door Eerwaarde Lianshan PEI
Docent Kerkgeschiedenis aan het Guangdong Union Theological Seminary

Ik ben opgegroeid in een arme, afgelegen plattelandsgemeenschap. Mijn ouders waren ongeletterde boeren die veel van me hielden. Ze hoopten dat ik naar de universiteit zou gaan en een lucratieve baan zou vinden; ze wensten dat ik mijn familieclan zou verheerlijken.

In mijn kindertijd ging ik naar atheïstische scholen. Ik had nooit over Jezus Christus gehoord, totdat ik op de middelbare school één van mijn klasgenoten ontmoette. Ik had nooit gedacht dat ik christen zou worden, laat staan een pastor. Op de middelbare school deelde een goede vriend het goede nieuws dat Jezus de Redder is. Net toen ik me zorgen maakte over mijn toelatingsexamens voor de universiteit, zei hij dat Jezus me vrede en vreugde in mijn hart kon geven. Ik vroeg hem of hij me wat tijd wilde geven om erover na te denken. Na een paar dagen nam ik het besluit om met hem te bidden. Toen ik christen werd, gaf mijn vriend me een klein Nieuw Testament met Psalmen. Er was geen kerk in die omgeving, dus ik kon de diensten niet bijwonen. Maar er was wel een christelijk radioprogramma dat vanuit Hong Kong werd uitgezonden. Ik luisterde er bijna elke avond naar en zo kreeg ik mijn basiskennis over het christendom via de ether.

Het was moeilijk om christen te zijn in een ongelovige omgeving. Ik was de enige christen in het dorp waar ik woonde. Zonder christelijke metgezellen om mee te praten, voelde ik me eenzaam. Ik bad tot God om me een kerk te geven waar ik naartoe kon gaan. Ik bleef drie jaar lang bidden. Op een dag ontmoette ik bij toeval een oude vrouw toen ik een lange-afstands-bus naar de stad nam. Ze zat naast me en ik hoorde dat ze een lofzang zong. Ik probeerde een praatje met haar te maken. Ze vertelde me dat ze ouderlinge was van de plaatselijke christelijke kerk en dat ze naar een conferentie ging om een christelijke raad op te richten. Ik was zo opgewonden dat ik een christen had ontmoet. Ik vergezelde haar naar het conferentiepunt.

Ze stelde me voor aan enkele kerkleiders. Vanaf dat moment ging ik naar de kerk en ik werd er gedoopt. Ik las de Bijbel dag en nacht. Ik bad. Ik huilde van vreugde. Ik beleed mijn zonden en ontving Jezus Christus als mijn persoonlijke Heer en Redder. Ik nam het besluit om mijn leven aan Jezus Christus over te geven en Hem te volgen, voor Hem te leven en voor Hem te sterven.

Ik was twee jaar achter elkaar gezakt voor de toelatingsexamens voor de universiteit. Het derde jaar deed ik tegelijkertijd toelatingsexamen voor het seminarie en toelatingsexamen voor de universiteit. Ik werd aangenomen door Nanjing Union Theological Seminary. Ik slaagde ook voor de universiteitsexamens en werd aangenomen door Binzhou Normal Institute. Als ik daar naartoe zou gaan, zou ik leraar worden op een middelbare school. Maar toen ik hoorde dat ze me hadden aangenomen, zat ik al in een klaslokaal van het seminarie!

Ik was er diep van overtuigd dat de manier waarop en de tijdstippen waarop deze gebeurtenissen zich voordeden wel door God geregeld moesten zijn. Je kunt je voorstellen dat als ik eerder door de universiteit was aangenomen, mijn ouders me gedwongen zouden hebben om daarheen te gaan, omdat religieus onderwijs in de ogen van gewone mensen niet als een hoge opleiding wordt beschouwd. Ik dankte God voor Zijn eigen plan.

