6 Ιανουαρίου 2003
(Θεοφάνεια)
Θέλω να υμνήσω τον Θεό μου
για την Καλοσύνη Του και για τα θαυμαστά Του έργα,
για όλα όσα έκανε για μας
και για τη μεγάλη Ευσπλαχνία που μας έδειξε.
Αυτός που υπερβαίνει τους ουρανούς,
Αυτός που είναι ζωσμένος Βασιλική Δύναμη,
Αυτός που είναι ντυμένος με αστραφτερά ζαφείρια,
ποτέ δεν εγκατέλειψε εμάς, τον λαό Του,
αφού είμαστε οστό από το Οστό Του, σάρκα από τη Σάρκα Του
και πνοή του Ζωοποιού Του Πνεύματος.
Κι όπως λέει η Γραφή για την ομορφιά Του:
«Η Κεφαλή Του είναι καθάριο μάλαμα,
και τα Μαλλιά Του χουρμαδιάς κλαδιά, μαύρα σαν το κοράκι.»
Τα Μάτια Του είναι όμοια με γαλαζοπράσινη διάφανη λίμνη,
κι όταν πέφτει πάνω σου η ματιά Του,
με τη μοναδική αυτή τη ματιά η ψυχή σου λιγοθυμάει,
και σου μαγεύει την καρδιά, την θρυμματίζει, την πληγώνει.
Τα πιο σπάνια αρώματα είναι δικά Του
κι όταν περνάει από κοντά,
η αύρα που σου φέρνει το άρωμα του Κυρίου μας υπερβαίνει κάθε δόξα.
Είναι ένας διάλογος από μόνος του…
Όταν ανοίγει το Στόμα Του και βγαίνει ο Λόγος,
μια αχτίδα φωτός ξεχύνεται και σε καταυγάζει,
λαμπρότερη από κάθε ήλιο,
φωτίζοντας όλη την οικουμένη,
δίνοντας σε όλα ζωή.
Σα τον Νυμφίο που φορεί το γαμήλιο στεφάνι του,
προχωρεί με αρχοντιά και η ψυχή μου χαίρεται
και μόνο που Τον βλέπει να περνάει δίπλα μου…
ενώ λιώνω μέσα στο Φως Του…
Η Ωδή σου, λουλούδι, Με συνεπήρε. Και είμαι ευχαριστημένος με τον Εαυτό Μου που το έργο των Χεριών Μου Με υμνεί και Με δοξάζει.
Βασούλα, ποτέ δεν θα ήσουν ικανή να Με δοξάσεις αν δεν ήμουν ενωμένος μαζί σου. Και ποτέ δεν θα μπορούσες να φέρεις εις πέρας το έργο αυτό που υπερβαίνει τις δυνάμεις σου, αν δεν ήμουν δεμένος μαζί σου. Ναι, τι ικανότητες έχει ο άνθρωπος, αν δεν του δοθούν από ψηλά;
Τώρα λοιπόν, κόρη Μου, πήγαινε να διακηρύξεις στα έθνη όλα όσα έκανα για εσένα κι όλα όσα είδες και με ποιον τρόπο αντιμετώπισα στην αρχή την ανομία σου, και ότι σε έκανα νύφη Μου με απερίγραπτο τρόπο.
Επισκέπτομαι πότε πότε τη γη, για να ποτίσω την ερημιά της και να κάνω να ξεχυθούν ποτάμια με κρυστάλλινο νερό, για να δώσει καρπό1 . Και τότε, όσοι επιθυμούν να θερίσουν, θα φάνε και θα ωφεληθούν, δοξάζοντάς Με. Όσοι αρνούνται να θερίσουν,2 ενώ δεν έχουν σιτάρι, αυτοί θα πεθάνουν…
Η Παρουσία Μου είναι Φως και Ζωή. Η Παρουσία Μου είναι Ελπίδα και Σωτηρία. Κοιτάξτε, είμαι σαν τον ήλιο που ανατέλλει και σκορπίζει το φως του μετά το σκοτάδι για να φωτίσει αυτούς που ζούνε σαν τσακάλια στο σκοτάδι, και αυτούς που μένουν σε μια χώρα με βαθύ σκοτάδι μια χώρα, που τη σκοτείνιασαν οι ίδιοι για να κρύψουν τα αδικήματά τους.
