1η Μαρτίου 1993

Κύριε,
     όπως βρέθηκαν τα λόγια Σου, τα κατέφαγα.
Ο λόγος Σου είναι για εμένα
     χαρά και αγαλλίαση της καρδιάς μου,
επειδή επικαλέστηκα με πίστη το Όνομά Σου,
     Κύριε των δυνάμεων. (Ιερεμ.15:16).

Είχα τα μάτια μου σκεπασμένα
     και δεν Σε έβλεπα, 
ούτε τη Λαμπρότητά Σου ούτε τη Δόξα Σου.
     Ξαφνικά, στο πιο βαθύ σκοτάδι μου,
έλαμψε ένα Φως!
     Κατάπληκτη και θαμπωμένη
από το φέγγος Του κλονίστηκα, 
     και το πνεύμα του λήθαργου
που είχε σκηνώσει στην ψυχή μου,
     κυριευμένο απ’ το δικό Σου Πνεύμα,
έπαψε να αναπνέει μέσα μου.

Σε είδα να στέκεσαι εκεί, σιωπηλός…
     και ήταν σα να Σε γνώριζα, Αγαπημένε.
Και τότε, άνοιξες τα Χείλη Σου,
     μου δόθηκε ένα Όνομα, κι αμέσως 
επανήλθε η μνήμη της ψυχής μου.
     Το πέπλο έπεσε από τα μάτια μου
και η ψυχή μου υπέκυψε στην Αγκαλιά του Πατέρα Μου.
     Ω, Θεέ! Πόσο είσαι Πολύτιμος για εμένα!

Είμαι Άγιος.

Είπα: θα σε εξαγνίσω και θα σου δώσω καινούρια καρδιά και θα βάλω καινούριο πνεύμα μέσα σου. Θα βγάλω από την ψυχή σου το πνεύμα του λήθαργου και θα βάλω μέσα σου το Πνεύμα Μου. Εκείνη τη μέρα ορκίστηκα να σε κάνω δική Μου. Ορκίστηκα να σε θεραπεύσω και σαν το δένδρο, να δώσεις καρπό για τον λαό Μου. Ορκίστηκα να χορτάσω τους πεινασμένους και όλα τα στόματα. Ναι! Ορκίστηκα να έρθω σε εσένα, να στραφώ σε εσένα για να σε καλλιεργήσω και να σπείρω μέσα στη Μηδαμινότητά σου, την Δόξα Μου.

Και τώρα Εγώ, ο Θεός, σκήνωσα για πάντα στην ψυχή σου. Μίλα λοιπόν χωρίς φόβο. Πήγαινε στα ξερά κόκκαλα και θα τους δώσω σάρκα, θα τους δώσω πνοή για να Με υμνήσουν και να Με δοξολογήσουν. Ναι, θα φυσήξω πάνω στους νεκρούς για να πάρουν ζωή και να φωνάξουν: «Ποιος είναι σαν τον Θεό;» Θα τους υπενθυμίσω πως μεγαλύτερη αγάπη απ’ αυτήν του Δημιουργού τους δεν θα βρουν.