8 Φεβρουαρίου 1995

Ποιος άλλος εκτός από Εσένα μπορεί
     να μας σπλαχνιστεί και να μας λυπηθεί;

Προσμένουμε πάντα την Ειρήνη,
     την Ειρήνη που μας κληροδότησε ο Αγαπημένος Σου Υιός…
Αμαρτήσαμε απέναντί Σου
     και απέναντι σε όλες τις δυνάμεις του Ουρανού.
Πάψαμε να υπάρχουμε, γιατί απορρίψαμε το Άγιο Όνομά Σου
     που είναι η ταυτότητά μας: η Πηγή-της-Ζωής.

Και τώρα, η Μεγάλη αυτή Ανταρσία,
     η Αποστασία κατατρώγει σαν καρκίνος τον Οίκο Σου.

Ω Γιαχβέ μου!
     Λαμπρότερε από εκατομμύρια ήλιους,
πώς και δεν διακρίνουν οι άνθρωποι 
     το λαμπρό Σου πέρασμα ανάμεσά τους;
Πώς μπορούν να λένε: “Δεν υπάρχει απόδειξη
     πως ο Γιαχβέ περνάει δίπλα μας.
Δεν βλέπουμε κανένα σημάδι από το πέρασμά Του.”

Θεέ! Είδαι σαν ένα τόξο που σημαδεύει,
     κι όμως παρόλο που έχουν μάτια,  
δεν βλέπουν πως το τόξο αυτό πέρασε δίπλα τους
     και έφθασε κιόλας τον στόχο του.

Ω Θεέ μας, είσαι η Ελπίδα μας,
     έλα τώρα,τούτη τη χρονιά, χωρίς αναβολή,
για να ανορθώσεις τους γκρεμισμένους βωμούς Σου
     και να ξαναχτίσεις τις πόλεις Σου και τον Οίκο Σου.

Αχ Βασιλική! Πάψε να στενάζεις, σε άκουσα. Το Χέρι Μου είναι ισχυρότερο από εκείνο του εχθρού Μου. Θα σας δοθεί σύντομα παρηγοριά, και θα ανορθώσω τον λαό Μου και θα ζωοποιήσω τους ιερείς σας. Θα αποκαταστήσω τους βωμούς Μου και θα ξαναχτίσω τις πόλεις Μου.

Πρώτα όμως, θα χρειαστεί να πειθαρχήσω τους άνομους που είναι πρώτοι στο να διαπράττουν ατιμίες. Καταπίνουν την αποστασία σα να τρώνε τον Άρτο της Ζωής. Αν μετανοούσαν ακόμη και σήμερα, θα τους έδειχνα την εύνοιά Μου και θα τους χάριζα τη συγχώρεσή Μου, αλλά δεν ακούω τίποτε απ’ αυτούς… Πώς να παραιτηθώ από τον φλογερό θυμό Μου και να απομακρύνω τη Δικαιοσύνη Μου, όταν αυτή η γενεά εξακολουθεί να αποδίδει μεγάλες τιμές στον διάβολο;

Είναι γνωστό ότι είμαι καλός και μακρόθυμος και πολυεύσπλαχνος, αλλά ποιος απ’ αυτούς τους αποστάτες Με επικαλείται σήμερα, φωνάζοντάς Με: «Πατέρα μου;» Γι’ αυτό, μια θύελλα φωτιάς θα σαρώσει σε λίγο τούτη την αδικία και την αμαρτία. Κανένας σας δεν γνωρίζει αυτήν την Ημέρα, και όποιος λέει πως την γνωρίζει, δεν προέρχεται από Εμένα…

Θα σας επισκεφθώ την ώρα που δεν θα Με περιμένετε, μια ώρα χωρίς προειδοποίηση. Ξαφνικά, απρόσμενα, θα σας επισκεφθεί ένας ανεμοστρόβιλος καταλυτικής φωτιάς. Αυτό που προσμένατε θα έρθει. Θα μιλήσω και όταν μιλήσω, η Φωνή Μου θα κάνει να λιώσουν τα στοιχεία της γης, μαζί με την ανομία της και την αμαρτία της. Σας αγαπώ όλους με παντοτινή αγάπη και η στοργή Μου για εσάς δεν περιγράφεται με λόγια, αλλά ωσπότε θα βεβηλώνετε το Όνομά Μου;

Αυτό που πρόκειται να κάνω Με θλίβει και Με γεμίζει με λύπη αφού δεν Με ευχαριστεί καθόλου να σας στενοχωρώ. Προς μεγάλη Μου δυσαρέσκεια θα χρειαστεί να σας διορθώσω με τη φωτιά. 

