29 Μαρτίου 1990

Λουλούδι, σου δίνω την Ειρήνη Μου, σήκωσε τον Σταυρό Μου ως το τέλος. Ποτέ μην ξεχνάς τη μεγάλη Μου αγάπη για εσένα, μια αγάπη που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σου δώσει.

Να θυμάσαι πάντα την ήπια διαπαιδαγώγηση Μου. Με ευχαριστεί που σε έχω κοντά Μου με τον τρόπο αυτό. Σε έχω ευνοήσει, γι’ αυτό να χαίρεσαι! Βασούλα, ούτε προσευχόσουν ούτε ένιωθες κάποια αγάπη για Εμένα. Δεν σε έψεξα για την αδιαφορία σου ούτε για την εχθρότητα σου απέναντι Μου, κι όμως από Συμπόνια έβγαλα την ψυχή σου από τον τάφο. Αυτό, παιδί Μου, πρέπει να χαραχτεί καλά στο νου σου.

Εγώ, ο Κύριος, σε αγαπώ. Έλα, μια μέρα θα καταλάβεις πλήρως. Ύψωσε τώρα τα μάτια σου σε Εμένα και πες:

“Ευλογημένος να είναι ο Κύριος!
Δόξα στον Θεό!”

Εγώ, ο Κύριος, σε ευλογώ.

(Αργότερα, το βράδυ:)

Κύριε μου, πού είσαι; Δεν Σε βλέπω!

Μικρή Μου, είμαι στην καρδιά σου.