17 Ιανουαρίου 1992

Κύριε του Ελέους,
ο λαός σου χρειάζεται παρηγοριά, 
το Σώμα Σου, διηρημένο, καταποντίζεται,
και είναι λίγοι αυτοί που μπορούν
να Σε παρηγορήσουν.
Ο λαός Σου βρίσκεται σε απόγνωση.
Άκουσε λοιπόν, Κύριε του Ελέους,
και δες τη θλίψη μας. Αμήν.

Είμαι βουτηγμένος στο αίμα απ’ όλα όσα βλέπουν τα Μάτια Μου και ακούνε τα Αυτιά Μου. Κόρη Μου, θα σε κάνω ρομφαία του Λόγου Μου, μέσα από εσένα θα τρυπήσω τις καρδιές των ανθρώπων για να επιτρέψω στον Λόγο Μου να εισχωρήσει βαθιά μέσα τους. Η Φωνή Μου θα ηχήσει μέσα τους και παρότι η καρδιά τους δεν έχει πνοή ζωής μέσα της, ο Λόγος Μου, ο Χορηγός της Ζωής, θα την ζωοποιήσει και θα βγεί απ’ αυτήν μια ευωδία που θα πραΰνει τις Πληγές Μου.

Θάρρος, κόρη Μου. Πολλοί θα συνεχίσουν να ζούνε μια άσωτη ζωή και πολλοί θα συνεχίσουν να αμαρτάνουν και να προσβάλλουν την Αγιότητά Μου, αδιαφορώντας για τις προειδοποιήσεις Μου, αδιαφορώντας για τα σημεία που δίνω σήμερα στον κόσμο, και η ανομία θα συνεχίσει να αυξάνει το Ποτήρι Μου της Δικαιοσύνης. Η κακία και η ασέβεια, η δίψα για εξουσία και ο ορθολογισμός φοριούνται σαν σφραγιδόλιθοι απ’ αυτούς τους ανθρώπους.

Αχ, Βασούλα Μου, … Θα έρθει ένας αφανισμός που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί! Ο αμαρτωλός κρύβεται παραμονεύοντας την ευκαιρία και σαν τριγυριστής, θα βγει νύχτα! Θα γίνει μεγάλος οδυρμός από τους κυβερνώντες, τους αξιωματούχους και τους ισχυρούς, όλοι θα θρηνούν! Κόρη Μου, άκου τους στεναγμούς Μου, άκου την Καρδιά Μου.

Αγαπημένη της Ψυχής Μου, έλα να παρηγορήσεις την Καρδιά Μου. Πείνασε για Εμένα. Είμαι η Ανάσταση, αγάπα Με. Οι προσευχές σου ας γίνουν συνήγοροι για να υπερασπίσουν τη γενεά σου από την οργή του Πατέρα Μου, οι κραυγές σου και οι προσευχές σου ας γίνουν μια δέηση προς τον Πατέρα. Εγώ ο Κύριος, σε ευλογώ, παιδί Μου, έλα…