19 Οκτωβρίου 1998

Κύριε, βοήθησέ με σε όλα,
     βοήθησέ με να επανορθώσω για το λαό Σου, για την Εκκλησία Σου,
να προσφέρω θυσίες, προσευχές, που θα υψωθούν σαν θυμίαμα στον ουρανό
     και θα γίνουν οσμή ευωδίας για τον Πατέρα,
άγιο μύρο για τον Υιό κι ευχή αφιέρωσης στο Άγιο Πνεύμα.

Αγία Τριάδα, κέντημα της ψυχής μου,
     υπέροχο στολίδι της καρδιάς μου,
έμβλημα του μυαλού μου, αρμονία της φωνής μου,
     φρουρέ της ύπαρξής μου,
τι άλλο θα μπορούσα να πω και να μην είναι πάλι αρκετό;

Μόνοι Μας¹ περιφράξαμε την περιοχή Μας. Με μια Ουσία, μια Δύναμη και μια Γνώση, είμαστε ένας Θεός, ναι, με μια Θέληση και μια Εξουσία, περιφράξαμε την ιδιοκτησία Μας,² της δώσαμε γλώσσα μαθητή, ευλογώντας το Θείο Έργο Μας.³

Με τη Εξουσία Μας σε πλημμυρίσαμε σαν ζωογόνο υγρό. Όπως ο ήλιος λάμπει την άνοιξη λάμψαμε πάνω σου, δυναμώνοντας την πόλη Μας και το ναό Μας,⁴  προτού να σε κακομεταχειριστούν οι διώκτες σου.

Με τη Γνώση Μας, σου φανερωθήκαμε επικοινωνώντας  μαζί σου για να μορφώσουμε εσένα, και άλλους μέσα από εσένα, με τη γνώση των σοφών.

Εορτή5 του Ελέους Μας! Τέρψη της Τριαδικής Μας Αγιότητας, μείνε ριζωμένη στο Θέλημά Μας και γίνε σαν κλαδάκι σμύρνας το καλοκαίρι, για να συνεχίσεις να φανερώνεις την Αλήθεια και να δίνεις μια καλύτερη ερμηνεία της Αποκάλυψης που σου δοθηκε.

Θα σε πλημμυρίσουμε με το Φως Μας για να κατανοήσεις καλύτερα τον Λόγο Μας, τυπώνοντας την Θεϊκή Εικόνα Μας σε όλα τα λόγια που θα σου δώσουμε. Η Μεγαλοσύνη Μας θα συμπληρώσει όλα όσα σου λείπουν ακόμη. «Και τότε, σαν την ελιά τη φορτωμένη με καρπούς και σαν το σφυρήλατο, μαλαματένιο τάσι, με κάθε λογής ανεκτίμητα πετράδια στολισμένο,6 θα επανορθώσεις με αξιοπρέπεια την ώρα αυτή της οδυνηρής αποστασίας, και σαν τους ψάλτες που ψάλλουν ύμνους αινέσεως, η αδύνατη φωνή σου θα Μας απευθύνει δεήσεις με τα δικά Μας λόγια, με τη δική Μας Γνώση και σύμφωνα με το Θέλημα Μας. Με βασιλική γενναιοδωρία, προικίσαμε μέσα στους κόλπους Μας, με Σοφία την καρδιά σου, ώστε να τη μεταδώσεις σε τούτη τη γενεά και να ωφεληθούν απ’ αυτήν.

Γι’ αυτό λοιπόν, μικρή Μου, συνέχισε να βαδίζεις τον δρόμο που σου έστρωσα με ζαφείρια και γίνε κήρυκας και απόστολος της Τριαδικής Μας Θεότητας. Σπείρε σε όλες τις χώρες ώστε η Βασιλεία Μας να απλωθεί από τη μια θάλασσα στην άλλη. Τα βουνά και οι λόφοι θα υποκλιθούν βαθιά μπροστά στη σωτήρια δικαιοσύνη Μας. Και με τη δική Μας Εξουσία, θα καλέσουμε στη ζωή αυτά που δεν υπάρχουν,⁷  όπως κι αυτά που υπάρχουν.

⁸Εγώ είμαι η Ζωή και η Ανάσταση που ανασταίνει τους νεκρούς. Μείνε αφοσιωμένη σε Εμένα και θα ανθίσεις. Ποτέ μην ανησυχείς. Γίνε σαν το ρόδο που φυτρώνει στην όχθη του ποταμού. Έχε την ευλογία Μου και σκόρπισε γλυκειά οσμή σαν θυμίαμα για τον Σωτήρα σου, διαχέοντας το άρωμά σου μαζί με το δικό Μου μέσα στον Οίκο Μου, μεθώντας τους δικούς Μου για να μεταστραφούν  και να γίνουν μια καρδιά.

Θα σε φυλάξω από τον θυμό και από τη ζήλια. Πες: ” Όλα τα Έργα του Κυρίου είναι καλά κι Αυτός για κάθε ανάγκη θα φροντίσει, όταν θα έρθει η ώρα της.”⁹ Ναι, ύμνησε τα Έργα Μου και γίνε με τον τρόπο αυτό ο Παράδεισός Μου, Παρασκευή μου.¹⁰

Ω Κύριε,
κάνε να έχω πάντα στο νου μου τις Οδηγίες Σου
και μην αφήσεις να με κυριεύσει η λησμονιά!

