14 Νοεμβρίου 1991

(Μήνυμα για την Ιρλανδία.)

Άκου, Ιρλανδία, μη σκορπίζεις πια. Συγκεντρωθείτε, συγκεντρωθείτε όλοι και ενωθείτε. Πλησιάστε Με ειρηνικά και προσευχηθείτε μαζί για ειρήνη. 

Αδειάστε τις καρδιές σας απ’ όλες τις αμαρτωλές ροπές σας και μάθετε πού υπάρχει ειρήνη, πού υπάρχει αγάπη, πού υπάρχει αγιοσύνη. Προσευχηθείτε γι’ αυτούς που τα χέρια τους στάζουν αίμα, δεν ξέρουν τι κάνουν.

Ήρθα για να ξεχωρίσω τους καλύτερους από το ποίμνιο και να τους ζητήσω αν είναι πρόθυμοι να τηρήσουν μια γενική καταλλαγή επί εννέα ημέρες. Οι δαίμονες σ’ αυτήν την χώρα θα πανικοβληθούν. Το ξέρω πως τα ανομήματά σας είναι πολλά και πως μόνο ένα υπόλοιπο έχει τη Σφραγίδα Μου στο μέτωπό του.

Σε διέσχισα, Ιρλανδία, και έμεινα κατάπληκτος από την ανομία σου. Αλλά να, πλησιάζει η Ώρα. Η γη σου είναι μοιρασμένη με μια διαχωριστική γραμμή, αλλά το ίδιο είναι και η καρδιά σου, κόρη Μου Ιρλανδία, ως τα τρίσβαθά σου.¹   

Αναστυλώστε τον ετοιμόρροπο Οίκο Μου με το να συναθροίζεστε ειρηνικά και να μη διαφοροποιείστε στο Όνομά Μου. Ακόμη κι αν έμεινε μόνο ένα υπόλοιπο ανάμεσά σας πιστό σε Εμένα, μην αποθαρρύνεστε, με μια ευλογία θα σας φέρω καινούργιο κρασί για να υγράνετε τα χείλη σας.

 Μην αποθαρρύνεστε. Ο Σωτήρας σας βρίσκεται στον δρόμο της Επιστροφής Του. Εσείς είστε οι πλίνθοι του Ιερού Μου και συγχρόνως οι οικοδόμοι του Οίκου Μου. Αν ενωθείτε και συναχθείτε ξανά, θα σχηματίσετε ένα οικοδόμημα, αν όμως παραμείνετε διηρημένοι και διασκορπισμένοι πώς θα ανοικοδομήσω ό, τι ερημώθηκε; Σας χρειάζομαι όλους μαζί για να φτιάξω μια ενότητα και να ξαναχτίσω τον Οίκο Μου. Χρειάζομαι όλους τους πλίνθους.

Η Βασιλεία Μου πάνω στη γη είναι η Εκκλησία Μου και η Θεία Ευχαριστία είναι η Ζωή της Εκκλησίας Μου, αυτής της Εκκλησίας που σας παρέδωσα ο Ίδιος.

– Σας άφησα με μια Εκκλησία, αλλά δεν πρόλαβα να φύγω, δεν πρόλαβα να πάω στον Πατέρα και κάνατε τον Οίκο Μου έναν ερημότοπο! Τον ισοπεδώσατε! Και το ποίμνιό μου πλανιέται δεξιά κι αριστερά…

Ως πότε θα πίνω το Ποτήρι της διαίρεσής σας; Ποτήρι θλίψης κι ερήμωσης; Προσφέρατε στον Άγιο, σ’ Αυτόν που λέτε πως Τον αγαπάτε, ένα ποτήρι τόσο πλατύ και τόσο βαθύ, γεμάτο πίκρα και θλίψη, που ο ουρανίσκος Mου είναι πιο στεγνός από περγαμηνή, τα Χείλη Μου σκασμένα. Η γεύση του ποτηριού που μου προσφέρει η γενεά αυτή είναι πικρή σαν φαρμάκι.

Δεν καταπίνω μόνος Μου τα Δάκρυά Μου, η Αγία σας Μητέρα συμμερίζεται τη θλίψη Μου αφού η Άμωμη Καρδιά της είναι ενωμένη αγαπητικά με την Ιερή Μου Καρδιά, αλλά σύντομα θα σας ανανεώσω όλους με τη Φωτιά Μου.

Προσεύχεστε αδιάλειπτα, γιατί πλησιάζει η Ώρα. Σας ευλογώ όλους, σφραγίζοντας τα μέτωπά σας με το Στεναγμό της Αγάπης Μου.

1 Ο Θεός αναφέρεται στις διαφορετικές ομολογίες μέσα στην Εκκλησία Του.