2 Αυγούστου 1996

Σε αγαπώ, Κύριε,
θα ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά το Όνομά Σου,
αφού Εσύ είσαι ο Θεός μου, ο Φίλος μου και το Παν για εμένα.
Σε ευχαριστώ για όλα Σου τα μυστήρια,
Σε ευχαριστώ για τα θαυμαστά Σου Έργα,
Σε ευχαριστώ για το Λυτρωτικό Σου Σχέδιό.

Ελάτε να εξυμνήσουμε όλοι τα έργα του Βασιλιά Μας!

Έλα, Βασούλα Μου, σου δίνω την Ειρήνη Μου… Ναι, επειδή σας κάλεσα σε μια ζωή ειρηνική. Έπλασα τον άνθρωπο για να καθρεφτίζει την Δόξα Μου, αφού τον έκανα σύμφωνα με την εικόνα Μου. Έπλασα τον άνθρωπο για να προφέρει λόγια σοφίας και γνώσης. Τον έπλασα για να λάβει τα δώρα του Αγίου Μου Πνεύματος. Δεν διάβασες: «όλα τα δώρα είναι για σας, έτσι όσο πιο πολλοί δεχτούν την χάρη, τόσο πιο μεγάλη θα είναι η ευχαριστία και η δοξολογία προς τον Θεό.»¹

Ω, δημιουργία, εσύ την οποία αγαπώ διακαώς! Αν και είσαι ετοιμοθάνατη, είμαι εδώ Εγώ, για να σε ανανεώσω μέρα με τη μέρα! Γι’ αυτό λοιπόν, ρίζωσε τώρα σε Εμένα και ξεχείλισε από ευχαριστίες. Δίψασε για τα αγαθά που βρίσκονται στον ουρανό, εκεί που είμαι Εγώ και που ανήκεις κι εσύ. Στερέωσε τα θεμέλιά σου στην αγάπη, στην πίστη και στην ελπίδα. Φύλαξε τον Νόμο Μου και τις ορθές διδαχές που σου έδωσα. Ζείτε ανάμεσα σε λύκους, πρόβατά Μου, αλλά το Άγιο Πνεύμα Μου είναι μαζί σας για να σας φυλάει. Μη φοβάστε κι Εγώ είμαι μαζί σας. Μείνετε ακλόνητοι και μη φοβάστε. Τα Μάτια του Πατέρα είναι στραμμένα πάνω σας… Κι Εμείς, με την Τριαδική Μας Αγιότητα, θα σας ποιμάνουμε μέχρι το τέλος… Να είστε ένα!

1 Β’ Κορ. 4:15