Στερέωσε τα βήματά μου, Ένδοξε Κύριε,
και κράτησέ με ξύπνια και στην Υπηρεσία Σου…

Παιδί Μου, η Σοφία σαν γλυκιά φλόγα φώτισε την ψυχή σου φανερώνοντάς σου συνεχώς τα μυστικά Μας, αλλά και τους εαυτούς Μας επίσης, με τέτοιον τρόπο που να ζωοποιηθεί τούτη η γενεά, και να δυναμώσει και να  αυξηθεί στη Λαμπρότητα Μας και να αξιωθεί τον Παράδεισο.

Εμείς, με τη Θέληση μας, αποφασίσαμε με την Τριαδική Μας Δόξα, να γίνουμε οικείοι μαζί σου και να σου χαρίσουμε άφθονα ποτάμια χάρης και παρηγοριάς. Σου φανερώσαμε κάτι που η Εκκλησία Μου έχει λησμονήσει: αυτή την πληθωρική γλυκύτητα που ξεχειλίζει, ναι! Τη θεϊκή γλυκύτητα του Παντοδύναμου Θεού που προσελκύει μυριάδες αγγέλους γύρω από τον Θρόνο Μου, αμέτρητες ψυχές που Με λατρεύουν και απολαμβάνουν αυτό το ουράνιο δείπνο. Η απαράμιλλη γλυκύτητά Μας αγκαλιάζει όλο τον Ουρανό.

Η Εκκλησία Μου Με λησμόνησε, ναι, και Με παραμέλησε, η ίδια Μου η Νύφη… Παραμένει γυμνή και δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για τη Θεϊκή Μου γλυκύτητα. «Γιατί, νύφη Μου, Με αποστρέφεσαι όταν σου ανοίγω την καρδιά Μου για να συνδιαλεχθώ μαζί σου; Η Καρδιά Μου πλημμυρίζει από ανέκφραστη γλυκύτητα, αχ, αλλά δεν έχεις αντιληφθεί τι είναι αυτό που φέρνει τη δημιουργία Μου κοντά Μου…»

Στενέ Μου σύντροφε, απομάκρυνε τα μάτια σου από το περιβάλλον σου και στρέψε τα μάτια, το νου και την ψυχή σου σε μια ιερή ενατένιση της Καρδιάς Μου και επίτρεψέ Μου να συνεχίσω τον γλυκό και οικείο διάλογο μαζί σου.

Μια ζωή που Μου αφιέρωσες γενναιόδωρα με τη θέλησή σου Με γοητεύει, Εμένα, τον Θείο Σύντροφό σου. Μια ζωή που υπέμεινες προσβολές και συκοφαντίες για χάρη Μου Με συγκινεί μέχρι δακρύων. Χαρά-της-Καρδιάς-Μου, ακόμη δεν κατάλαβες πως, από την ένθερμη αγάπη Μου για εσένα, δέθηκα άρρηκτα μαζί σου για να γίνεις ένα πνεύμα με Εμένα. Γι’ αυτό μείνε στην Ειρήνη Μου. Η πιστή Μου Αγάπη ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψει.

Αχ, Βασιλιά Μου,
     η καρδιά μου συγκινήθηκε από τον έξοχο λόγο Σου,
μεθάει όταν μου μιλάς.
     Η Χάρις11 είναι πάνω μου σαν δροσιά,
και με σκεπαάζει στο δυνατό της κόρφο.
     Φρούριό μου είναι ο Ίδιος ο Θεός,
ο Θεός που με αγαπάει πιστά.

Βλέπεις, αγαπημένη Μου, κάθε οικοδόμημα που δένεται μαζί Μου, μεγαλώνει για να γίνει άγιο και καθαρό με τη Θεότητά Μου. Επομένως, κι εσύ Βασούλα Μου, μεγαλώνεις μέσα Μου για να γίνεις ένα ιερό σκεύος που Με περικλείει, καθαρή και άγια πνευματική κατοικία για την Τριαδική Μας Αγιότητά, όπου θα μπορούμε να ατενίζουμε την εικόνα Μας. Χαίρε λοιπόν κι ευτύχησε μπροστά στο Νυμφίο σου που είναι τόσο γενναιόδωρος μαζί σου. Μείνε αψεγάδιαστη και δεν θα σε εγκαταλείψω ποτέ.

Και τώρα, χαρά-της-Καρδιάς Μου, μπορείς να επιστρέψεις στις άλλες υποχρεώσεις σου. Δέξου από τον Σωτήρα σου τον ασπασμό της Θεϊκής Του Αγάπης στο μέτωπό σου.

Εγώ, ο Ιησούς Χριστός, σε ευλογώ. IC

1 Η Υπεραγία Τριάδα αποφάσισε με κοινή Θέλησή να με κάνει δική Της και ήρθε να κατοικήσει μέσα μου, γιατί το αποφάσισε Αυτή και κανένας άλλος.
2 Εμένα.
3 Εμένα το δημιούργημά τους.
4 Πόλη και Ναός: Εμείς είμαστε η πόλη και ο ναός του Θεού που κατοικεί μέσα μας.
5 Ο Θεός με φώναξε: Εορτή!
6 Σοφία Σειράχ: 50: 9-10.
7 Εκ του μη όντος εις το είναι. Θα αναστήσει πνευματικά τούτη τη γενεά.
8 Εδώ μιλάει μόνο ο Ιησούς.
9 Σοφία Σειράχ 39:33.
10 Το “μου” γραμμένο ελληνικά.
11 Ο Θεός.