Είμαι όσο ποτέ παρών στις γεμάτες ‘πάθος’ μέρες σας,3 με τις κοσμικές φιλοδοξίες που κυνηγάτε και που δεν οδηγούν σε Εμένα. Κι όμως, είμαι εδώ. Εδώ είναι ο Θεός σας, στο κατώφλι της καρδιάς σας. Είμαι εδώ λαμπρότερος από χίλιους αστερισμούς, όπως συνηθίζεις να λες, κόρη, για να φωτίσω τα βήματα σας και να τα κατευθύνω στο δρόμο της ειρήνης.
Βλέπετε; Οι δρόμοι Μου δεν μοιάζουν με τους ανθρώπινους δρόμους. Η Παρουσία Μου είναι Φως και το Φως Μου ενοχλεί το Σκοτάδι. Το Σκοτάδι μάχεται τώρα το Φως και θέλει να σβήσει το Φως για να μείνετε στο σκοτάδι. Αλλά Εγώ είμαι σαν ένας αιώνιος Ήλιος λαμπρός που δεν παύει ποτέ να σας ντύνει όλους με τη δόξα Του.
Όπως είπα και πριν, πήγαινε, εσύ που γαλουχήθηκες με τα βασιλικά Μου Πλούτη, και συνέχισε να αναγγέλλεις στα έθνη την Βασιλεία και πως Εγώ είμαι ο Σωτήρας σας στον οποίο ανήκει όλη η δόξα, Εγώ είμαι ο Λυτρωτής σας και κανένας άλλος. Πήγαινε να μιλήσεις στις στάχτες και να τις κάνεις χρυσάφι, ότι θα βρουν την ελευθερία τους σε Εμένα που είμαι το Φως. Πήγαινε και πες τους πως είχες πιαστεί και φυλακιστεί η ίδια σαν περιστέρι, και πως Εγώ, γεμάτος Ευσπλαχνία, ήρθα να σπάσω το κλουβί4 και να σου δώσω την ελευθερία σου. Σε ελευθέρωσα από τον πονηρό και σε έχρισα με τον Ασπασμό Μου στο μέτωπό σου σφραγίζοντάς σε δική Μου… Πήγαινε να ανακουφίσεις και να παρηγορήσεις τον λαό Μου στο Όνομά Μου, ομόρφυνε τους κήπους Μου δίνοντάς τους την αληθινή γνώση της σωτηρίας. Στόλισε την καρδιά των ναών Μου.5
Κάθε μέρα της ζωής σου, γενεά, σου φανερώνω τη χάρη Μου, και όπως φωτίζω όλο το ανθρώπινο γένος για να το κάνω να συμφιλιωθεί μαζί Μου και με τον πλησίον, το ίδιο θα λάμψουν κι αυτοί ανάμεσά τους, αν θελήσουν να Με ακούσουν. Είμαι ο Ελευθερωτής σου, Βασούλα Μου, και σε έκανα να ανθίσεις, όπως και τους άλλους με αυτές τις Ωδές, σαν ρόδα που φυτρώνουν στην όχθη του νερού, και όπως λένε οι Γραφές: «δώσε ωραία ευωδιά σαν το λιβάνι, άνθισε σαν το κρίνο, σκόρπισε το άρωμά σου και ψάλε έναν ύμνο δοξαστικό. Για όλα τα θεία Μου έργα ευλόγησε Με και διακήρυξε το μεγαλείο του Ονόματός Μου!»6
Να τι πρέπει να κάνεις τώρα. Μη φοβάσαι να τα κάνεις όλα αυτά στο Όνομά Μου αφού είμαι ενωμένος μαζί σου. Η Αγάπη είναι μαζί σου και στο πλευρό σου κάθε λεπτό της ζωής σου.
Να είστε ένα.
Εγώ Είμαι.
1 Καρπός με την πνευματική σημασία = πνευματικό μάννα.
2 Συγχρόνως άκουσα “να συλλέξουν”.
3 Ο Κύριος χρησιμοποίησε στο αγγλικό κείμενο τη λέξη “πάθος”, σε αντίθεση με την απάθεια, δηλ. την έλλειψη παθών.
4 Σε ένα μήνυμα που δόθηκε στην αρχή.
5 Κύριός μας εννοεί τις ψυχές.
6 Σοφία Σειράχ 39, 13-15