Ik had honger en dorst naar theologische kennis op het seminarie. Omdat ik niet uit een christelijke familie kwam, had ik een groot gebrek aan kennis over het geloof. Ik werkte heel hard en boekte snel vooruitgang. Ik leerde zelfs Engels, zodat ik meer theologische boeken kon lezen. Ik was één van de weinige niet-Engelse majors die Theologie in het Engels kon lezen.

In 1997, na vier jaar Nanjing Union Theological Seminary, ging ik terug naar mijn plaatselijke kerk. Ik diende daar vijf jaar en werd tot pastor gewijd. In de kerk deed ik mijn pastorale ervaring op. Ik preekte elke zondag en leidde doordeweeks de Bijbelstudie. Door mijn bediening maakte ik veel vrienden in de kerk. Langzamerhand deden een aantal jonge mensen in mijn kerk toezeggingen om naar een seminarie te gaan. Toen zij na hun afstuderen terugkwamen, kreeg ik door hun voorbeeld het gevoel dat ik verder moest studeren. Ik keerde terug naar het Nanjing Union Theological Seminary en behaalde mijn mastergraad in Theologie.

In 2005 werd ik docent Kerkgeschiedenis aan het Guangdong Union Theological Seminary. Ik heb echt genoten van mijn baan. Door het lezen van geschiedenisboeken ben ik veel verschillende belijdenisgeschiedenissen binnen de christelijke familie gaan waarderen.

In deze jaren heb ik veel meegemaakt. In 2008 werd ik door de China Christian Council uitgezonden om aan het Bossey Ecumenical Institute te studeren. In Zwitserland ontmoette ik veel klasgenoten uit verschillende tradities. We discussieerden en leerden samen. Het Oecumenisch Instituut is een uitstekend platform voor christenen om van elkaar te leren. In Bossey leefden we samen en speelden we samen. Wederzijds begrip en vriendschap werden opgebouwd door samen te leven. Tijdens mijn verblijf in Zwitserland bezocht ik de kantoren van de Wereldraad van Kerken in Genève.

Tegen het einde van mijn studie kreeg ik de kans om deel te nemen aan een studiereis van het Vaticaan. Ik ging naar het kantoor van de Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Eenheid van de Christenen. Deze ervaring verruimde mijn blik en verscherpte mijn denken. Langzamerhand werd ik toleranter. Mijn bekrompen geest werd verruimd; mijn oppervlakkig begrip werd verdiept. Al deze dingen die mij overkwamen gingen mijn verwachtingen ver te boven, aangezien ik de zoon ben van boeren uit een afgelegen dorp.

In 2013 werd ik door de YMCA van Neurenberg uitgenodigd om twee maanden vrijwilligerswerk te doen in Duitsland. Ik heb veel gereisd in Duitsland, Oostenrijk, Roemenië en Tsjechië. Ik heb ook een maand lang zigeuners bediend in Roemenië. Alle herinneringen zijn goed en dierbaar.

In 2015 was ik een jaar lang gastdocent aan Fuller Theological Seminary. Ik gebruikte de tijd om een aantal cursussen te volgen. In mijn vrije tijd bezocht ik verschillende kerken in de Verenigde Staten van Amerika. Ik maakte veel vrienden bij Evangelische en Pinkstergemeenten. Ik dank God dat hij me zoveel mogelijkheden heeft gegeven om over de hele wereld te leren.

In 2018 werd ik uitgenodigd om namens de China Christian Forum de derde bijeenkomst van het Global Christian Council bij te wonen. Mijn ogen werden opnieuw geopend op mijn reis met Jezus Christus.

Door Zijn genade ben ik wat ik vandaag ben. Ik ben een aarden vat, maar in mij zit een schat. Die schat is onze Heer Jezus Christus.

Eerwaarde Lianshan Pei
directeur van het Department on Teaching and Research,
docent Kerkgeschiedenis aan het Guangdong Union Theological Seminary