24 april 2010
In de nasleep van de recente uitbarsting van de Eyjafjallajokull vulkaan in IJsland, schrijft Vassula deze uitleg zoals die direct betrekking heeft op de profetieën uit de Waar Leven in God-Boodschappen

Eén van de vele voorbeelden in de Heilige Schrift over hoe God reageert in tijden van rebellie en afvalligheid komt uit Jeremia 4:23-28. Jeremia zegt:

“Ik keek naar de aarde: Ze was een woestenij, naar de hemel: Het licht was verdwenen. Ik keek naar de bergen: Ze beefden, naar de heuvels: ze trilden. Ik keek: er was geen mens meer en alle vogels waren gevlogen. Ik keek: het bouwland was een woestijn en alle steden lagen in puin door de hevige toorn van Jahwe. Want dit zegt Jahwe: Heel het land wordt een woestenij; Ik maak het met de grond gelijk. De aarde treurt er om; de hemel daarboven wordt donker. Ik heb gesproken, mijn besluit staat vast; Ik kom er niet meer op terug…”

God heeft ons onophoudelijk gewaarschuwd om tot Hem terug te keren en ons met Hem en met elkaar te verzoenen. Christus heeft Zijn kerk herhaaldelijk opgeroepen tot verzoening en eenheid. Al meer dan 25 jaar roept Hij de herders in de boodschappen van ‘Waar Leven in God’ op tot bekering en verzoening, en tot eenheid door de data van Pasen te verenigen. De hele wereld is in verval door het kwaad en de afvalligheid, en overtreedt niet alleen Gods Wet, maar alles wat heilig is, en beledigt God voortdurend. Waarom is iemand dan verbaasd als de genade van de Heilige Geest in deze tijden van duisternis toeneemt om ons te helpen? Maar de Duisternis vervolgt het Licht opnieuw. Obstakels, vervolgingen, beschuldigingen, spot, laster, verboden en kwaadspreken stroomden al die jaren van verschillende mensen over mij heen, terwijl ik probeerde te getuigen en het Woord van God aan de wereld door te geven, waardoor het een buitengewoon moeilijke missie werd. Velen van deze mensen dachten dat ze een heilige plicht jegens God vervulden…

In de Heilige Schrift staat geschreven dat: “In het begin was het Woord en het woord was bij God en het Woord was God.” (Joh. 1:1) “Het Woord was het ware Licht, dat iedere mens verlicht, kwam in de wereld. Hij was in de wereld; de wereld was door Hem geworden, en toch erkende de wereld Hem niet. Hij kwam in het zijne, maar de zijnen aanvaardden Hem niet.” (Joh.1:9-11).

Al die jaren heeft onze Heer geprobeerd een waar begrip in ons allen te wekken door ons herhaaldelijk eraan te herinneren: door te verwijzen naar wat de heilige profeten in het verleden hebben gezegd en naar Zijn eigen geboden. Zijn oproepen, evenals die van onze Heilige Moeder, waren oproepen tot bekering, vrede, liefde, eenheid en een leven van gebed. Onze Heer kwam en komt nog steeds op deze manier naar de wereld om allen die zijn afgedwaald te verlichten, maar tot op de dag van vandaag hebben slechts weinigen Zijn genadige aanwezigheid herkend en nog minder hebben Zijn oproep aanvaard. Hij verzuimde niet eerst naar Zijn eigen domein te komen, onder de zijnen, maar het vlees, in zijn hardheid van hart en ongeloof, verwierp de Liefde opnieuw. Tot op de dag van vandaag zijn er maar weinigen die Hem volledig hebben aanvaard in Zijn barmhartige oproep tot bekering, waardoor ze niet alleen Zijn barmhartigheid hebben verminderd, maar deze ook hebben verworpen en Hem niet in hun hart hebben laten regeren.

De wereld van vandaag heeft, net als de farao’s, een houding van koppigheid en ongeloof waarmee ze alles wat heilig is verwerpt. Van anderen zegt onze Heer dat hun gedrag erger is dan dat van Sodom en Gomorra.

