22 Δεκεμβρίου 1990
Ιησού μου;
Εγώ είμαι.
Σου φέρομαι με πολλή φροντίδα για να αναπτυχθείς εσύ, που είσαι το λουλούδι Μου. Σε θέλω δυνατή και, πίστεψέ Με, θα φροντίσω να γίνεις. Θα γίνεις δυνατή, κόρη, αφού μεταφέρεις τον Λόγο Μου. Μπροστά σου, Εγώ Είμαι, για να γκρεμίζω όλα τα εμπόδια που ορθώνονται όταν δίνεις μαρτυρία. Είμαι ο Παντοδύναμος και σε βεβαιώνω, κόρη, πως θα φροντίσω καμιά υποχθόνια δύναμη να μη σε εμποδίσει να διακηρύξεις το Μήνυμά Μου.
Σε έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου για να Μου αποκριθείς σε μια ξένη χώρα και να δώσεις μαρτυρία σε έναν λαό που δεν είναι δικός σου. Γι’ αυτό, αν και η διαγωγή σου ήταν φρικτή και τα αισθητήρια σου σκοτισμένα, με αποτέλεσμα να μη μπορείς να δεις το Φως, η Ευσπλαχνία1 και η Συμπόνια συγκινήθηκαν από τη φοβερή σου δυστυχία, την ενοχή και την αθλιότητά σου και έσπευσαν σε βοήθειά σου.
Όοχι, Βασούλα, δεν άξιζες κανένα από τα Δώρα Μου. Πράγματι, είχα στη διάθεσή Μου υπηρέτες που Με τιμούσαν, που πρόφεραν πάντα με αγιότητα το Όνομά Μου, που Με ευλογούσαν ακατάπαυστα, που υμνούσαν ολόψυχα την Αγία Τριάδα. Κι όμως η Καρδιά Μου, που είναι Άβυσσος Αγάπης, έκλαιγε για εσένα. Είχες συσσωρεύσει στην Καρδιά Μου θλίψη στη θλίψη, προδοσία στην προδοσία. Πάλευες μαζί Μου, ασήμαντο ανθρωπάκι… Ήξερα όμως πως η καρδιά σου δεν ήταν δίγνωμη καρδιά και όταν θα την κατακτούσα, θα γινόταν ολοκληρωτικά δική Μου. Προϊόν της γενεάς σου, πάλευες μαζί Μου, αλλά μέσα στην πάλη σε έριξα κάτω και σε έσυρα στο χώμα και μέσα στην έρημο όπου σε άφησα εκεί ολομόναχη.
Από την αρχή της ύπαρξής σου, σε εφοδίασα με έναν φύλακα άγγελο να σε φυλάει, να σε παρηγορεί και να σε καθοδηγεί, αλλά η Σοφία Μου πρόσταξε τον φύλακα άγγελό σου να σε εγκαταλείψει για να αντιμετωπίσεις μόνη σου την έρημο. Είπα: «Πρέπει να ζήσεις παρ’ όλη τη γύμνια σου!»2 Επειδή κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει μόνος.3 Ο Σατανάς θα μπορούσε να υπερισχύσει πλήρως και να σε εξοντώσει. Η εντολή Μου δόθηκε και σ’ αυτόν. Του απαγόρευσα να σε αγγίξει. Και τότε, τρομαγμένη, Με θυμήθηκες και κοίταξες ψηλά στον Ουρανό αναζητώντας Με απεγνωσμένα. Οι θρήνοι σου και οι ικεσίες σου διέκοψαν ξαφνικά τη νεκρική σιγή γύρω σου και οι τρομαγμένες σου κραυγές έσκισαν τους ουρανούς και έφτασαν στα Aυτιά της Αγίας Τριάδας …
«Παιδί Μου!» Η Φωνή του Πατέρα, γεμάτη χαρά, αντήχησε σε όλο τον Ουρανό.
“Αχ… Θα την κάνω τώρα να εισχωρήσει στις Πληγές Μου4 και θα την αφήσω να φάει τη Σάρκα Μου και να πιει το Αίμα Μου. Θα την νυμφευθώ και θα Μου ανήκει παντοτινά. Θα της δείξω την Αγάπη που τρέφω γι’ αυτήν και τα χείλη της στο εξής θα διψούν για Εμένα και η καρδιά της θα γίνει Προσκεφάλι Μου. Θα υποτάσσεται με προθυμία καθημερινά στη Δικαιοσύνη Μου. Θα την κάνω βωμό της Αγάπης Μου και του Πάθους Μου. Εγώ, και μόνον Εγώ θα είμαι η μόνη της Αγάπη και το Πάθος. Και θα την στείλω με το Μήνυμά Μου στα πέρατα του κόσμου για να κατακτήσει έναν άθρησκο λαό, και σε ανθρώπους που δεν είναι καν δικοί της. Και θα σηκώσει πρόθυμα τον Σταυρό Μου Ειρήνης και Αγάπης παίρνοντας τον δρόμο για τον Γολγοθά.»
«Κι Εγώ, το Πνεύμα το Άγιο, θα κατέβω πάνω της για να της φανερώσω την Αλήθεια και τα απόκρυφα μυστικά Μας.5 Θα υπενθυμίσω στον κόσμο μέσα απ’ αυτήν ότι το σπουδαιότερα απ’ όλα τα δώρα είναι η ΑΓΑΠΗ.»
«Ας πανηγυρίσουμε6 λοιπόν! Όλος ο Ουρανός ας πανηγυρίσει!»
