2-7 Μαΐου 2004

Το Σαββατοκύριακο 1-2 Μαΐου ήταν γεμάτο αφίξεις. Στο διεθνές αεροδρόμιο κατέφθανε κόσμος από Ευρώπη, Ασία, Νότια και Βόρεια Αμερική. Ήταν στιγμές γεμάτες προσμονή και συγκίνηση που μας προετοίμαζαν για τις όμορφες μέρες που θα ακολουθούσαν. Το απόγευμα της Κυριακής, το σαλόνι του ξενοδοχείου είχε γεμίσει από χαρούμενα πρόσωπα, μερικά από τα οποία είχαν να συναντηθούν από το προσκύνημα στην Αίγυπτο ή τη συνάντηση στη Ρώμη και άλλα συμμετείχαν για πρώτη φορά. Όλοι επιθυμούσαν να πάρουν μια μικρή γεύση από Αθήνα, έτσι ξεκινήσαμε από το ξενοδοχείο για μια βόλτα στο κέντρο της πρωτεύουσας με κατεύθυνση τον κήπο του Ζαππείου, όπου κάθε χρόνο το Μάιο, γίνεται η Έκθεση Βιβλίου και διαρκεί 17 μέρες. Η έκπληξη της παρέας μας ήταν πολύ μεγάλη όταν ανάμεσα στα διάφορα περίπτερα αντίκρισαν το περίπτερο της «Αληθινής εν Θεώ Ζωής». Ράφια γεμάτα βιβλία της «Αληθινής εν Θεώ Ζωής» με την εικόνα του Ιησού στο εξώφυλλο, σε ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, πολωνικά, φιλιππινέζικα, γιαπωνέζικα, αραβικά και εβραϊκά, καθώς και βιβλία γραμμένα από θεολόγους για τη Βασούλα, μικρά βιβλιαράκια με αποσπάσματα από τα μηνύματα, βίντεο, κασέτες, cds, και ενημερωτικά φυλλάδια σε ελληνικά και αγγλικά. Η Βασούλα γνώριζε από την ετήσια αναφορά μας, από φωτογραφίες και βίντεο, τη συμμετοχή μας στην έκθεση Βιβλίου για 5η συνεχή χρονιά. Πρώτη φορά όμως έβλεπε το περίπτερο από κοντά.

Το πρωί της 3ης Μαΐου 2004, ξεκινήσαμε από την Αθήνα 100 άτομα από 20 διαφορετικές χώρες, για το ταξίδι στα Μετέωρα. Η πρώτη στάση έγινε στην Πνύκα, ακριβώς κάτω από τον “ιερό βράχο της Ακρόπολης”, στο σημείο όπου ο Άγιος Παύλος μίλησε στους Αθηναίους για τον Ιησού Χριστό, τον μόνο Αληθινό Θεό. Στη συνέχεια ανεβήκαμε στο βράχο της Ακρόπολης, όπου βρίσκεται ο Παρθενώνας μνημείο που χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται αριστούργημα αρχιτεκτονικής. Ο ξεναγός μας έκανε μια σύντομη παρουσίαση για την ιστορία των αρχαίων εκθεμάτων και πρόσθεσε ότι ο Παρθενώνας κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια είχε μετατραπεί σε ναό αφιερωμένο στην Παναγία.    Μετά την ξενάγηση αυτή συνεχίσαμε προς την Καλαμπάκα, το σημείο εκκίνησης για το προσκύνημα στα Μετέωρα. Ο καιρός ηλιόλουστος, η φύση καταπράσινη και η διαδρομή μέσα από κοιλάδες, βουνά και παραλίες εξαιρετική! Το βράδυ φτάσαμε στην Καλαμπάκα. Οι επιβλητικοί βράχοι των Μετεώρων αιωρούνταν πάνω από το χωριό. Στην κορυφή τους, ορθόδοξα μοναστήρια έχουν χτιστεί πριν από αιώνες ως τόποι λατρείας, αναζήτησης και περισυλλογής.