Op 11 september 1991, precies 10 jaar vóór de grote ramp met de twee torens in de VS, waarschuwde onze Heer ons, met afkeuring kijkend naar de aarde, met deze woorden:

“en Ik, van Mijn kant, kijk met Mijn Ogen neer op de wereld van vandaag, natie na natie onderzoekend, ziel na ziel aftastend om wat warmte, om wat edelmoedigheid en om een beetje liefde, maar zeer, zeer weinigen genieten Mijn gunst; zeer weinigen spannen zich in om heilig te leven; en de dagen vliegen en de uren zijn nu geteld voor de grote vergelding (…)” (Jezus veranderde plotseling van toon en na enkele seconden te hebben gewacht, zei Hij op zeer ernstige toon die mij met ontzag vervulde:) “– de aarde zal sidderen en schudden – en alle kwaad dat in Torens (zoals de torens van Babel) is gehuisvest, zal ineenstorten tot een hoop puin en onder het stof van de zonde begraven worden! boven zullen de Hemelen schudden en de fundamenten van de aarde zullen wankelen! … de eilanden, de zee en de continenten zullen onverwachts door Mij bezocht worden, met donder en door Vuur; luister goed naar Mijn laatste waarschuwende woorden, luister nu er nog tijd is; lees Onze Bood­schappen en houd op minachtend of doof te zijn wanneer de Hemel spreekt (…) spoedig, nu zeer spoedig, zullen de Hemelen opengaan en zal Ik jullie laten zien, de Rechter;” (11 september 1991)

Op 11 september 2001 werd de wereld opgeschrikt door de instorting van de twee torens, waarbij talloze levens verloren gingen, waaronder vele onschuldige mensen. Gruwelijke apocalyptische taferelen werden aan de wereld getoond, en ondanks deze verschrikking die ons overkwam, in plaats van ons werkelijk tot God te wenden en ons te bekeren, werd de wereld erger dan voorheen en stevent af op oorlog. In plaats van te begrijpen dat dit gebeurde vanwege onze eigen fouten, zonden, schuld, afvalligheid en de verwerping van God door de wereld, bleven we naar Satan luisteren en zijn weg volgen in plaats van de weg die God ons wees.

Daarvoor had Christus ons al verschillende keren gewaarschuwd voor de tsunami. De eerste waarschuwing dateert al van 10 september 1987:

Ik schreef in mijn notitieboek: “Plotseling herinnerde Jezus mij aan een droom van de afgelopen nacht, die ik was vergeten. Het was het visioen dat ik onlangs zag, maar in mijn droom was het nog erger.” De Heer zei toen:

“luister, Ik heb je in je slaap het visioen laten zien om je een goede indruk te geven; nee, er is geen ontkomen aan!”

Ik schreef: “Ik herinner mij dat ik het zag komen als een reusachtige golf. Ik probeerde weg te rennen en mij te verbergen, hoewel ik wist dat het onmogelijk was.” Toen vroeg ik onze Heer: “Maar waarom doet U dit als U ons bemint? Waarom?” Hij antwoordde:

“Ik ben bekend als een God van Liefde, maar ook als een God van Gerechtigheid;” Ik vroeg: “Wat kunnen we doen om dit tegen te houden?” God antwoordde: “geweldig veel eerherstel wordt nu van jullie allen verlangd; dat jullie je verenigen en één zijn, elkaar liefhebben, in Mij geloven, in Mijn Hemelse Werken geloven, want Ik ben altijd onder jullie.”

Het nieuws over de tsunami schokte en ontzette ons allemaal, maar niemand kan zeggen dat God ons geen waarschuwingen heeft gestuurd. Toen die waarschuwingen werden gegeven door degenen die Hij als woordvoerders had uitgekozen, zeiden velen: “We hebben deze waarschuwingen niet nodig; we hebben de troost van de heilige boeken van de kerkvaders en de Heilige Bijbel in ons bezit. We komen ook nooit offers en gebeden tekort, dus wat heeft Christus ons nog te vertellen dan wat Hij ons al heeft gegeven?” En ze sloten hun oren.

