30 Σεπτεμβρίου, 2002
Κύριέ μου, Θεέ μου,
πόσο υπέροχο είναι να ταξιδεύει κανείς μαζί Σου,
όταν σπέρνεις στον άνεμο τους ουράνιους σπόρους Σου!
Σε αντίθεση με το σκοτάδι που με περιβάλλει,
Εσύ είσαι μια στήλη διάπυρης Φωτιάς, μια Αχτίδα Φωτός.
Το Άγιο Πρόσωπό Σου, Χριστέ,
μοιάζει με Διαμάντι που αστράφτει και όταν με αντικρίζεις,
η λάμψη Σου φωτίζει την ψυχή μου,
για να μην υποκύψει στο σκοτάδι.
Πιο λαμπρός κι από χίλιους ήλιους μαζί,
στέκεις τώρα ακτινοβολώντας εμπρός στην ταλαίπωρη ψυχή μου.
Αχ, μακάρι να ήξεραν οι άνθρωποι πώς είναι
το να βρίσκεται κανείς εμπρός σε μια τόσο απερίγραπτη ομορφιά!
Εσύ, ο Παντοδύναμος Θεός μου, το Φως το Απρόσιτο,
χαρίζεις την Παρουσία Σου στον κόσμο,
κι όμως, γιατί δεν μπορούν να Σε αναγνωρίσουν,
ούτε καν να Σε δουν;
Φιλεύσπλαχνε Κύριέ μου,
ωραιότερε απ’ όλες τις Αγγελικές δυνάμεις μαζί,
ανώτερε από κάθε αντίληψη και λογική.
Το άπειρο Έλεός Σου και η ασύλληπτη Αφθονία
και Γενναιοδωρία Σου με αφήνουν άφωνη…
Η σαγήνη Σου μαγνητίζει την ψυχή μου,
την παραλύει και της προξενεί αβάσταχτη θλίψη.
Η σαγήνη Σου με πληγώνει…
Πολλές φορές προσπάθησα να Σε πιάσω,
αλλά ήταν μάταιες οι προσπάθειές μου.
Ήταν σα να προσπαθούσα να πιάσω τη φωτιά.
Τα δάχτυλά μου πέρασαν μέσα από Εσένα…
Σαν ακηλίδωτος καθρέφτης που καθρεφτίζει το Αιώνιο Φως,
η μεγαλοσύνη Σου μεγαλύνεται σε όλη την πλάση Σου…
Κι όμως, γιατί δεν βλέπει η πλάση Σου το λαμπρό αυτό Φως;
Αν και οι προσπάθειές μου να Σε πιάσω,
έστω κι από την άκρη του χιτώνα Σου, πήγαν χαμένες,
Εσύ, από συμπόνια και για να με ενθαρρύνεις
να μην εγκαταλείψω το κυνηγητό,
αλλά να συνεχίσω τις προσπάθειές μου να Σε πιάσω,
σκέπασες το δρόμο μου με ζαφείρια.
Για να με καθησυχάσεις για τις προσπάθειές μου,
υπέγραψες με το Δάχτυλό Σου το Όνομά Σου πάνω μου με μύρο.
Στήλη από Θυμίαμα ευωδιαστό,
που ευωδιάζεις στο διάβα σου τον κόσμο,
πώς κρίθηκα εγώ άξια μιας τέτοιας χάρης
να έχω για δάσκαλό μου τη Σοφία;
Όταν απ’ την ανάξια καρδιά μου σε Εσένα κραύγασα για βοήθεια,
η Μεγαλοσύνη Σου έσκυψε πάνω μου από τα ύψη
και μου φανέρωσες τον Εαυτό Σου,
ενώ από τα χείλη Σου έλαβα το Θείο Σου Όνομα,
που έχρισε την ψυχή μου με Άγιο Μύρο.
Βάλσαμο της ψυχής μου,
από την πληθωρική Σου Αγάπη, από τον Θεϊκό Σου Ζήλο,1
στόλισες την ψυχή μου με αρχοντική στολή,
έντυσες τη γύμνια μου με τη Θεϊκή Σου Υπογραφή
και με έκανες αιώνια δική Σου.
Ω Σωτήρα, Εσύ που φλέγεσαι από αγάπη για τον άνθρωπο,
δρόσισε τα χείλη μου με τη χάρη
για να Σου απευθύνομαι πάντα με έπαινο και τιμή…
Αχ, αγαπημένη! Σε κάλεσα για να αποζητάς μόνο Εμένα. Σε κάλεσα για να σε κάνω να Με αγαπήσεις διακαώς όπως κι Εγώ σε αγαπώ διακαώς. Πλήγωσα με το κάλλος Μου την ψυχή σου για να σε προσκαλέσω σε μια ζωή μαζί Μου. Η Παρουσία Μου, που ακόμη και σήμερα σε ξαφνιάζει και έκανε την ψυχή σου να καθρεφτίζει το Φως Μου, σε ζωοποιεί. Η πληθωρική Αγάπη Μου για εσένα, μέθυσε την ψυχή σου από δίψα για Εμένα. Σε ελευθέρωσα για να φτάσεις στην ηρεμία2 σώματος και ψυχής. Μπορείς να φτάσεις στην απάθεια3 μόνο με τη δική Μου βοήθεια. Στην κατάσταση αυτή της απάθειας, μπορώ να φυτέψω μέσα σου τους ουράνιους σπόρους Μου.
