12 Ιουνίου 1991
Κύριε,
κυνηγάς τους διώκτες μου και τους προλαβαίνεις
και δεν μπορούν να με αγγίξουν.
Ξένοι1 έρχονται επιζητώντας την εύνοιά μου,
κι όμως, όταν πηγαίνω στους δικούς μου,2
σαν τη φτώχεια στο κατόπι τους,
σαν ζητιάνος στην ανάγκη να τους μιλήσω
για τα Μεγαλεία Σου,
θα ‘λεγε κανείς ότι έχουν σφαλίσει τα αυτιά τους
για να μην ακούσουν τον Νέο Ύμνο της Αγάπης Σου.
Μήπως θα πρέπει να πατήσω το πατητήρι μόνη μου,
χωρίς κανέναν δικό μου μαζί μου;
Το δικό Μου Χέρι δεν σου είναι αρκετό; Τα δικά Μου Μάτια που σε προσέχουν νύχτα μέρα δεν σου είναι αρκετά; Κόρη, θα τους δείξω σε λίγο το Άγιο Πρόσωπο Μου, θα πλημμυρίσω τη χώρα σου3 με το Πνεύμα Μου, και ποτάμια θα ξεχυθούν, θα αναβρύσουν. Δεν θα τους κρύψω το Πρόσωπό Μου… Ελπίδα, Βασούλα Μου, να έχεις ελπίδα… Ο Βασιλιάς σου δεν θα εγκαταλείψει κανέναν.
Θα έρθει με θεραπευτικό βάλσαμο στο Χέρι και θα σας θεραπεύσει έναν ένα. Να χαίρεσαι, κόρη Μου, να χαίρεσαι, θα τους ανοίξω τα αυτιά για τη Δόξα Μου.
Έλα, σου αποκαλύπτω τα μυστήρια της Βασιλείας των Ουρανών, προσευχήσου να τα αποκαλύψω και σ’ αυτούς.
