23 Σεπτεμβρίου 1991

Όλη μέρα στενάζω για Εσένα,
     Γιαχβέ Μου, δικέ μου,
Την αγάπη που μου έδειξες
     δεν μπορώ να την ξεχάσω. Ποτέ.
Την Καλοσύνη Σου, Γιαχβέ μου, δικέ Μου,
     θα τη θυμάμαι όσο ζω. 

Λιώνω από αγάπη για Εσένα,
     Γιαχβέ Μου, μέρα με τη μέρα,
και δεν θέλω πια να έχω σχέση
     με τον κόσμο αυτόν που Σε πληγώνει,
αν και ξέρω ότι είμαι κι εγώ από τους πρώτους
     που Σε πληγώνουν…
Η ψυχή μου θέλει να διακηρύξει στον κόσμο
όλα τα μεγαλεία Σου
     και τα πόδια μου θέλουν να τρέξουν
σ’ όλες τις κορυφές των λόφων
     και να φωνάξουν στον κόσμο:

“Άνδρας Σου θα γίνει ο Δημιουργός Σου!
     Το Όνομά Του, Γιαχβέ Σαβαώθ.
Ο Γιαχβέ σε καλεί τώρα σαν γυναίκα
     εγκαταλειμμένη και καταθλιμμένη.
Περιφρονεί ποτέ κανείς τη γυναίκα της νεότητάς του;
     Λέει ο Θεός σου.” (Ησαίας 54:5-6)

Κι όμως φοβάμαι, Γιαχβέ μου, 
     Αββά μου και δικέ μου.
Η ψυχή μου νοσταλγεί και μαραζώνει για το Σπίτι Σου
     και το μόνο που επιθυμώ τώρα είναι να είμαι μαζί Σου.
Μη με ρωτάς λοιπόν γιατί το πνεύμα μου είναι περίλυπο,
     αφού οι στεναγμοί μου δεν Σου είναι κρυφοί
και ο λόγος που στενάζω Σου είναι γνωστός:
     Η ψυχή μου σε προσμένει, Γιαχβέ μου,
έλα να με κυριεύσεις. Έλα να με αναλωσεις.

Βασούλα… μην κρύβεσαι παιδί Μου¹… Κόρη απ’ την Αίγυπτο, σε όρισα να ελέγχεις πολλά έθνη και είσαι πολύτιμη για Εμένα. Μη Με παρεξηγείς, δεν σε χρειάζομαι κι ούτε είσαι απαραίτητη γι’ αυτό το έργο. Αλλά το ότι διάλεξα εσένα, ένα μηδενικό, Με δοξάζει και σε εσένα σε εξαγνίζει. Άλλωστε, ό, τι Μου ανήκει, θέλω να το μοιράζομαι μαζί σου. Μη φοβάσαι να διακηρύξεις τα Μηνύματά Μου. Το Άγιο Πνεύμα Μου θα σε γεμίσει με τα Λόγια Μου και θα διακηρύξεις με παρρησία τον Λόγο Μου. Πήγαινε λοιπόν σε όσους σε στέλνω, δεν θα σε εγκαταλείψω ούτε θα σε αφήσω ακατοίκητη, το Άγιο Πνεύμα Μου είναι ο Οδηγός σου και ο Σύμβουλός σου.

Μόλις ξεκίνησα να θερίζω τη Σοδειά Μου… Θέρισε μαζί Μου… Δεν έσπειρες εσύ τούτη τη σοδειά. Εγώ έκανα όλη τη σπορά μέσα σου και τώρα την θέλω παντού. Τώρα που ο Θερισμός είναι έτοιμος, το μόνο που ζητώ από εσένα είναι να τον θερίσεις μαζί Μου, κόρη Μου. Πρόσφερε τη βοήθειά σου σαν μια θυσία. Δεν σου ζητώ πολλά…

Τι βλέπεις, κόρη;

Το Άγιο Πρόσωπο του Υιού Σου, βουτηγμένο στον πόνο. Η Μορφή Του είναι όπως στην Ιερά Σινδόνη.

Δεν είναι αρκετό αυτό για να συνεχίσεις να θυσιάζεις λίγο απ’ τον χρόνο σου και τις δυνάμεις σου; Ξανακοίταξε, κόρη Μου… Τι βλέπεις τώρα, Βασούλα;

Βλέπω κάτι σαν απαλό κόκκινο σύννεφο να γεμίζει τον ουρανό, να πλανιέται πάνω μας και να κινείται σαν την ομίχλη καταλαμβάνοντας όλο και περισσότερο χώρο. Κινείται αργά αλλά σταθερά.

Γράφε: «σαν την αυγή απλώνεται επάνω στα βουνά ο εχθρός, λαός πολύς και δυνατός. Σαν αυτόν άλλος ποτέ δεν υπήρξε, ούτε ποτέ θα υπάρξει ύστερα απ’ αυτόν, ως την εποχή των πιο απομακρυσμένων γενεών.” ² Ναι, πλησιάζει… Και τι βλέπει τώρα, Βασούλα;

Ζωντανές ανθρώπινες λαμπάδες.