Op 24 december 1991, aan de vooravond van de geboorte van Christus, werd ons een andere boodschap gegeven door Christus die zeer beledigd was:

“Ik vandaag kom Ik met woorden van vrede en een Boodschap van Liefde, maar de vrede die Ik aanbied wordt door de aarde belasterd, en de Liefde die Ik hun geef wordt op de vooravond van Mijn Geboorte bespot en gehoond; de mensheid viert deze dagen zonder Mijn Heilige Naam; Mijn Heilige Naam is afgeschaft en zij beschouwen de dag van Mijn Geboorte als een grote vakantietijd, waarop ze idolen vereren; Satan is de harten van Mijn kinderen binnengedrongen en heeft hen zwak en slapend aangetroffen; Ik heb de wereld gewaarschuwd;…”(24 december 1991)

Christus laat ons zien dat Hij zeer beledigd is wanneer we Kerstmis vieren als een gewone feestdag, zonder Zijn Heilige Naam te noemen en zonder de ware aanleiding te gedenken: de geboorte van Christus.

Met Kerstmis wordt van elke christen verwacht dat hij of zij de geboorte van Christus viert door zich te verheugen, naar de kerk te gaan en de Heilige Naam van onze Verlosser te verheerlijken. Velen, in hun afvalligheid, vieren en aanbidden echter de kerstboom, wisselen cadeaus uit, eten zich vol en vermaken zich tot waanzin.

Na die datum waren er verschillende waarschuwingen.

Op 18 februari 1993 kregen we nog een waarschuwing:

“zie, de dagen naderen waarin Ik ga komen met donder en Vuur, maar tot Mijn grote droefheid zal Ik velen van jullie onbewust en in een diepe slaap aantreffen! Schepping, Ik stuur je boodschapper na boodschapper om door je doofheid heen te breken, maar nu ben Ik jullie tegenstand en apathie moe; Ik ben ook zo moe van jullie kilheid; Ik ben zo moe van jullie arrogantie en onbuigzaamheid wanneer het erom gaat bijeen te komen voor de eenheid; jullie hebben nu de Beker van Gevoelloosheid gevuld en doen overlopen; vergiftigd door jullie eigen stem hebben jullie je tegen Mijn Stem verzet, maar dat zal niet voor altijd zijn; spoedig zullen jullie vallen, want jullie hebben je tegen Mijn Stem verzet door de bedrieglijke nonsens van jullie eigen stem; natuurlijk is Mijn Kerk een ruïne door jullie verdeeldheid (…) de aarde zal schudden en als een vallende ster van haar plaats wervelen, bergen en eilanden uitroeiend van hun plaatsen; hele naties zullen vernietigd worden, het uitspansel zal verdwijnen zoals een rol perkament wordt opgerold, zoals je dat in je visioen hebt gezien, dochter, een grote doodsangst zal over alle bewoners komen; en wee de ongelovige! luister naar Mij: als de mensen vandaag tot je zeggen: “ach, maar de Levende zal Medelijden met ons hebben, je profetie komt niet van God maar uit je eigen geest;” zeg hen dan: hoewel jullie als levend worden beschouwd, zijn jullie dood; jullie ongeloof veroordeelt je; omdat jullie geweigerd hebben te geloven in Mijn Tijd van Barmhartigheid, en Mijn Stem hebben belet zich te verspreiden via Mijn woordvoerders om Mijn schepselen te waarschuwen en te redden…”(18 februari 1993)

Volgens de wetenschappers schudde de hele aarde hevig toen de aardbeving onder water plaatsvond en raakte uit balans. Het eiland Sumatra en andere eilanden verschoven enkele meters van hun oorspronkelijke positie. Een eilandje verdween volledig en een ander verscheen op een andere plek.

Op 7 februari 2002 kwam er weer een laatste waarschuwing van God; hier is een fragment:

“Mijn Koninklijke Heerschappij staat vlak voor jullie deuren, maar zijn jullie klaar om Mij te ontvangen?

