12 Αυγούστου 1998

( Αφού είπα τις τρεις προσευχές.)

Αχ παιδί Μου!¹ Παιδί του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος! Μπροστά σου στέκομαι Εγώ, ο Ιησούς.² Η χαρά Μου και ο κήπος Μου, που μέσα του έστησα τον ουρανό Μου.³

Επειδή πλησιάζει η μέρα που όλοι όσοι επαναστάτησαν ενάντια στην Θεότητά Μου, θα αφανιστούν⁴ και θα αποκοπούν ως τον τελευταίο βοηθό τους. Σε στέλνω σε μια χώρα⁵ που θα απλώσεις τα κλαδιά σου πέρα από τη θάλασσα. Σε στέλνω σε ένα έθνος⁶ που αντιστέκεται σε όλα τα θεϊκά Καλέσματα των καιρών σας και λένε μέσα στο σκοτάδι τους, σε μια στιγμή τρέλας: “Κάτι πρέπει να κάνουμε για να κλείσουμε το στόμα αυτής της γυναίκας.” Θα σε στείλω εκεί, αγαπημένη Μου, που η Καρδιά Μου δεν παύει να θρηνεί γι’ αυτούς σα φλογέρα…⁷ Θα σε στείλω κοντά τους για να δώσει πάλι η ελιά το λάδι της και το αμπέλι τον καρπό του…8

Ω, φύλακα⁹ του Πύργου! Ωσπότε θα χορταίνεις με τη λεία σου; Κι όμως όλες οι μοχθηρές απειλές σου θα πάνε χαμένες… Κι εσύ¹⁰ που καις θυμίαμα στο Θηρίο, πώς μπορείς να έρχεσαι σε Εμένα και να μπαίνεις στον Ναό Μου και να παρουσιάζεσαι μπροστά στον Θρόνο Μου λέγοντας: “Είμαι ασφαλής κι έχω τη δύναμη να ανατρέψω όποιο βασίλειο θέλω. Μπορώ να συνεχίσω να διαπράττω όλες αυτές τις βδελυρές πράξεις. Δεν με είδε κανείς.”

Εγώ σε είδα. Σε είδα και θα σε εκθέσω στα έθνη… Να πώς νοθεύεις, με τις ψευδολογίες που γράφει η φυλή σου, τον Νόμο Μου και τον Θεσμό της Θείας Ευχαριστίας Μου! Πώς μπορείς να λες:  «δεν βλέπει ο Χριστός;» Πώς μπορείς εσύ που λες, «βλέπω», να μη βλέπεις και να μην αναγνωρίζεις τον Σωτήρα σου και την Κληρονομιά σου; Ακόμη κι ο τυφλοπόντικας βλέπει καλύτερα από εσένα κι αναγνωρίζει την τρύπα του.

 Έλα να μετανοήσεις ή μήπως είσαι ανίκανος να μετανοήσεις; Άφησε τα μάτια σου να χύσουν ποτάμι δάκρυα και μετανόησε. Έλα να μετανοήσεις με όλη σου την καρδιά και θα σε κρίνω με επιείκια και θα σε συγχωρήσω για όλα όσα έκανες.

Πάψε να θλίβεις το Άγιο Πνεύμα Μου. Απεχθάνομαι την υπερηφάνεια και την αλαζονία, αλλά μη φοβάσαι αν μετανοήσεις, κατάλαβες; Ο Σωτήρας σου σού απλώνει το Χέρι. Ο Πανάγαθος Θεός που σου έδωσε την ιεροσύνη και σε έντυσε με βασιλική στολή, φορώντας σου τα εμβλήματα της εξουσίας για να ποιμάνεις το ποίμνιό Του, σου λέει τώρα, όπως ο πατέρας λέει στο γιο του: «Από την επικράτεια του Θηρίου, γιε Μου, δεν κληρονομείς τίποτα, αλλά από Εμένα, τον Κύριό σου, θα έχεις την αιώνια ζωή. Εγώ είμαι η μερίδα σου και η κληρονομιά σου.»

