20 Απριλίου 1993

Βασούλα παιδί Μου, Εγώ είμαι, ο Γιαχβέ… Σε αγαπώ, κόρη Μου. Θα συνεχίσω να σε στέλνω έξω για τη Δόξα Μου. Νιώσε αγαπημένη, προστατευμένη και καθοδηγημένη από Εμένα. Άκουσέ Με: ο χρόνος δεν είναι τίποτα και δεν σημαίνει τίποτα για Εμένα. Γι’ αυτό, να είσαι προετοιμασμένη να Με αντικρίσεις!¹

Μεγάλη λύπη διακατέχει την Καρδιά Μου, γιατί η προδοσία και η έλλειψη πίστης σκεπάζουν όλο και πιο πολύ την Εκκλησία. Αυτά είναι τα λόγια που ακούω από όσους μοιράζονται το τραπέζι με τον Βικάριο του Υιού Μου: «Πόσο είναι κουραστικός!» Αλλά, όπως σου είπα και πριν, αυτοί είναι οι Κάιν του καιρού σας και σ’ αυτούς αναφερόμουν στα σχόλια Μου πάνω στις Δέκα Εντολές. Προσποιούνται πως Με αναζητούν με το λιβάνι στο χέρι, αλλά το πνεύμα τους δεν αναζητεί το Πνεύμα Μου.

Σε βεβαιώνω, δεν αγιάζουν το Όνομά Μου. Όχι, δεν Το αγιάζουν, δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν τη μεγάλη Μου Αγάπη. Με αψηφούν καθημερινά και Με προκαλούν με τα κηρύγματά τους χωρίς πνεύμα, προκαλούν την οργή Μου με τον τρόπο που χλευάζουν τους απεσταλμένους Μου. Αχ! Μα θα πέσουν σαν διάττοντες αστέρες που τους προσμένει το αιώνιο, το ζοφερό σκοτάδι, εκτός κι αν κατέβουν από τους θρόνους τους και μετανοήσουν! Συναχθείτε και προσευχηθείτε για αυτούς πριν έρθει η Ημέρα Μου…

Κόρη, σε ευλογώ. Να Με καλείς όποτε θέλεις, ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψω…

1 Κατάλαβα πως εννοούσε την Κάθαρση.