met vrijgevigheid en met koninklijke kwistigheid heb Ik een banket bereid van geestelijk voedsel om jullie geest te doen herleven; toen Ik daar was, wachtend op jullie om jullie met Mijn Eigen Hand te voeden om jullie te redden van de dood, weigerden jullie naar voren te komen; derhalve, jullie afkeer van een ware (berouwvolle) metanoia in overweging nemend en hoe jullie in plaats daarvan vijandigheid hebben getoond ten opzichte van Mijn waarschuwingen, welke tonelen van geweeklaag er ook eerder plaatsvonden (op 11 september 2001) zijn niets in vergelijking met de droevige ochtenden die voor jullie liggen; droevige ochtenden die door jullie eigen hand aangetrokken zullen zijn (…) (jullie brengen) niet alleen de aarde in gevaar maar ook de stabiliteit van de hele kosmos (…) Ik met droefheid van bovenaf hoe jullie plannen zich tegen jullie zelf zullen keren; de wereld smaakt reeds de vruchten van haar eigen koers, en daagt de natuur uit te rebelleren met uitbarstingen en roept natuurrampen over jullie zelf af, zichzelf verstikkend met jullie eigen plannen;”

Onze Heer waarschuwt ons dat we door onze afvalligheid de kosmos in gevaar brengen – niet alleen de aarde, maar de hele kosmos – en de natuur ertoe aanzetten zich tegen ons te verzetten.

Maar dit is nog niet alles. Onze Heer waarschuwt ons voor nog ergere gebeurtenissen die ons te wachten staan ​​als we ons hart niet bekeren en niet tot God terugkeren. De Heer zegt:

“zie je, dochter, Ik zal spoedig ook Mijn Gerechtigheid openbaren; Mijn Plan heeft een vastgestelde tijd; Mijn Barmhartige oproepen hebben ook een vastgestelde tijd; wanneer deze tijd van Barmhartigheid eenmaal voorbij is, zal Ik aan iedereen, goeden en slechten, laten zien dat Mijn gestrengheid even groot is als Mijn Barmhartigheid, dat Mijn toorn even machtig is als Mijn vergevensgezindheid; alles wat door Mij voorzegd is zal nu spoedig gebeuren; niets daarvan kan worden verminderd…” (19 februari 1993)

Op 7 januari 2008 maakte Onze Lieve Vrouw me rond 3.10 uur ’s ochtends wakker en liet me begrijpen dat Christus op dat moment werd aangevallen. De boodschap van Onze Lieve Vrouw was dat we heel dicht bij de voorspelde gebeurtenissen zijn die de mensheid te wachten staan ​​en dat ze zich vlak voor onze deur afspelen; gebeurtenissen die voortkomen uit de goddeloosheid, het egoïsme en het gebrek aan liefde van de wereld, gebeurtenissen die het gevolg zijn van de verwerping van Gods Woord door de wereld, hun kwaadaardigheid, hypocrisie en goddeloosheid.

Onze Lieve Vrouw zei dat de aarde in gevaar is en zal lijden onder vuur. Gods toorn kan niet langer worden volgehouden en zal over hen neerkomen, omdat de mens weigert te breken met de zonde. Dat Gods Barmhartigheid al die jaren bedoeld was om zoveel mogelijk mensen tot Hem te trekken, door Zijn Arm uit te strekken om hen te redden, maar slechts weinigen begrepen en luisterden. Dat Zijn tijd van Barmhartigheid niet lang meer zal duren en dat de tijd komt dat iedereen beproefd zal worden en de aarde rivieren van vuur zal uitspuwen en de mensen van de wereld hun waardeloosheid en hulpeloosheid zullen beseffen, omdat ze God niet in hun hart hebben gehad. God is standvastig en trouw aan Zijn Woord. De tijd is gekomen dat het huishouding van God beproefd zal worden en zij die Zijn Barmhartigheid hebben afgewezen, Gods vuur zullen proeven. (Ik vroeg hier naar de mensen van de Kerk die ons vervolgen en blind zijn voor Zijn Werken van Barmhartigheid.) Onze Lieve Vrouw zei dat ook zij zullen ondergaan wat ze verdienen.