Θα ακούσω άραγε από εσένα αυτά τα ευλογημένα λόγια:

«Δοξάζω τον Κύριό μου. Η ψυχή μου νιώθει αγαλλίαση για τον Τρισάγιο Θεό μου, γιατί με έντυσε με το ένδυμα της σωτηρίας, με έντυσε με την Θεότητά Του. Και όπως ο νυμφίος στολίζει τη νύφη του, με στεφάνωσε με ένα αμάραντο στεφάνι. Σα νύφη στολισμένη με κοσμήματα, με έντυσε με τα κοσμήματά Του. Ο Θεός μου, μέσα στην Τριαδική Του Δόξα ας χαρεί τώρα μαζί μου. Η Άνοιξη  ας ανθίσει στην καρδιά μου και στα κόκκαλά μου. Α, πόσο χαίρεται η ψυχή μου για τη Θεότητά Του που θα γίνει το σύμβολο της μου θεοποίησης μου.

Εσύ που κάθε χρόνο στολίζεις τη γη και ξαναδίνεις ζωή στην ξηρασία της, μετατρέποντάς την σε πρασιές πολύχρωμα λουλούδια, έλα να στολίσεις την καρδιά μου και να την μεταμορφώσεις σε μια άνοιξη, για να χαρούν όλοι οι άγγελοι και να πουν: ‘Κοιτάξτε! Έχει μέσα του την Άνοιξη του Γιαχβέ! Ο Νυμφίος όλης της δημιουργίας μπορεί τώρα να μπει στον κήπο Του, στον Παράδεισό Του. Ο Κύριος των κυρίων μπορεί τώρα να χαρεί μέσα του και να θαυμάσει πάνω του τη δική Του εικόνα. Η ομορφιά και η δόξα ανήκουν στον Ύψιστο. Λαμπρό Ένδυμα¹¹ Δόξας, μην αργήσεις να ντύσεις το παιδί Σου με Βασιλική Πορφύρα.”

Καταδέξου σπλαχνικά να με ακούσεις και να με ελευθερώσεις από την ταλαίπωρη σάρκα μου που με εξουσίαζε και με κρατούσε δέσμιο σ’ αυτή τη γη και στα υπάρχοντά της. Να, παρουσιάζομαι τώρα μπροστά στον Θρόνο Σου για να σου προσφέρω την καρδιά μου,¹² το μοναδικό πράγμα που μου ανήκει, σαν απόδειξη της αγάπης μου. Αχ, λατρευτέ Νυμφίε, μεταμόρφωσε την καρδιά μου σε μια καθαρή καρδιά και θεοποίησέ με με τη θεϊκή δύναμη του Αγίου Σου Πνεύματος, του Παράκλητου, του Θείου. Ας έρθει τώρα να φέξει μέσα μου σαν Παρουσία, και η ψυχή μου θα ζήσει και θα δοξάσει την Τριαδική Σου Θεότητα.»

Και τότε Εγώ, ο Ιησούς Χριστός, θα σου απαντήσω και θα σου πω: «Θα ανταμείψω την ταπεινοφροσύνη σου και η καταδίκη θα αφανιστεί. Δεν θα είναι πια ο σκοτεινός σου σύντροφος, αφού αντικατέστησες τώρα με καλό το κακό, αντάλλαξες με φως το σκοτάδι. Και παρότι θα συνεχίσεις να ζεις με το σώμα, το πνεύμα σου θα βαδίζει στον παράδεισο και η καρδιά που Μου έδωσες θα εορτάσει τους γάμους της. Ναι, παιδί Μου, επειδή όπως ο νυμφίος χαίρεται με τη νύφη του, έτσι και ο Θεός σου και το Παν θα χαίρεται μαζί σου. Η Άπειρη Αγαθότητα θα γίνει στο εξής συγγενής σου.»

