24 Δεκεμβρίου 1996

(Είχα να κάνω ένα μακρύ ταξίδι, αλλά ο π. O’Carroll αποφάσισε να σταματήσει να ταξιδεύει μαζί μου. Αναρωτιόμουν αν θα πρέπει να πάω μόνη μου…)

Κύριε;

Εγώ Είμαι.

Δεν πρέπει να πας μόνη σου.¹ Γι’ αυτό το ταξίδι θα σου στείλω έναν αδελφό. Εκείνος θα σε συντροφεύσει στις συγκεντρώσεις αυτές. Ξέρω πόσο πρόθυμος είναι να βοηθήσει τις δύσκολες αυτές μέρες, γι’ αυτό σου τον στέλνω.

Ας μην ταράζεται η καρδιά σου απ’ όσους σε κυνηγούν κι από όσους² φθείρονται σε απατηλές ενασχολήσεις. Ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες, όχι τις δικές Μου… Παρασύρονται από κάθε λογής άνεμο που συναντούν στο δρόμο τους. Αυτοί είναι που βαθαίνουν τις πληγές Μου. Έτσι λοιπόν σου στέλνω, αγαπημένη Μου, αυτόν τον αδελφό για το ταξίδι αυτό.

Είθε ό,τι κάνετε για την Ιερή Μου Καρδιά να φέρει πολλούς κοντά Μας και να μοιραστούν την Αιώνια Δόξα Μας.

Εγώ, ο Ιησούς, σε ευλογώ. IC

1 Αυτό ακούστηκε σαν διαταγή.
2 Με έκανε να καταλάβω ποιον εννοούσε.