30 Ιουνίου 1990

Κύριε,
    δεν κατάφεραν να εκτιμήσουν
τη Μεγάλη Σου Αγάπη,
    την Αγάπη αυτή που κανένα ποτάμι
δεν μπορεί να σβήσει
    και κανένας χείμαρρος δεν μπορεί να πνίξει.
Και τώρα Σου λεω πως χάθηκε η δύναμη μου
    και η ψυχή μου έμεινε αποκλεισμένη από παρηγοριά.
Θαρρώ πως με γέμισες με πίκρα,
    τι άλλο μπορεί να μου συμβεί;
Πρόσφερα το μάγουλο μου για ράπισμα,
    για να με τσακίσει η αδικία.
Τα πρόβατα που σύναξες Εσύ είναι τώρα σκορπισμένα.
    Μόνη μου πάτησα το πατητήρι,
από τους ανθρώπους του λαού μου,
    ούτε ένας δεν ήταν μαζί μου.

Δες, ποιος έρχεται από τον Ουρανό μέχρι το δωμάτιό σου; Είμαι Εγώ, ο Ιησούς… ο Νυμφίος σου, μη φοβάσαι λοιπόν, θα σε γλυτώσω πάλι. Η σάρκα σου είναι αδύναμη και το πνεύμα σου αυτές τις μέρες έχει παρασυρθεί από έναν ανεμοστρόβιλο. Εγώ είμαι κοντά σου, στο πλευρό σου. Μη φοβάσαι, κόρη Μου, νύφη Μου, ο Οίκτος Μου Με πνίγει όταν σε βλέπω να παρασύρεσαι απ’ αυτόν τον ανεμοστρόβιλο, αλλά θα σε βγάλω από κει μέσα. Οι εχθροί Μου¹ τροφοδοτούν ξανά τη Δικαιοσύνη του Πατέρα Μου, και την αυξάνουν, πώς να μαλακώσει. Πώς να μαλακώσει όταν το μόνο ψωμί που τρώνε είναι η κακία!

Θεέ μου, μη με εγκαταλείπεις!

Κρατήσου από όσα σου έχω δώσει, παιδί Μου, προσκολλήσου πάνω Μου. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να κοιμηθούν αν δεν σε αδικήσουν πρώτα, τους παρατηρώ και η Δικαιοσύνη του Πατέρα Μου φουντώνει όταν τους ακούει να Με πλησιάζουν με άψυχα λόγια… Δεν διάβασαν στις Γραφές: «μερικούς τους ευλόγησα και τους ανύψωσα και μερικούς τους αγίασα και τους έφερα κοντά Μου.»² Αλλά όταν έρθει η Ημέρα Μου, κανένας τους δεν θα γλιτώσει!

Όσο για εσένα, παιδί Μου, ανήκεις σε Εμένα γιατί είσαι φτωχή, αλλά δεν το κατάλαβαν… Κόρη… Κόρη… Μην κλαις… Έλα… Έχουν γίνει εμπόρευμα πλουσίων εμπόρων, σαν ακριβά υλικά εξαγοράστηκαν… Ελπίδα, Βασούλα Μου, έχε ελπίδα… Πίστη, παιδί Μου, έχε πίστη σε Εμένα, ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψω… ποτέ… ποτέ… Ευλογημένη, η Συγχώρηση Μου τους έχει ήδη δοθεί, ναι, σ’ αυτούς ακριβώς που δεν κοιμούνται αν δεν αδικήσουν,  θέλω να ακούσω λοιπόν πως κι εσύ τους συγχωρείς…

Τους συγχωρώ Κύριε, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν.

Τα Μάτια Μου σε προσέχουν. Εγώ είμαι η ισχυρή σου προστασία και το αληθινό σου στήριγμα, τίποτα επομένως δεν μπορεί να μπει ανάμεσα σε εσένα και σε Εμένα, ακόμη κι αν σε διώξουν, σε απειλήσουν, ή σου επιτεθούν. Υπήρξε ποτέ προφήτης που να μη διώχθηκε, να μην απειλήθηκε, ή να μη δέχθηκε επιθέσεις; Κατέχουν τη δεύτερη θέση στην Εκκλησία Μου μετά τους αποστόλους, κι όμως ήταν πάντοτε αντικείμενο κακομεταχείρισης, γιατί από το στόμα τους ακούγεται η αλήθεια και η αλήθεια ενοχλεί.

Τι πρέπει να κάνω τώρα;

(Ρώτησα περίλυπη τον Ιησού.)

Οδήγησε τον λαό Μου στην υπακοή της πίστης.³

… Διάδωσε το Μήνυμα Μου. Έλα, θα σου δώσω τα μέσα να διαδώσεις το Μήνυμα Μου. Θα καλύψω κάθε ανάγκη στην ώρα της. Λουλούδι, σκόρπισε παντού το ευωδιαστό Μου θυμίαμα.

Ας γίνει το Θέλημα Σου, xρησιμοποίησε με όπως Σου αρέσει, χρησιμοποίησε με σαν όργανο Σου Ειρήνης και Αγάπης.

1 Εδώ ο τόνος του Ιησού άλλαξε, από τρυφερός έγινε αυστηρός.
2 Σοφία Σειράχ 33: 12
3 Μου απάντησε με ύφος μεγαλόπρεπο και δίχως τον παραμικρό δισταγμό.