Onze Lieve Vrouw sprak verder over opoffering. Ze heeft me gevraagd iedereen eraan te herinneren dat God, onze Schepper, ons vraagt ​​ons meer aan Hem toe te wijden en dat bekering alleen niet genoeg is zonder opoffering en standvastig gebed; dat als iemand zegt bekeerd te zijn en God gevonden te hebben door “Waar Leven in God”, hij of zij meer opoffering moet brengen als een daad van zelfopoffering. Er zijn verschillende manieren om God onze liefde en vrijgevigheid te tonen; dat niemand kan zeggen “wij zijn mensen van Waar Leven in God” zonder opofferende liefde te tonen; dat zij die God werkelijk liefhebben gezegend zijn en in deze tijd niet hoeven te vrezen. Onze Heilige Moeder zei dat zij die volharden in tegenspoed gezegend zijn; dat zij blij is met alle priesters (de geestelijkheid) die Gods werken (zoals degenen van Waar Leven in God en diegenen die openstaan ​​voor de Geest) delen en bevorderen, en dat zij vol vertrouwen moeten blijven, omdat zij bijzondere genaden van de Geest van God hebben ontvangen en door de Geest sterker zijn geworden in de Heer en in Zijn heilsplan. Dat Christus hun Zijn vrede schenkt.

Als iemand zichzelf als offer aanbiedt en verbrandt, zal het oordeel dat door vuur zal komen niet zo streng voor hem zijn, want in zijn geest zal hij genieten van de roeping van God die hem tot leven heeft gewekt.

Onze Lieve Vrouw zei dat velen zijn afgedwaald, maar dat velen zullen worden opgewekt. Velen hebben nagelaten het Woord van God in hun hart te bewaren en hebben het Woord overtreden dat hen is gegeven, niet alleen door de boodschappen van het Ware Leven in God, maar ook door het Woord dat hen in de Heilige Schrift is gegeven. Op 28 november 2009 riep de Heer mij en gaf mij een gebed dat ik moest verspreiden, met het verzoek het te bidden en Zijn barmhartigheid af te smeken. Dit is wat onze Heer zei: Spreek Mij, Vassula, op deze manier aan:

“Tedere Vader, gesel dit geslacht niet met Uw toorn, waardoor het volledig vernietigd zou worden, gesel Uw kudde niet met tegenspoed en angst; want de wateren zullen droog vallen en de natuur zal verdorren, Uw toorn zal alles verwoesten zonder een spoor achter te laten, de hitte van Uw Adem zal de aarde doen ontvlammen en tot een woestenij maken! aan de horizon zal een ster te zien zijn; de nacht zal vernietigd worden en er zal as vallen als sneeuw in de winter die Uw volk zal bedekken als spoken; wees ons genadig, God en verzacht Uw oordeel over ons;
denk aan de harten die zich in U verheugen en waarin U zich verheugt! denk aan hen die in U geloven en laat Uw hand ons niet met kracht slaan, maar, verhef ons daarentegen in Uw Barmhartigheid en plaats Uw geboden in ieder hart; Amen;”

Op 14 april 2010 barstte de vulkaan Eyjafjallajökull uit, waarbij, zoals we allemaal hoorden, een aswolk ontstond. Het gebied rond de vulkaan werd geëvacueerd. Sommige mensen maakten video-opnames in de buurt, maar door de aswolken in de atmosfeer kon je geen paar meter vooruit kijken. Alles was grijs en bedekt met as. De luchtvaartsector liep grote schade op: veel vluchten werden geannuleerd en er gingen dagelijks miljoenen dollars verloren. Fruit, vis en andere producten lagen te rotten in de magazijnen. Reizigers strandden over de hele wereld.

Deze specifieke vulkaan heeft jaren geleden, na zijn uitbarsting, anderhalf jaar lang onafgebroken as uitgespuwd. Terwijl ik dit artikel schrijf, wachten we nog steeds af wanneer dit zal stoppen.

Erger zal echter gebeuren op deze aarde als mensen, net als de farao, de tekenen des tijds blijven negeren, en dan zal het te laat zijn.

Op 14 april 2010 was er een heldere ‘ster’ te zien aan de horizon in het Middenwesten van de Verenigde Staten. Het was spectaculair! Er zijn veel video’s van gemaakt, die je op YouTube kunt bekijken.

