23 Αυγούστου 1994

Κύριέ μου;

Εγώ είμαι. Μικρή, έχε την ειρήνη Μου.

Ήρθα σε εσένα για να βρω λίγη παρηγοριά στην καρδιά σου. Έχω στην Καρδιά Μου μια αβάσταχτη πληγή…  Οι οπαδοί του Θηρίου σήμερα βεβηλώνουν το Όνομά Μου στο Μυστήριο της Αγάπης Μου. Προδίδουν, φτύνουν και ποδοπατούν την Αγάπη. Βρίσκομαι τώρα μέσα στα άνομα χέρια τους. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Η Παντοτινή Μου Θυσία βρίσκεται στα χέρια τους. Με λιθοβολούν και ορκίστηκαν μεταξύ τους να Με εξορίσουν από το Αρτοφόριό Μου.

Να! Πλησιάζει η μέρα που θα δηλώσουν επίσημα πως πρέπει να Με εξορίσουν από το Αρτοφόριό Μου και να στήσουν στη θέση Μου ένα άδειο κύμβαλο… Και η προφητεία του Δανιήλ θα εκπληρωθεί.

Κόρη, μην αφήσεις ποτέ να εξασθενήσει η πίστη σου και η πιστότητά σου, μην κοιμάσαι ποτέ, μην αμφιβάλλεις ποτέ. Ανάπαυσέ Με, αγαπημένη Μου, ανάπαυσέ Με… IC

Γενεά! Δεν μπορείς να λες, όχι,
     δεν μπορείς να λες στον Σωτήρα σου:
“Παρατημένη κείτομαι στο ίδιο μου χώμα
     κι ούτε ένας δεν υπάρχει να με σηκώσει ορθή,”
όταν έρθει η Ημέρα Του.
     Όταν πέσει πάνω σου η φωτιά, γενεά,
καυτή και ζεματιστή,
     και οι κήποι σου μαραθούν μαζί με τα αμπέλια σου,
μην πεις στον Σωτήρα σου:
     “φέρε μου κάτι να φάω και να πιω”,
γιατί τώρα είναι που πρέπει να μετανοήσεις
     και να πάψεις να αναμοχλεύεις το κακό.
Όσο για τους ασεβείς που βεβηλώνουν
     την Παντοτινή Θυσία του Κυρίου Μας
και έχουν κάνει φίλο τους τον Θάνατο,
     η Φωτιά θα ξεσπάσει πάνω σας πιο άγρια από ποτέ,
εκτός κι αν ο Κύριος ακούσει από εσάς μια κραυγή μετάνοιας.