Στέναξε, κόρη, για τους αμετανόητους. Θα πραγματοποιήσω τον σκοπό Μου και θα εκτελέσω μέχρι τέλους το Σχέδιό Μου. Όσο για κείνους που δεν έκλεισαν τα αυτιά τους στη Φωνή Μου και υπερασπίστηκαν τον Λόγο Μου, τους λέω: μη λυπάστε, τα Μάτια Μου τα βλέπουν όλα, και θα κρίνω τον καθένα σύμφωνα με τις πράξεις του. Όπως φανερώνω πράγματα εκ των προτέρων, θα σας φανερώσω τι θα κάνει η Δεξιά Μου αμέσως μετά την Ημέρα Μου. Η Δεξιά Μου θα βάλει τα νέα θεμέλια της γης και του ουρανού, και ακόμη μια φορά θα στολίσω το υπόλοιπο που θα έχει μείνει με τη Λαμπρότητά Μου και τη Θεότητά Μου. Γι’ αυτό λοιπόν κόρη, υπάρχει ελπίδα για τους απογόνους σας. Εγώ είμαι η Ελπίδα σας.

Θα κάνω πολλούς να επιστρέψουν στη ζωή και θα έχουν πάνω τους γραμμένο το Καινούργιο Όνομα του Υιού Μου. Κι εσύ, κόρη, μεσολάβησε για τον Οίκο Μου, φρόντισε τα Συμφέροντά Μου και θα σε φροντίσω. Το Πνεύμα Μου σου δόθηκε για να εφαρμόζεις τους Νόμους Μου, να αγαπάς το δίκαιο και να φέρεις από μακριά τους γιους και τις κόρες Μου. Σε δίδαξα και σου έδωσα γλώσσα μαθητή για να γίνεις η Ηχώ Μου και να βάλεις την Βασιλεία Μου μέσα στις καρδιές τους. Στα μάτια σου, Παρασκευή,¹  έδωσα το δικό Μου Φως. Φύσηξα στην ψυχή σου μια αναστάσιμη πνοή, φύσηξα σμύρνα διαλεχτή και τον ναό² του Υιού Μου, τον ευωδίασα με λιβάνι³ …

Και τώρα άκουσε με προσοχή τον Πατέρα σου⁴ . Η Ψυχή Μου πλημμυρίζει από λύπη, αλλά συγχρόνως και συμπόνια. Μίλησα, αλλά ελάχιστοι ακούνε, χτυπώ⁵ και κανείς δεν φαίνεται να ακούει, τι πρέπει να κάνω όταν δεν ακούει κανείς; Μίλησα για Ελπίδα, κόρη σε όλους σας. Κι όμως όταν μιλάω σήμερα, που είναι η ελπίδα που όλοι προσμένατε, τα Λόγια Μου δεν προλαβαίνουν να δοθούν και κρύβονται. Τον σπόρο της Ελπίδας που σπέρνω, τον απομακρύνουν και τον κρύβουν… Μιλάω και περιμένω μια απάντηση, αλλά δεν δίνουν προσοχή στα Λόγια Μου. Ωστόσο.

Εγώ είμαι η Ελπίδα για τις άπιστες καρδιές  αλλά συγχρόνως και το Ξίφος που διαχωρίζει τις καρδιές. Είναι τόσοι πολλοί που πεινάνε για τον Λόγο Μου⁶ … Μα γιατί οι άνθρωποι κρύβουν τους θησαυρούς που τους χαρίζω; Αν η Ψυχή Μου κυριεύεται από θλίψη, είναι γιατί το Ποτήρι της Δικαιοσύνης ξεχειλίζει τώρα, χύνεται πάνω στα Χέρια Μου που ετοιμάζονται να πλήξουν και να τιμωρήσουν τούτη την άπιστη γενεά περισσότερο από ποτέ, και τότε, σαν Πατέρας που είμαι, θα γιατρέψω, με συμπόνια και τρυφερότητα τις πληγές που θα προκαλέσω με αυτά τα ίδια Χέρια που θα πλήξουν… Αυτή είναι η μεγάλη Ελπίδα που Μου ζητάτε.