Μετά την άφιξή μας  στο ξενοδοχείο, οι ιερείς μας τέλεσαν τη Θεία Λειτουργία. Η Βασούλα ξεκίνησε με μια προσευχή, που της έδωσε ο Πατέρας (15 Μαΐου 1992), ευχαριστώντας Τον, και συνέχισε με ένα απόσπασμα από ένα μήνυμα του Κυρίου μας: “Πολυάριθµα είναι τα καλέσµατά Μου και η χάρις του Αγίου Μου Πνεύµατος ποτέ δεν ήταν τόσο εμφανής όσο στους δικούς σας καιρούς. Άνθρωποι που χύνουν αίμα µπορούν να λένε ό,τι θέλουν, να δηλώνουν ό,τι θέλουν, αλλά Εγώ θα τους αντιπαρέλθω, αυτούς και τα λόγια τους και τις δηλώσεις τους, γιατί αναδεικνύω µαθητές και αγίους, που θα φωτίσουν µε τη χάρη του Αγίου Πνεύµατος όλη την ανθρωπότητα. Θα τους διδάξω, ο Ίδιος, πώς να φτάσουν σε υψηλότερες βαθµίδες αγιοσύνης, παρά τις κακοφωνίες των εχθρών τους που δεν θα τους δείξουν ούτε οίκτο ούτε συµπόνια. Θα τους δώσω το πνεύµα της επιµονής, ένα πνεύµα τόσο γενναίο που και μόνη η παρουσία τους θα σαλέψει τα θεµέλια της κόλασης, αφού θα έχουν ντυθεί την ένδοξη λαµπρότητα του Υιού Μου, του Ιησού Χριστού, και η γλώσσα τους θα μοιάζει με δίκοπο σπαθί. Θα φέξουν ζωηρά πάνω σε όλους, καλούς και κακούς, για να θερµάνουν τις καρδιές τους και να αναστήσουν µε τον Λόγο Μου πτώματα που είναι διασκορπισμένα- αιώνιες ευλογίες θα βγουν από τα χέρια τους- θα απελευθερώσουν πολλούς από τα πάθη του κόσμου που τους κρατούσαν φυλακισμένους και ριζωμένους στην αμαρτία- και η Ωδή “Αληθινή εν Θεώ Ζωή”, θα τραγουδιέται στις Συνελεύσεις Μου για να μετατραπούν όλοι σε θεούς με τη συμμετοχή τους .” (31.05.03)

Η Βασούλα χαιρέτησε εγκάρδια τους παρευρισκόμενους που συγκεντρώθηκαν από μακρινές χώρες για να συναντηθούν εδώ και να δοξάσουν τον Θεό. Στη συνέχεια, η Θεοδώρα Κονιδάρη, η οποία ήταν υπεύθυνη για την διοργάνωση αυτής της πνευματικής σύναξης, καλωσόρισε την ομήγυρη και διάβασε το ακόλουθο απόσπασμα από ένα μήνυμα του Ιησού Χριστού: “Αχ… κόρη, προσευχήσου για τον οίκο της Ανατολής και της Δύσης να σμίξουν μαζί, σαν δύο χέρια ενωμένα στην προσευχή, σαν ένα ζευγάρι χέρια, παρόμοια, και όμορφα όταν ενωμένα δείχνουν τον ουρανό σε στάση προσευχής. Αυτά τα δύο Χέρια, που ανήκουν στο ίδιο σώμα, ας εργαστούν μαζί και ας μοιραστούν μεταξύ τους τις ικανότητες τους και τα πλούτη τους… Αυτά τα δύο Χέρια ας Με υψώσουν μαζί. Αχ… πότε αυτά τα Χέρια του Σώματός Μου θα Με υψώσουν πάνω από το Θυσιαστήριο, κρατώντας Με μαζί; “