God wist dat deze meteoriet dicht langs de aarde zou komen. Je zou je kunnen afvragen: ‘Waarom heeft God ons op 28 november 2009 een gebed gegeven waarin de ‘ster aan de horizon’ wordt genoemd?’ Ik denk dat het was zodat, als we dit gebed baden (en dat deden we), het ons zou behoeden voor een ramp. Ik heb met de tijd geleerd dat God een meetlat heeft en dat Hij een God is die luistert naar onderhandelingen. Net zoals Abraham (een expert in onderhandelen) en de steden Sodom en Gomorra. God zei tegen Abraham dat Hij bereid zou zijn deze twee steden te sparen, zelfs als er maar tien goede mensen in woonden; maar er waren er geen, behalve Lot en zijn familie. God meet alles met zijn meetlat: Hij meet onze liefde, ons geloof, onze gebeden, ons gedrag; onze oprechtheid, ons mededogen voor anderen, onze naastenliefde. Hij meet Zijn tijd van genade met ons; Hij meet onze tijd tot bekering, enzovoort. En wat Hij zeker weet: wij zijn niet zoals Abraham, die wist hoe hij met Hem moest onderhandelen. Dat is een feit. Omdat Hij weet dat we als slappe, slappe spaghetti zijn, proberen we in onze verwarde geest niet eens met Hem te onderhandelen; Hij legt ons zelfs de woorden voor het onderhandelen in de mond! Dit staat in het gebed dat Hij ons gaf op 28 november 2009! Anders, wie zegt dat de meteoriet niet bedoeld was om de aarde te raken en ons met as te bedekken als dat wel was gebeurd? Hij had ons tweemaal de woorden “gesel dit geslacht niet met Uw toorn” in de mond gelegd, want als Zijn toorn zou worden uitgestort, “zullen de wateren opdrogen en de natuur verdorren.” Ja, als die meteoriet die nacht de aarde had geraakt, zou dat dit soort schade hebben aangericht. Zoals in het gebed stond: “de vlammen zouden de aarde tot een woestenij maken.” Het had ’s nachts overal kunnen inslaan, zelfs in een grote stad zoals Chicago, in het Middenwesten van de Verenigde Staten, zoals het gebed zei: “en as zal neerdalen als sneeuw in de winter en Uw volk bedekken als geesten.”

In het gebed dat God ons vroeg, legt Hij de smeekbede in onze onbekwame monden: “wees ons genadig, God en verzacht Uw oordeel over ons.” Vervolgens herinnert Hij Hem aan de gelovigen en degenen die Hem liefhebben, en vraagt ​​Hem om tenminste hen in acht te nemen. Dit gebed werd ons gegeven om te gebruiken en met God te onderhandelen. Dat hebben we gedaan; dit gebed werd over de hele wereld gebeden, aangezien we overal ter wereld gebedsgroepen hebben. Het was een ‘onderhandelingsgebed’, zou ik zeggen. Dat is wat God van ons wilde horen, en ik geloof dat Hij daarmee Zijn toorn heeft getemperd en in Zijn genade de impact van zo’n meteoriet heeft verzacht. Alles werd minder en de vulkaan op IJsland begon as uit te spuwen in het Europese luchtruim, waardoor alle vliegtuigen meer dan een week lang aan de grond bleven. De luchtvaartmaatschappijen verloren miljoenen dollars per dag. Duizenden mensen strandden aan het begin van de vakantie, sliepen op vliegvelden en reisden met het openbaar vervoer, wat dagen duurde om hun bestemming te bereiken. Het was geen klein probleem. Deze week mochten er slechts een paar vliegtuigen vliegen, maar we weten nog niet hoe lang deze vulkaan stof en as zal blijven uitspuwen en wat er dan zal gebeuren.

Zoals ik al eerder zei: misschien was dit slechts een klein ‘aperitiefje’ van wat ons werkelijk kan overkomen, een voorspel, als we ons niet herpakken. Het ‘hoofdgerecht’ komt later. Veel mensen over de hele wereld leven in apathie en lethargie, zonder God. Ze hebben God in een la gestopt, die op slot gedaan en de sleutel ingeslikt. Geen kans om hem te openen. Veel geestelijken verbieden God om tot Zijn volk te spreken zoals Hij dat nu doet, en adviseren de gelovigen ook om niet te luisteren, hen te verbieden bijeenkomsten van WLIG bij te wonen en hen zo te beletten Gods wil te kennen. In hun ongeloof zijn ze niet beter dan de discipelen van Jezus. Toen Christus opstond uit de dood en “aan de elf verscheen”, zegt de Bijbel (Marcus 16:14-15), “Hij maakte hun een verwijt van hun hardnekkig ongeloof, omdat zij geen geloof hadden geschonken aan degenen die Hem gezien hadden, nadat Hij verrezen was.”

