30 Ιανουαρίου 1996

Νυμφίε μου,¹ μην αφήσεις να επιστρέψω κοντά Σου με άδεια χέρια.
     Κάνε να επιστρέψω κοντά Σου με δοχεία θυμιάματος και με δοχεία καρπών:
μια ολόκληρη στρατιά έτοιμη να θυσιαστεί για το Θέλημά Σου.

Θυσία Μου, ζήσε για Εμένα, προμηθεύσου το λάδι σου από Εμένα. Άκουσε Με: ξέσπασε σε χαρούμενες κραυγές. Αν σου επιτεθούν εξαιτίας Μου, θεώρησέ το τιμή. Αδύναμη, ω, αδύναμη ψυχή, πότε θα μάθεις; Πότε; Γιατί να μην μπορώ να σε θρέψω με τον επιούσιο αυτόν άρτο που γεύτηκα με τόση θέρμη για να σας σώσω και να δοξάσω τον Πατέρα Μου; Πρέπει να ζητήσεις περισσότερα, πρέπει να ζητήσεις να πέσουν πάνω σου βροχή. Λες: «Νυμφίε μου, μην αφήσεις να επιστρέψω κοντά Σου με άδεια χέρια», κι Εγώ σου λέω: Νύφη Μου, πόσο δίκιο έχεις, επομένως δέξου τη συμβουλή του Νυμφίου σου: ικέτεψε για περισσότερα βάσανα, πρόσφερέ Μου αυτό το θυμίαμα που Μου υποσχέθηκες. Σύνελθε και έλα στα λογικά σου.

Θα μπορούσα, αν Με άφηνες, να σε κατακλύσω με δοκιμασίες, αναποδιές, ένα σωρό. Δεν βλέπεις πόσο σε έχω ευνοήσει; Μη μελαγχολείς πια, μείνε η ζωηρή φλόγα των Ματιών Μου, και μην προσπαθείς να τη σβήσεις… Πράγματι, σε έχω εκτεθειμένη στον κόσμο σαν ένα λάβαρο με τα εμβλήματα Μου πάνω σου, αλλά ο κόσμος δεν θέλει να δει πως τα εμβλήματα είναι δικά Μου, γι’ αυτό μαζεύουν πέτρες για να πετροβολήσουν το λάβαρό Μου… Άλλοι, σε καταδιώκουν σαν έξαλλοι κυνηγοί.

Βρες την ευτυχία σου στην τυραννία που σου επιβάλλουν. Δεν θα τους επιτρέψω να σου δώσουν περισσότερα από ό, τι πρέπει. Ο Παντοδύναμος που τα βλέπει όλα, σημειώνει κάθε σου βήμα. Και αν σε αδικούν περισσότερο από ό, τι σου αναλογεί, ο Πατέρας Μου κι Εγώ θα σε ανακουφίσουμε οδηγώντας σε στην κληρονομιά σου.

Μη νομίζεις πως δεν καρφώνουν και Εμένα όταν σε καρφώνουν, ό, τι κάνουν σε εσένα, το κάνουν και σε Εμένα. Αναστενάζω μέσα σου με πόνο. Με βασανίζουν μέσα σου. Δεν Μου κάνει κανένα κόπο να αφαιρέσω έναν τύραννο… αλλά σου λέω τώρα, ας γίνει έτσι για λίγο και έχε Μου εμπιστοσύνη. Εξαγνίζω την κατοικία Μου με μια θυσία…

Και τώρα, μείνε υπάκουη σε Εμένα τηρώντας τους όρκους πιστότητας… Αρνήθηκαν το αγαπημένο Μου δώρο… Έχυσαν αίμα αθώο και τα χέρια τους είναι λερωμένα με το αίμα αυτό. IC

1 Ησ.54:5  “… άνδρας σου θα γίνει ο Δημιουργός σου…”