevuld, zijn we op een stoel onderuitgezakt en daar ingedommeld? Of hebben we ons gedragen als de Samaritaanse vrouw, hollend, nadat ze Christus had ontmoet, naar het dorp, met haar handen in de lucht naar links en rechts schreeuwend, intussen de winkels in het dorp voorbijgaand en terwijl struikelend over de mensen schreeuwde ze dat ze net een grote profeet had ontmoet, de grootste van allen! Ze getuigde luidruchtig en bracht een heel dorp op de been om naar haar te luisteren, want ze was gevuld met de vreugde van de Geest. Zijn we zoals haar?
[11] Opnieuw worden we gemerkt op ons voorhoofd met de Heilige Kus van Jezus. Dus wat hebben we meer nodig? Sta op, wordt wakker en luisteren naar de Stem van Christus …