Βλέπεις; Βλέπεις που σε έκανα μάρτυρα στους λαούς για να προσκαλέσεις όλα τα έθνη, ώστε όσοι αγνοούν την Παρουσία Μου, να σπεύσουν κοντά Μου και να Με δοξάσουν; Είπα ότι θα κάνω τα Λόγια Μου φωτιά στο στόμα σου, για να κάνω εκείνους που δεν Με γνώριζαν, να Με υπηρετήσουν με νηφαλιότητα και να αγαπήσουν το Όνομα Μου. Δεν είπα ότι θα ξαναχτίσω όλους τους γκρεμισμένους Μου βωμούς;
Θα προχωρήσω μέσα στον οίκο Μου, που είναι τώρα διασκορπισμένος. Θα ξεχωρίσω τις αλαζονικές και περήφανες καρδιές από τις καθαρές, όπως ξεχωρίζουν τα ερίφια από τα πρόβατα. Σας παρήγγειλα να φυλάτε τον Νόμο Μου και τα προστάγματα Μου και σας ζήτησα να μετανοήσετε με όλη σας την καρδιά. Η κάθαρση έχει αρχίσει και μερικοί από εσάς έχετε δεχθεί την επίσκεψή Μου. Ξεχάσατε μέσα στην ταραχή σας τα λόγια που φωνάξατε με αγωνία: «Με άρπαξε η Φωτιά Σου, Κύριε!» ομολογώντας τελικά την ανομία σας με στεναγμούς μεταμέλειας;
Όσο για όσους από εσάς δεν δέχθηκαν ακόμη την επίσκεψή Μου, τους περιμένουν πολλά βάσανα, θα έρθει και σε αυτούς η Ημέρα του Κυρίου, και θα είναι φοβερή ημέρα! Θα σπεύσω να σας ελεήσω, αρκεί να μετανοήσετε… Θα δείξω το Έλεός Μου και θα σας συγκεντρώσω από όλα τα σημεία της γης. Αλλά πριν γίνει αυτό, Εγώ, ο Συγγραφέας του Ύμνου της Αγάπης, σας βεβαιώνω: αν ο κόσμος στην αμαρτωλότητα του δεν στραφεί σε Εμένα μετανοώντας, ανταποδίδοντας με καλό το κακό, αυτό που θα συμβεί σε όλους σας θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενη κάθαρση!
Κύριε! Δεν ξέρω τι να πω!
Δεν υπάρχει ένθερμη μετάνοια, ούτε αληθινή συντριβή… Τα έθνη βρίσκονται σε αναταραχή, και τα έργα τους είναι σύμφωνα με το μέτρο της ασέβειάς τους… Όλη η γη θα υποφέρει, εκτός κι αν ακούσω μια ειλικρινή κραυγή μετάνοιας. Αχ, και όσο για αυτούς που στέκουν όρθιοι στις εξέδρες και διακηρύττουν την ειρήνη και πώς και με ποιον τρόπο θα αποκατασταθεί ανάμεσά τους η ειρήνη, όταν αυτοί οι ίδιοι παραβαίνουν τις εντολές Μου και Με μάχονται, με ποια λογική προσδοκούν να φέρουν την ειρήνη;
Ωστόσο, μην απελπίζεστε, στο τέλος, η σωτηρία θα έρθει από τον Τριαδικό Θεό, Αυτόν που συνεχίζεις να απορρίπτεις, άπιστη γενεά. Στο τέλος, θα ζήσετε ειρηνικά… Ο Θεός που κατοικεί ψηλά θα σας κάνει δάσος, και θα συνεχίσω να εκχέω το Πνεύμα Μου σαν κρυστάλλινο νερό πάνω σε άνυδρη γη. Θα γεμίσω τα πάντα με το Φως Μου και μέσα σ’ αυτό το Φως, θα ξεχωρίσω τα ζιζάνια από το σιτάρι. Όπως σου είπα, θα ξεχωρίσω τα πρόβατα από τα ερίφια.
Εκείνοι που θα βρεθούν έξω από το Θείο Φως Μου, θα είμαι γι’ αυτούς απρόσιτος και αόρατος, και η κατοικία τους θα είναι το σκοτάδι. Αλλά εκείνοι που θα βρεθούν μέσα στο Θείο Φως Μου, θα είναι ευλογημένοι και θα γίνουν οι ίδιοι φως μέσα στο Φως Μου. Θα τους περιβάλω μεταδίδοντας τους τη λαμπρότητα Μου. Όσο πιο καθαρή η ψυχή, τόσο πιο φωτεινή θα γίνει. Μακάριος εκείνος που του αφέθηκαν οι αδικίες και του συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες. Μακάριος εκείνος που δεν του καταλογίζω αμαρτίες και το πνεύμα του είναι ανίκανο για δόλο!
Πες στη γενεά σου ότι ο Θεός είναι εδώ, μαζί με όλους σας… IC
1 Ο “μανικός έρως” (σημ. μετ.)
2 Νηφαλιότητα, στα αγγλικά “dispassion” (σημ. μετ.)
3 Έλλειψη παθών, στα αγγλικά “impassibility” (σημ. μετ.)
