6 Οκτωβρίου 1992
Κύριε, όταν τα λόγια Σου ήρθαν σε εμένα,
τα καταβρόχθισα.
Μου έδωσες το ουράνιο αυτό μάννα
για να με κρατήσει ζωντανή,
και κάθε Λόγος που προφέρεις είναι η χαρά μου
και η σωτήρια απόδειξη της Αγάπης Σου.
Ο Λόγος Σου είναι η χαρά της ψυχής μου,
το ποτήρι της παρηγοριάς μου
και η θέλξη της καρδιάς μου.
Ο κόσμος δεν κληρονόμησε παρά μόνο την Απάτη,
αλλά ο Λόγος που βγαίνει από το Στόμα Σου
αποκλήρωσε τον κόσμο και ό,τι υπάρχει μέσα του.
Θυμάσαι που στάθηκα ενώπιόν Σου
γεμάτη ανομίες και γυμνή;
Κι όμως αντί να αποφασίσεις τον αφανισμό μου
για τη φρικτή και ποταπή μου διαγωγή,
τα λόγια Σου διαπέρασαν τα πυκνά και σκοτεινά αυτά σύννεφα,
κι όπως ο βασιλιάς κυριεύει μια πόλη,
με κυρίευσες στήνοντας μέσα μου τον ένδοξο Θρόνο Σου.
Στον ξερότοπο της ερημιάς μου έκανες
να αναβλύσει μια Πηγή τρεχούμενου Νερού,
δείχνοντάς μου την ευμένειά Σου και πως από κείνη τη στιγμή
θα μπορώ να βαδίζω μαζί με τον Όντα.
Ναι, κόρη, ποτέ δεν σου παρήγγειλα να αμαρτάνεις. Κατάλαβε ποιος σου μιλάει και μπροστά σε ποιον βρίσκεσαι! Φανέρωσα σε εσένα, και σε όλους εσάς, την Καρδιά Μου. Έρχομαι να ξεριζώσω όσα έσπειρε ο κόσμος: απάτη πάνω στην απάτη, έναν θερισμό Ψευτιάς! Ο θάνατος τρυπώνει κάτω από τις πόρτες σας και κατευθύνεται σιωπηλά στο δωμάτιό σας1 μετατρέποντας αυτούς που αγαπώ πολύ, σε πτώματα, που λιχνίζονται σαν στάχυα αφημένα από τον θεριστή, και κανείς δεν τα μαζεύει.
Το Σώμα Μου μαστιγώνεται καθημερινά από τις αμαρτίες του κόσμου και, μικρέ μου αγγελιοφόρε, ο Κύριός σου, που σου μιλάει τώρα, σου λέει: διψώ γι’ αγάπη. Αγάπα Με και παρηγόρησε τούτη την Καρδιά που κανείς δεν αγαπά και δεν καταλαβαίνει! Προσευχήσου για τους αμαρτωλούς…
Κύριε, Ποιμένα μας,
έλα και σύναξε τα πρόβατά Σου
ένα-ένα στην Αγκαλιά Σου,
κρατώντας τα κοντά στην Ιερή Σου Καρδιά.
Η σάρκα είναι αδύναμη, Κύριέ μου,
κι Εσύ το ξέρεις, κι όμως ανάμεσά μας
υπάρχουν μερικοί καλοί άνθρωποι…
Βασούλα, κανένας δεν είναι καλός παρά μόνο ο Θεός…
Κι ακόμη υπάρχουν γενναιόδωρες ψυχές,
που τα καλά τους έργα δεν πρέπει να λησμονούμε.
Ξέρω πως κανείς δεν μπορεί να Σε δοξάσει όπως Σου πρέπει,
αλλά εξαιτίας της αδυναμίας μας και χάρη στην Αγάπη Σου,
δεν θα επισπεύσεις την Επιστροφή Σου, Μεγάλε Θεέ,
για να ανακαινίσεις τα τείχη του Ιερού Σου;
Θα ανοικοδομηθείτε!2
Παιδί Μου, εσένα που ευνόησα τόσο πολύ, σε έκανα απειλή για τους εχθρούς Μου. Αυτοί που φυτεύουν τελείωσαν το φύτεμά τους και θα συλλέξουν και θα φάνε από τον καρπότους 3 … Μίλησε!
Αχ, Κύριε,
Εσύ δημιούργησες τους ουρανούς και τη γη
με χαρά και με τη μεγάλη Σου δύναμη.
Μας έπλασες με ευφροσύνη
και μας αγάπησες με παντοτινή αγάπη.
Κάνε και οι εχθροί Σου ακόμη
να αποζητήσουν την Ευσπλαχνία Σου.
Φέξε μέσα σε όλες τις καρδιές
και στρέψε ΚΑΘΕ πέτρινη καρδιά σε Εσένα…
Θα δωρίσω και σ’ αυτούς το Πνεύμα Μου, Βασούλα Μου. Ο επαναστάτης θα γίνει πιστός υπηρέτης, πρόθυμος να Με υπηρετήσει, πρόθυμος να Με λατρέψει. Θα φανερώσω την Αγιότητά Μου σε όλες τις καρδιές και θα θρέψω κι αυτές επίσης με το γλυκό Μου Μάννα.
Έλα, ζήσε άγια γιατί Εγώ είμαι Άγιος. Εμείς;
Ναι, Κύριέ μου, εμείς…
1 Κατάλαβα με τη λέξη δωμάτιο πως εννοεί την ψυχή.
2 Ο Θεός πρόφερε αυτά τα λόγια μεγαλόπρεπα.
3 Δίστασα και Εκείνος σταμάτησε.