Wat denk je dat Jezus opnieuw zal doen met hun verharde harten en hun ongeloof? Zal Hij hen feliciteren met hun ongeloof onder het voorwendsel van voorzichtigheid: ‘Goed zo, jullie hebben er goed aan gedaan om mijn getrouwen ervan te weerhouden naar Mij te luisteren!’ Nee, Hij zou hen terechtwijzen, jazeker, zoals Hij toen ook Zijn eigen discipelen deed.

Op 18 februari 1993 waarschuwt God ons zeggende:

“het zesde zegel zal spoedig verbroken4 worden en jullie zullen allen in de duisternis worden geworpen, en daar zal geen verlichting zijn, omdat de rook die uit de Afgrond opstijgt zal zijn als de rook van een enorme oven, zodat de zon en de lucht erdoor5 verduisterd zullen worden; en uit Mijn Beker van Gerechtigheid zal Ik jullie doen lijken op slangen, adders; Ik zal jullie op je buik laten kruipen en stof6 doen eten in deze dagen van duisternis; Ik zal jullie tot op de grond verpletteren om jullie eraan te herinneren dat jullie niet beter zijn dan adders … jullie zullen verstikken en stikken in jullie zonden; in Mijn toorn zal Ik op jullie trappen (…) wanneer het Uur van de Duisternis komt, zal Ik jullie je innerlijk laten zien; Ik zal jullie ziel binnenstebuiten keren en als jullie je ziel zullen zien zo zwart als steenkool, zullen jullie niet alleen een smart ervaren als nooit tevoren, maar in doodsangst zullen jullie je op de borst slaan en zeggen dat je eigen duisternis erger is dan de duisternis die jullie omringt; Ik zal menselijk leven zeldzamer maken dan ooit tevoren; dan, als Mijn woede bedaard zal zijn, zal Ik Mijn Troon in ieder van jullie oprichten, en met één stem en één hart, en in één taal zullen jullie, Mij, het Lam samen prijzen;”

We krijgen opnieuw de tijd om ons te bekeren voordat Gods toorn over ons komt. In Fatima, en blijkbaar ook in de boodschappen van Akita, waarschuwde Onze Lieve Vrouw ons voor een straf van vuur die ons zal treffen als we ons hart niet veranderen en God niet werkelijk volgen. Gods toorn zal zich openbaren met vuur. Dit is de straf die wordt uitgelegd in de Waar Leven in God-Boodschappen. Waarom zou God, zo liefdevol, ons dit aandoen, zouden sommigen zeggen? Toen ik Hem deze vraag stelde, antwoordde de Heer Jezus: “Als je sterft, is dat vanwege je afvalligheid.” Ja, afvalligheid wekt Gods gerechtigheid op en hoewel Hij ons tijd geeft, zei Jezus dat de Vader op een dag zal uitroepen: “Genoeg!”

Deze profetie, of waarschuwing zo u wilt, over de straf van het vuur, kan niet meer worden weggenomen, zei de Vader: “er kan niets van worden afgetrokken”. Het is te laat om het volledig terug te draaien, maar wat we wel kunnen doen, is de macht van deze plaag verminderen door gebed, bekering en een verandering van leven om heilig te leven. We zijn geroepen om een Waar Leven in God te leiden. God kan medelijden krijgen, net zoals Hij deed met Nineve.

De Waar Leven in God-Boodschappen zijn geen profetieën van rampspoed en ellende. God geeft ze ons in deze tijden van genade om ons te vormen; ze zijn een oproep vanuit de sublieme Liefde van God. God zal niet toestaan ​​dat we Zijn Heilige Naam voor altijd beledigen en goddeloos leven. Daarom komt Hij, in Zijn genade, om ons vele waarschuwingen te geven.