… Και σε εσένα, Βασούλα Μου, σου λέω: Όταν έρθει η ώρα, θα σε στείλω σ’ αυτούς και θα κάνεις την εμφάνισή σου. Σε απαλλάσσω τώρα, χαρά Μου, για να εκπληρώσεις και τις άλλες σου υποχρεώσεις.¹³ 

Θα ‘θελα να είμαι σαν τη Μαρία και όχι σαν τη Μάρθα.
     Είμαι ευτυχισμένη όταν κάθομαι μαζί Σου,
Λατρευτέ Θεέ και χαίρομαι στην Παρουσία Σου.

Μην παραπονιέσαι Βασούλα, βρες τη χαρά σου σε Εμένα. Άκουσε, θα σε παρηγορήσει αν σου πω ότι από την άφατη Αγάπη Μου για εσένα, σε έχω στερεώσει σαν σμαράγδι στη βασιλική κορώνα Μου; Θα σε παρηγορούσε, δική Μου, αν σου έλεγα πως είσαι το στεφάνι Μου από ευωδιαστά λουλούδια που ποτέ δεν μαραίνονται αφού στολίζουν το Κεφάλι Μου, και πως είσαι για Εμένα σα συμφωνία γλυκειάς μουσικής στ’ Αυτιά Μου; Θα σε παρηγορούσε αν σου έλεγα πως έχεις γίνει ο πνευματικός θρόνος Μου και ότι οι επισκέψεις Μου κοντά σου είναι σαν μυρωδιά από λεπτά αρώματα που Μου προσφέρεις;

Αυτό που χρειάζεται ο Κύριος είναι μια γενναιόδωρη καρδιά. Πολλές φορές το βλέμμα Μου είναι στραμμένο μόνο σε εσένα και μόνο για εσένα. Αχ, Βασούλα!

Αχ, Κύριέ Μου! Ύψιστε!
     Τα μάτια μου είναι στραμμένα πάνω Σου,
και όλος ο νους και η καρδιά μου…
     Έχεις αιχμαλωτίσει την καρδιά μου με τη Θεϊκή Σου Αγάπη
και τη βασιλική Σου γενναιοδωρία.

Κι εσύ τη δική Μου.

Είσαι η μόνη μου χαρά!

Κι εσύ, Βασούλα Μου, είσαι η μόνη Μου χαρά όταν τα μάτια σου Με γυρεύουν διακαώς, με θέρμη και με αγάπη… Ζωή είναι το να Με έχεις στην Καρδιά σου.

Εσύ είσαι η Ζωή…

Έργο Μου,¹⁴ κρύψου μέσα Μου και βρες τη χαρά σου σε Εμένα, είσελθε στη χαρά του Σωτήρα σου. Εγώ ο Κύριος, θα σου φανερώσω περισσότερα για την Καρδιά Μου.

Έλα, σε ευλογώ.

1 Ο Ιησούς φαινόταν χαρούμενος.
2 Άκουσα συγχρόνως τη λέξη “Είμαι”.
3 Άκουσα συγχρόνως τη λέξη “Βασιλεία”.
4 Κατάλαβα επίσης πως θα αφανιστεί η “ιδέα” και όχι οι επαναστάτες.
5 Η Ιταλία.
6 Η Ρώμη, η “Αιώνια Πόλη”.
7 Εδώ σταμάτησε ο Χριστός, σα να συλλογιζόταν, και η Φωνή Του ύστερα υψώθηκε όπως ενός Κριτή…
8 Ο Ιησούς απευθυνόταν ειδικά σε ένα άτομο.
9 Ύστερα σε ένα άλλο.
10 Εδώ εννοεί “ο Θεός”.
11 Οι άγγελοι φώναξαν στον Θεό: ” Λαμπρό Ένδυμα”, γιατί όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση αγιότητας μπορούμε να πούμε, πως ντύθηκε τον Χριστό.
12 Και τη θέλησή μου.
13 Το νοικοκυριό φυσικά…
14 Είμαστε όλοι το Έργο της δημιουργίας Του, αλλά εδώ σημαίνει και τη μεταμόρφωση που ο Κύριος επιτέλεσε μέσα μου: τη μεταστροφή μου.