Θα έρθω για να τους φέρω όλους σπίτι και να γιατρέψω τις πληγές τους. Σαν Πατέρας που είμαι, θα περιποιηθώ τα πληγωμένα Μου παιδιά, θα ανταποκριθώ στις ανάγκες τους, και τότε θα μάθουν ότι από την αρχή ήταν δικοί Μου και ότι

 Ο Ων είναι ο Πατέρας και ο Κύριος.

Θα κάνω τα χείλη τους να διακηρύξουν: «ευλογημένος ο Κύριός μας.» Και θα αναγγείλουν γι’ άλλη μια φορά την Βασιλεία των Ουρανών. Θα την αναγγείλουν περισσότερο από ποτέ γιατί θα τους δώσω καινούργια καρδιά… Γι’ αυτό μην απορείς που στις έσχατες αυτές ημέρες οι άνθρωποι είναι υπεροπτικοί και προδίδουν ο ένας τον άλλο. Μην απορείς για τους πολλούς ψευδοπροφήτες που εμφανίζονται, για τις πλάνες που διαδίδονται και για τη διαστρέβλωση των Γραφών απ’ αυτούς τους ψευδοδιδασκάλους …

Όχι, μην απορείς παιδί Μου, που οι άνθρωποι σε χλευάζουν όταν συνεχίζεις να λες: «Πιστεύω στον Πατέρα μου που είναι στον Ουρανό. Πιστεύω σε έναν Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα. Πιστεύω στην ένδοξη και ζωντανή Παρουσία του Αγαπημένου Του Υιού στην Θεία Ευχαριστία. Πιστεύω στον Ιησού Χριστό, «τον συλληφθέντα δια Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου.»

Όχι, κόρη, δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Υιού Μου, ούτε στην Θεότητά Του… Σου το λέω: μείνε ειρηνική μέσα στην οργή και στις δοκιμασίες, μείνε μέσα στην Ειρήνη Μου. Εξάπλωσε την Ειρήνη Μου. Ας μην ταράζεται η καρδιά σου από τη σκληρότητα των ανθρώπων… Είμαι μαζί σου παρότι δεν Με βλέπεις, παιδί Μου, είμαι μαζί σου. Ο Υιός Μου βαδίζει τον δρόμο από τον οποίο έφυγε, για να βρεθεί ανάμεσά σας. Γι’ αυτό θάρρος! Θάρρος, και μη φοβάσαι. Στήριξε την ελπίδα σου σε Εμένα και σε κανέναν άλλο. 

Είμαι ο Γιαχβέ, ο Αββάς σου, και σου υπόσχομαι να σε φέρω σπίτι. Πήγαινε λοιπόν και φανέρωσε τη Δύναμή Μου και την Ευσπλαχνία Μου. Είμαι μαζί σου: πήγαινε, πήγαινε και πες σε όλους:

“Η βοήθεια βρίσκεται στον Θεό,
η ελπίδα βρίσκεται στον Θεό.
Στραφείτε σ’ Αυτόν και θα σας σώσει.”

Σε ευλογώ, Βασιλική, τίμησε πάντα το Όνομά Μου!

1 Ο Θεός με φώναξε με το δεύτερο όνομα που μου έδωσε η μητέρα μου, μετά το τάξιμο που έκανε στην Αγία μας Παρασκευή, που θεραπεύει τα μάτια.
2 «Ο ναός του Υιού Μου» εννοεί εμάς, γιατί όταν κοινωνούμε, ο Χριστός ενθρονίζεται μέσα μας. Είμαστε προορισμένοι όλοι να γίνουμε ζωντανοί ναοί του Χριστού.
3 Το λιβάνι διώχνει τον Σατανά. Ο Θεός έπρεπε να με αρωματίσει με λιβάνι για να με καθαρίσει και να δεχθώ τον Υιό Του σε καλύτερη κατάσταση.
4 Ξαφνικά ο Θεός μίλησε με μεγάλη οικειότητα και με πολύ πατρική φωνή, όπως κάθε πατέρας που είναι γεμάτος θλίψη και θέλει να το εκμυστηρευθεί στο παιδί του.
5 “Χτυπώ” εδώ έχει διπλή σημασία. Εννοεί και καταρίπτω (knockdown).
6 Ξαφνικά ο Θεός πρόφερε αυτή την ερώτηση σαν να μονολογούσε, μόνος Του, εκφράζοντας ανοιχτά τις σκέψεις Του.