7 Ιουνίου 1993

Α! Ήρθες λοιπόν, μαθήτρια, σε περίμενα. Ειρήνη, κόρη της επιλογής Μου.

Ιησού, Σε κρατώ από το Χέρι και όσα 
     μου ψιθυρίζεις στο αυτί με παρηγορούν.
“Μη φοβάσαι” μου επαναλαμβάνεις,
     “θα σε βοηθήσω”, και η βοήθεια έρχεται.
Έκανες την ψυχή μου να τραγουδά για Εσένα.
     Με το Δάχτυλό Σου χάραξες πάνω στην καρδιά μου
την σοφία όλων των Παλαιών.

Σε ευχαριστεί να μου φανερώνεις
     το κρυφό νόημα των παροιμιών Σου
και η Καρδιά Σου χαίρεται
     να μου φανερώνει τα Πλούτη Της!

Αλλά για να δώσω όλα όσα μου έδωσες
     χρειάζομαι τη Δύναμή Σου, την Υπομονή Σου,
την Σοφία Σου, την Ταπεινότητά Σου, την Αγάπη Σου,
     και να μη Σε απογοητεύσω ποτέ
στην δύσκολη αποστολή μου!

Κανένα έργο δεν θα είναι πολύ δύσκολο για εσένα και κανένας δεν θα μπορεί να σε υποτάξει, κανένας επίγειος άρχοντας δεν θα σε κλονίσει, και μετά τον θάνατό σου το σώμα σου θα εξακολουθεί να προφητεύει. Όλο αυτό το έργο που κάνεις δεν θα πάει χαμένο. Σε βεβαιώνω, ακόμη κι αν ο Εχθρός εξαγριωθεί εναντίον σου, θα εξουδετερώσω τις επιθέσεις του. Δώσε λοιπόν το Μήνυμά Μου για να καθαρίσει την καρδιά τούτης της γενεάς.