… Σε πήρα από το χέρι και σε διέπλασα για να γίνεις ένα ζωντανό σημάδι της Μεγάλης Μου Αγάπης. – Ένας μάρτυρας της Ιερής Μου Καρδιάς και της ανανέωσης της Εκκλησίας Μου.
(Μίλησε ο Πατέρας, ύστερα ο Υιός και ύστερα το Άγιο Πνεύμα.)
Εγώ είμαι η Ανάσταση.
(Εξήγηση αυτού του μηνύματος:
Στην αρχή, όταν ο φύλακας άγγελός μου με πλησίασε ξαφνικά για να προετοιμάσει τον δρόμο για τον Κύριο, εγώ, μια ‘εξ επαγγέλματος’ αμαρτωλή, δεν ένιωθα καμιά αγάπη για τον Θεό. Ακόμη κι όταν ο άγγελός μου μού μιλούσε για τον Ουρανό, μου αρκούσε απλά να είμαι μαζί του και δεν ζητούσα περισσότερα. Όταν ο Θεός με πλησίασε παίρνοντας τη θέση του αγγέλου μου, απογοητεύτηκα κάπως. Τον ένιωθα σαν ξένο, ενώ αντίθετα, έχοντας εξοικειωθεί με τον άγγελό μου, τα αισθήματα έκπληξης είχαν γίνει αισθήματα αγάπης. Επιπλέον, δεν μπορούσα να κατάλάβω για ποιον λόγο ο Θεός ήθελε να πάρει τη θέση του αγγέλου μου, έφτασα μάλιστα στο σημείο να πιστεύω πως ο Θεός ζήλευε την αγάπη που έδινα στον άγγελό μου, και ένιωσα λύπη για τον άγγελό μου.
Αργότερα, έπειτα από μια πολύ οδυνηρή κάθαρση που μου δόθηκε από τον άγγελό μου, ο Θεός με πλησίασε ξανά για δεύτερη φορά παίρνοντας τη θέση του αγγέλου μου. Έμεινε μαζί μου μερικές μέρες, ανοίγοντας σιγά-σιγά την καρδιά μου, και με σοφία, για να μη με τρομάξει. Μόλις άρχισα να ανοίγομαι σ’ Αυτόν, έφυγε και κρύφτηκε. Στράφηκα γύρω μου για να βρω τον άγγελό μου, αλλά δεν μπόρεσα να βρω ούτε αυτόν. Αισθάνθηκα να με πλησιάζουν μερικές ψυχές7 και να με παρακαλούν για προσευχές και ευλογίες. Προσευχήθηκα γι’ αυτές και τις ευλόγησα. Μου ζήτησαν τότε να τις ευλογήσω με αγιασμό. Επωφελήθηκα της ευκαιρίας να τις ρωτήσω αν είχαν δει τον άγγελό μου κι Αυτόν που η καρδιά μου είχε αρχίσει να αγαπά, αλλά δεν πήρα καμιά απάντηση.
Κάθε μέρα που περνούσε έμοιαζε με χρόνο. Αναζητούσα τη γαλήνη αλλά δεν την έβρισκα. Περιστοιχιζόμουν από πολύ κόσμο και πολλούς φίλους, αλλά ποτέ άλλοτε δεν ένιωσα τόσο μόνη και εγκαταλειμμένη όσο εκείνες τις μέρες. Η ζωή μου είχε γίνει κόλασηη.
Φώναξα πολλές φορές στον άγγελό μου να γυρίσει κοντά μου, τίποτα όμως, μου γύρισε την πλάτη και έφυγε! «Η ψυχή μου λιποθύμησε στη φυγή του. Τον αναζήτησα αλλά δεν τον βρήκα. Του φώναξα αλλά δεν μου απάντησε.» (Άσμα Ασμάτων 5:6) Περιπλανήθηκα τρεις ολόκληρες εβδομάδες στην έρημο ολομόναχη, ώσπου που δεν άντεξα άλλο. Και τότε, στην απελπισία μου, φώναξα στον Γιαχβέ, ψάχνοντας στον Ουρανό: «Πατέρα! Ω Θεέ, πάρε με και χρησιμοποίησέ με όπως θες! Καθάρισέ με για να με χρησιμοποιήσεις!» Με την κραυγή αυτήν που έβγαινε από τα βάθη της καρδιάς μου, ο Ουρανός άνοιξε ξαφνικά, και σαν βροντή, η Φωνή του Πατέρα μού αποκρίθηκε, γεμάτη συγκίνηση: «Εγώ, ο Θεός, σε αγαπώ!»
Αμέσως ένιωσα σα να έβγαινα από έναν ανεμοστρόβιλο και να έμπαινα σε έναν όμορφο, ειρηνικό κόσμο. Ο άγγελός μου ξαναφάνηκε και με μεγάλη στοργή άρχισε να περιποιείται τις πληγές μου, τις πληγές που δέχθηκα μέσα στην έρημο.
Αυτό συνέβη το Πάσχα του 1986.)
1 Ευσπλαχνία και Συμπόνια = Ο Κύριος.
2 Έγινα «γυμνή» όταν ο άγγελός μου και όλος ο Ουρανός με εγκατέλειψαν.
3 Εγκαταλειμμένος από τον Ουρανό.
4 Μιλάει ο Υιός.
5 Η Αγία Τριάδα.
6 Μίλησε η Αγία Τριάδα.
7 Από τον Άδη.