Δες με προσοχή αυτές τις ψυχές που έπλασα… Δεν θα φτάσουν ποτέ στο Δωμάτιο που ετοίμασα γι’ αυτές, οι ψυχές αυτές εξουσιάζονται από τον διάβολο και δεν θα κληρονομήσουν την Βασιλεία Μου και την Δόξα Μου. Οδεύουν στην καταδίκη τους… Πες Μου, στέρησα ποτέ από μια ψυχή την Αγάπη Μου, τη Δόξα Μου και την Βασιλεία Μου;

Όχι, Κύριε.

Εκείνες όμως διάλεξαν να μη Με αγαπούν και ακολούθησαν θεληματικά τον διάβολο. Απέκοψαν, με την ελεύθερη βούλησή τους τους δεσμούς που μας ένωναν. Και τώρα κοίτα πάλι, Βασούλα, τι βλέπεις;

Ω Κύριε, μια Γυναίκα, καθισμένη σ’ έναν άσπρο βράχο. Την βλέπω από πίσω. Φορεί ένα μακρύ μαύρο φόρεμα και έχει το κεφάλι σκεπασμένο με ένα μακρύ μαύρο μαντήλι. Φαίνεται να υποφέρει πολύ και είναι διπλωμένη απ’ τον πόνο. Βλέπω τον εαυτό μου να Την πλησιάζει. Εκείνη σηκώνει το Κεφάλι Της, και αρχίζω κι εγώ να κλαίω μαζί Της. Είναι η Μητέρα του Ιησού, η Μητέρα μας. Το Πρόσωπό Της είναι πολύ χλωμό και ποτισμένο με δάκρυα. Μόλις με είδε, άπλωσε το αριστερό Της Χέρι και μου έσφιξε το μπράτσο.

Είμαι η Γυναίκα των Θλίψεων, εξοικειωμένη με τη δυστυχία. Είμαι εκείνη που θα ανακτήσει για σας την Ελπίδα. Είμαι εκείνη που θα πατήσει και θα συντρίψει με τη φτέρνα της το κεφάλι του φιδιού. Τα Μάτια Μου κλαίνε ασταμάτητα τις μέρες αυτές, τα Μάτια Μου κλαίνε πικρά για όλα τα παιδιά Μου.

Βασούλα, κόρη Μου, μην κλείνεις τ’ αυτιά σου στη φωνή του Θεού, μην κλείνεις τ’ αυτιά σου στην παράκλησή Μου. Με άκουσες να κλαίω. Υπερασπίστηκα το δίκιο σου και πάντα θα το κάνω. Όταν ο Κύριος σε δένει μαζί Του, το κάνει από Αγάπη για να αδειάσει την Καρδιά Του στη δική σου καρδιά. Σήμερα,³ είναι η σειρά σου να δεχθείς το Ποτήρι Του, μην αρνηθείς να πιεις, δεν πρέπει να διστάσεις. Οι δρόμοι σας είναι μολυσμένοι με αίμα αθώο, και οι Καρδιές Μας είναι πληγωμένες, αυτή είναι η αιτία των δακρύων Μου, αυτή είναι η αιτία που ο Κύριος θα μοιραστεί μαζί σου το Ποτήρι Του.

Η προδοσία φράζει τον δρόμο για την ενότητα μεταξύ αδελφών, η ανειλικρίνεια της καρδιάς κάνει το Ποτήρι του Θεού να ξεχειλίζει. Το Σώμα του Υιού Μου το έχουν εξαρθρώσει, Το έχουν διαιρέσει, Το έχουν διαμελίσει και Το έχουν παραλύσει. Υπενθυμίζω σε όλους σας ότι μέσω Εκείνου μπορείτε όλοι με ένα πνεύμα να πλησιάσετε τον Πατέρα, κι όμως παραμένετε διηρημένοι στο Όνομα του Υιού Μου. Μιλάτε για Ενότητα και Ειρήνη κι όμως στήνετε παγίδες σε όσους την εφαρμόζουν. Δεν μπορείτε να ξεγελάσετε τον Θεό ούτε να Τον πείσετε με τα  επιχειρήματά σας. Η Βασιλεία του Θεού δεν είναι λόγια, η Βασιλεία του Θεού είναι αγάπη, ειρήνη, ενότητα και πίστη στην καρδιά: είναι η Εκκλησία του Κυρίου ενωμένη μέσα στην καρδιά σας. Τα Κλειδιά για την Ενότητα είναι η Αγάπη και η Ταπεινοφροσύνη.