Την επόμενη μέρα, στις 4 Μαΐου, ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί και μετά από διαδρομή μιας ώρας ανάμεσα σε καταπράσινους λόφους φτάσαμε στο γυναικείο ορθόδοξο μοναστήρι όπου βρίσκεται ο ιερός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.  Οι μοναχές μας υποδέχτηκαν με αγάπη και χαρά, προσφέροντάς μας καφέ και γλυκά. Το ενδιαφέρον τους για όλους μας ήταν μεγάλο. ‘Ο τρόπος που ένιωσα κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας’, σημείωσε μια μοναχή, ‘ήταν εξαιρετικός!’.

Επιστροφή στο ξενοδοχείο, όπου ο π. Νικόλαος μας μίλησε για την ιστορία των μοναστηριών. Μάθαμε λοιπόν ότι τα Μετέωρα έχουν χαρακτηριστεί το δεύτερο Άγιον Όρος, ένας αριθμός μοναστηριών που βρίσκονται στη βόρεια Ελλάδα, Χαλκιδική, χτισμένα σε βουνά), και συνεχίζουν τη μοναστική παράδοση εδώ και 6 αιώνες. Τα πρώτα μοναστήρια κατασκευάστηκαν κατά τον 14ο αιώνα. Από τα 26 μοναστήρια των Μετεώρων, μόνο έξι λειτουργούν σήμερα, ενώ τα υπόλοιπα είναι ακατοίκητα. Δύο από αυτά είναι γυναικεία μοναστήρια.

Στη συνέχει ο π. Tony Sullivan μίλησε για το Μεγαλείο του Σταυρού. Στην αρχή της ομιλίας του έδωσε στον καθένα μας έναν ξύλινο σταυρό, με την προτροπή να τον έχουμε μαζί μας  πάντα, να τον κρατούμε στο χέρι μας και να ζητάμε πάντα τη βοήθειά Του και τελειώνοντας την ομιλία του, διάβασε μία προσευχή την οποία επαναλάβαμε, ζητώντας από τον Θεό να συγχωρέσει τις αμαρτίες των προγόνων μας.  

Ο Δημήτρης από την Ελλάδα, η Μισέλ από τη Γερμανία και ο Σατούρο, ένας νέος φίλος της ΑΕΘΖ, από το Τόκιο, πλαισίωναν τις συνάξεις μας με τις κιθάρες τους τραγουδώντας εκκλησιαστικούς ύμνους και πνευματικά τραγούδια, δημιουργώντας στιγμές χαράς και ζεστασιάς στους παρευρισκόμενους.

Μετά το γεύμα ξεκινήσαμε για να επισκεφτούμε 2 μοναστήρια. Ο καιρός όμως είχε αλλάξει από ηλιόλουστος σε βροχερό και δεν το επέτρεψε. Επισκεφτήκαμε μόνο την γυναικεία ιερά μονή  του Αγίου Στεφάνου, όπου φυλάσσεται η θαυματουργός κάρα του Αγίου Χαραλάμπους. Μια νεαρή μοναχή μας μίλησε για την ιστορία της μονής, τους θησαυρούς και τα κειμήλια που σώσονται ανά τους αιώνες και μας εξήγησε μερικές από τις αγιογραφίες που καλύπτουν τους τοίχους του ναού. Επισκεφτήκαμε επίσης το μουσείο της μονής και αγοράσαμε λιβάνι και άλλα χειροποίητα αντικείμενα που έχουν φτιάξει οι μοναχές.

Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο και μετά από ένα μικρό διάλειμμα για καφέ, η Βασούλα ξεκίνησε την ομιλία της με θέμα: “Διαφορετικές αναβάσεις: Απόσπαση, Νήψη (Νηφαλιότητα), Απάθεια”. Ξεκίνησε λέγοντας ότι ο Θεός πάντα φανερωνόταν στον άνθρωπο, όχι για να δώσει κάτι καινούργιο, αλλά για να μας θυμίσει τον Λόγο Του. Ο Θεός, ο Δημιουργός, μας γνωρίζει τον εαυτό Του συνομιλώντας μαζί μας σαν Φίλος σε φίλο. Τα μηνύματα της Αληθινής εν Θεώ Ζωής μας προσκαλούν σε μια ριζική μεταμόρφωση του είναι μας, του νου και της ψυχής μας. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός μας οδηγεί σε μια πορεία προς την θέωση. Αν ακολουθήσουμε και βιώσουμε όλα όσα μας δίνει η Αληθινή εν Θεώ Ζωή, που δεν είναι παρά μια υπενθύμιση του Θείου Λόγου, και τηρήσουμε τον Θείο Νόμο, το Άγιο Πνεύμα θα μας δώσει ένα φως πνευματικό, μια βαθύτερη και θεϊκή κατανόηση των Μυστηρίων του Θεού και του Λόγου Του. Ο Κύριος θέλει να μας ελκύσει στις τρεις υψηλότερες βαθμίδες τελειοποίησης της ψυχής: 1) Στην Απόσπαση από τις γήινες επιθυμίες, 2) στη Νήψη (σώματος και ψυχής. Ένα πολύ υψηλό επίπεδο ενατένισης και ταυτόχρονα μια αποστροφή προς όλα τα κοσμικά πράγματα, μια αποστροφή προς όλες τις κακές σκέψεις και τις κακές πράξεις), και τέλος 3) στην Απάθεια (δηλ. στην απονέκρωση των παθών) που είναι μια απομάκρυνση από τη λαγνεία και το πάθος, από τις ηδονές και τις επιθυμίες της σάρκας. Όμως το Άγιο Πνεύμα ενεργεί ελεύθερα μέσα στην ψυχή μας μόνο αν εγκαταλείψουμε πλήρως το θέλημά μας, στο Θέλημα του Θεού.

Μετά τη Βασούλα, ο π. Rich μίλησε για την “Πνευματικότητα και την Ενότητα στην ΑΕΘΖ”. Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με την προσευχή θεραπείας από τον π. Tony, τον π. John, τον π. Rich, τον Henri Lemay και την Βασούλα.

Η επόμενη μέρα, 5 Μαΐου, ήταν βροχερή. Μετά το πρωινό, έγινε η πρωινή προσευχή, δοξολογία και  στη συνέχεια ακολούθησε η ομιλία του σεβ.  Tronet με θέμα: “Η θέση του Επισκόπου της Ρώμης κατά την πρώτη χιλιετία του Χριστιανισμού”. Επόμενος ομιλητής ήταν ο π. Βλαδίμηρος, ο οποίος παρουσίασε το πρώτο μέρος της ομιλίας του: “Το μυστήριο της Παναγίας ως Πηγής Ενότητας.

Στις 12.00 το μεσημέρι, υπό δυνατή βροχή, ξεκινήσαμε για το μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Ο βράχος που βρίσκεται κάτω από αυτό το μοναστήρι είναι ο μεγαλύτερος στα Μετέωρα. Το μοναστήρι αυτό είχε εντοπιστεί τον 14ο αιώνα και διαθέτει μια αξιόλογη συλλογή από χειρόγραφα, εικόνες και ιερά παλιά αντικείμενα. Από το σημείο που μας άφησαν τα λεωφορεία, η ανάβασή μας ήταν μια περιπέτεια λόγω του ανέμου και της έντονης βροχής. Henri Lemay στην ομιλία του για τη δεύτερη Πεντηκοστή αργότερα περιέγραψε αυτή τη βροχή ως υπενθύμιση της έκχυσης του Αγίου Πνεύματος.  Διασχίσαμε τη στενή γέφυρα που συνδέει τους δύο τεράστιους βράχους περπατώντας μέσα από σύννεφα και τούνελ, ανεβήκαμε πάνω από 200 σκαλοπάτια και τελικά φτάσαμε στο: “Μεγάλο Μετέωρο” (Μεγάλο Αβαείο που αιωρείται). Όλη αυτή η περιήγηση και η θέα των γιγάντιων βράχων μας άφησε θαμπωμένους και με δέος για το υπέροχο δημιούργημα του Θεού! Η εκκλησία ήταν φωτεινή και γεμάτη αγιογραφίες και σκηνές από τα θαύματα και τα Πάθη του Κυρίου μας. Αυτό είναι το μέρος όπου όλοι μας ψάλλαμε το: “Χριστός Ανέστη!” (Χριστός Ανέστη). Μετά από αυτή την ξενάγηση και την επίσκεψη στο μουσείο απολαύσαμε το παραδοσιακό κέρασμα.

Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, όπου μετά το γεύμα ο π. Νικόλαος μίλησε για τους “Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τη σχέση τους με την ΑΕΘΖ”.Ακολούθησε μια εμπνευσμένη ομιλία για τη “Δεύτερη Πεντηκοστή”, αυτή τη φορά από τον Henri Lemay. Μετά το καθιερωμένο διάλειμμα για καφέ ο π. Ιωάννης  συνέχισε με θέμα : “Αφοσιωμένος στην αλήθεια”. Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε αμέσως μετά την ομιλία του.

Επιτέλους η βροχή σταμάτησε… έτσι μετά το δείπνο, 30 περίπου άτομα βγήκαμε με διάθεση να περπατήσουμε στην Καλαμπάκα. Αυτό που ξάφνιαζε ευχάριστα τους κατοίκους της πόλης ήταν η πολυεθνικότητα της ομάδας μας. Καθώς είναι συνηθισμένοι σε τουριστικές αποστολές στα Μετέωρα, διαπίστωναν κάτι διαφορετικό στην παρέα μας, βλέποντας όλες αυτές τις διαφορετικές εθνικότητες και τις διαφορετικές γλώσσες. Γι’ αυτό και η ερώτησή που μας απηύθυναν ήταν: “Τι είδους ομάδα είστε εσείς;” “Μια οικουμενική ομάδα” απαντούσαμε!

Στις 6 Μαΐου το πρόγραμμα ξεκίνησε με μια ομιλία του π. Tony  με θέμα “Αληθινή μετάνοια”. Επόμενος ομιλητής ήταν ο π. Julio  ο οποίος μίλησε για την “Πνευματικότητα ως οικουμενικό ζήτημα” Μια πολύ δυνατή προσευχή στην Ορθόδοξη παράδοση είναι η ακόλουθη: “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με, τον αμαρτωλό”, της οποίας ο π. Νικόλαος εξήγησε το νόημα της στην εισήγησή του και στη συνέχεια μαζί με τους άλλους ορθόδοξους ιερείς μας ευλόγησε με αγιασμό. Ακολούθησε η Θεία Λειτουργία.

Μετά το μεσημεριανό γεύμα επισκεφθήκαμε την ιερά μονή Ρουσάνου. Ήταν ανδρικό μοναστήρι ενώ τώρα είναι γυναικείο. Μικρότερο από τα προηγούμενα, αφιερωμένο κι αυτό στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, όπου τιμάται επίσης και η μνήμη της Αγίας Βαρβάρας. Μια μοναχή μας ξενάγησε στο μοναστήρι. Μετά την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο, η Βασούλα ξεκίνησε το πρόγραμμα με μια ομιλία με θέμα: “Αναγέννηση και διδαχές Ασκητικής Ζωής”.

Ο π. John  συνέχισε με μία πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία με τίτλο: “Πνευματικός Αγώνας” (Το πνεύμα της Ιεζάβελ).

Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε 4 ενδιαφέρουσες μαρτυρίες μεταστροφής, 2 από τη Δανία, 1 από την Ολλανδία και 1 από την Ιαπωνία. Για άλλη μια φορά είδαμε έκπληκτοι τους υπέροχους και απρόβλεπτους τρόπους που ο Θεός επιλέγει για να προσεγγίσει τις ψυχές και να τις οδηγήσει κοντά Του. Ακολούθησε η Έκθεση των Αχράντων Μυστηρίων.

Κατά τη διάρκεια του δείπνου είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε νέους φίλους της ΑΕΘΖ και να ξαναβρεθούμε με κάποιους παλαιότερους και αγαπημένους. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος μοιραστήκαμε πολλές ιδέες για τη διάδοση του μηνύματος. Όμως αυτό το τελευταίο δείπνο στα Μετέωρα ήταν ξεχωριστό, γεμάτο εκπλήξεις! Είχαμε σχεδόν τελειώσει όταν η Βασούλα πλησίασε τους μουσικούς και ρώτησε τον Δημήτρη: “Τρώτε ακόμα; Πάρε την κιθάρα σου και παίξε κάτι για να χορέψουμε!” κάτι που έβαλε φωτιά σε όλους! Οι μουσικοί πήραν τα όργανά τους και έπαιξαν ελληνική παραδοσιακή μουσική, και φυσικά Pop και Latin. Οι υπόλοιποι δώσαμε μια εξαιρετική παράσταση στο τραγούδι και στο χορό. Μια ευχάριστη έκπληξη ήταν όταν η Βασούλα με δική μας προτροπή χόρεψε και μερικούς ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς! Η επόμενη έκπληξη ήταν από τον π. Νικόλαο: έφερε ένα καλάθι με 100 αυγά βαμμένα κόκκινα που σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση τσουγκρίσαμε μεταξύ μας λέγοντας “Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη”.   Ήταν μια βραδιά γεμάτη χαρά, τη χαρά που φέρνει το Άγιο Πνεύμα! Την επόμενη μέρα μάθαμε από τη Βασούλα ότι ο Κύριός μας ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένος και χαρούμενος από αυτή τη συνάντηση. Αυτός ήταν ο λόγος που ζήτησε να χορέψουμε!

Στις 7 Μαΐου, μετά το πρωινό, ο π. Vladimir  συνέχισε με το 2ο μέρος της ομιλίας του: “Το Μυστήριο της Παναγίας ως Πηγής Ενότητας”. Μετά την ομιλία του παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία. Η ώρα της επιστροφής μας είχε έρθει… Πριν φτάσουμε στην Αθήνα, σταματήσαμε στην πόλη των Θηβών για να επισκεφθούμε την εκκλησία του Ευαγγελιστή Λουκά. Μέσα στο ναό υπάρχει σε μια λειψανοθήκη ένα λείψανο του Ευαγγελιστή. Ο τάφος του βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην Αγία Τράπεζα, ανοιχτός και κενός. Ψάλλαμε ύμνους αναστάσιμους, δοξαστικούς, ευλογήσαμε και ευχαριστήσαμε τον Θεό για τις ωραίες ημέρες που μας χάρισε. Αργά το βράδυ, φτάσαμε στο ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας. Όλοι φαίνονταν ευχαριστημένοι και ευγνώμονες για τα δώρα και τις ευλογίες που λάβαμε από το Άγιο Πνεύμα. Λίγο πριν από το τέλος του δείπνου, όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν μια μικρή εικόνα ως δώρο, ως ανάμνηση της συμμετοχής τους από την ομάδα της ΑΕΘΖ της Ελλάδας.

Ελπίζουμε, με τη χάρη του Θεού και τη δική σας συμμετοχή, η σύναξει αυτή να πραγματοποιηθεί ξανά στη χώρα μας στο εγγύς μέλλον!

Ο Θεός να σας ευλογεί!
ΑΕΘΖ Ελλάδα