Ο Ιησούς δεν σας προέτρεψε ποτέ να διαιρεθείτε, η διαίρεση αυτή μέσα στην Εκκλησία Του δεν ήταν δική Του επιθυμία. Ικετεύω τα παιδιά Μου να ενωθούν στην καρδιά και ση φωνή και να ξαναχτίσουν την πρώτη Εκκλησία του Υιού Μου μέσα στην καρδιά τους. Λέω την πρώτη Εκκλησία του Υιού Μου, αφού εκείνη η Εκκλησία ήταν χτισμένη πάνω στην Αγάπη, στην Απλότητα, στην Ταπεινοφροσύνη και στην Πίστη. Δεν εννοώ να ξαναχτίσετε ένα νέο οικοδόμημα, εννοώ να ξαναχτίσετε ένα οικοδόμημα μέσα στην καρδιά σας. Εννοώ να γκρεμίσετε τις παλιές πέτρες στην καρδιά σας, πέτρες διχόνοιας, μισαλλοδοξίας, απιστίας, ασυγχωρησίας, έλλειψης αγάπης, και να ξαναχτίσετε την Εκκλησία του Υιού Μου με τη συμφιλίωσή σας. Χρειάζεστε έντονη πνευματική πτωχεία και ένα ξεχείλισμα  γενναιοδωρίας, και μόνο όταν αντιληφθείτε ότι πρέπει να λυγίσετε, θα μπορείτε να ενωθείτε.

– Γι’ αυτό λοιπόν, Βασούλα Μου, ενώσου μαζί Μου στην προσευχή Μου, όπως Με είδες να προσεύχομαι πρωτύτερα. Είμαι μαζί σου, παιδί Μου, πάρα πολύ. Συμμορφώσου στις επιθυμίες της Αγάπης. Ο Ιησούς ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψει, μείνε ενωμένη μαζί Του με την αγάπη σου, για έναν σκοπό:

να Τον δοξάσεις. 

Καταλαβαίνεις τώρα κόρη Μου,⁴ γιατί δεν πρέπει να σταματήσεις να θερίζεις μαζί Μου;

Συνέχισε να προσεύχεσαι και να ευλογείς τους διώκτες σου. Δεν ήρθε ακόμη η ώρα σου, περιστέρι Μου. Θα φανώ επιεικής μαζί σου και θα σε αγαπήσω ακόμα πιο πολύ. Μην προσπαθείς να καταλάβεις όσα ξεπερνούν τις δυνάμεις σου. Βάλε το δρεπάνι σου όταν Με βλέπεις να βάζω το δρεπάνι Μου. Μην καθυστερείς το βήμα σου, συγχρονίσου με το δικό Μου βήμα. Όταν καθυστερώ, καθυστέρησε κι εσύ. Μίλησε με θάρρος όταν σου γνέφω και μείνε σιωπηλή όταν σε κοιτάζω. Να υπερασπίζεσαι πάντα την Αλήθεια μέχρις εσχάτων. Θα γίνεις κατά καιρούς αντικείμενο φαρμακερής κριτικής, αλλά Εγώ θα το επιτρέψω όσο χρειάζεται για να παραμείνει η ψυχή σου καθαρή και υπάκουη. Μάθε πως είμαι πάντα στο πλευρό σου. Θέρισε όταν θερίζω. Μάθε να είσαι υπομονετική όπως Εγώ είμαι υπομονετικός. Μείνε πολύ ταπεινή και αφανής. Σου εμπιστεύθηκα τα Συμφέροντα Μου⁵ για να εργαστείς μαζί Μου στο πλευρό Μου, και όρισα και άλλους να ενώσουν τις υπηρεσίες τους σ’ αυτό το έργο.

– Βασούλα, παιδί Μου, ακόμη λίγο, πολύ λίγο, και η ψυχή σου θα πετάξει σε Εμένα, δεν έχεις λοιπόν κανένα λόγο να νιώθεις περίλυπη όπως Μου λες, δεν έχεις παρά να σηκώσεις το κεφάλι και να δεις Ποιος έρχεται μέχρι το δωμάτιό σου, Ποιος δειπνεί μαζί σου, Ποιος σε ποιμαίνει. Ζήτησέ Μου να συγχωρήσω τις αμαρτίες σου, για να λάβεις την Ειρήνη Μου και να είσαι πάλι χαρούμενη. Πες στα παιδιά Μου ότι σύντομα θα στείλω το Άγιο Πνεύμα Μου με δύναμη να σας ποιμάνει και να σας επαναφέρει όλους στην αληθινή Ποίμνη, ώστε να ζήσετε μια

Αληθινή Ζωή με Εμένα τον Θεό σας.

1 Ήλπιζα πως δεν θα χρειαζόταν πια να πηγαίνω στα έθνη και να δίνω μαρτυρία. Ήλπιζα ότι ο Πατέρας μου θα συμφωνούσε με την επιθυμία μου: να μείνω σπίτι, να προσεύχομαι, να Τον αγαπώ, να Τον συναντώ γράφοντας, να συναντώ τον Χριστό στην Θεία Κοινωνία και να αποφεύγω τα πλήθη.
2 Ιωήλ 2:2
3 Δηλαδή τις επόμενες μέρες.
4 Ακούστηκε πάλι η φωνή του Πατέρα.
5 Άκουσα συγχρόνως τη λέξη “λειτούργημα”.