17 Οκτωβρίου 1990

Ιησού, μας είπες σ’ αυτά τα βιβλία πολλά πράγματα προτού να γίνουν, ώστε όταν γίνουν να πιστέψουμε. Μας είπες πως θα αναστήσεις την αδελφή μου τη Ρωσία και θα βάλεις ένα τέλος στην αθεΐα της. Και να, στις 14 Οκτωβρίου, η Εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στην Κόκκινη Πλατεία άνοιξε τις πόρτες της για Εσένα! Κι εγώ, η αδελφή της, έσπευσα κοντά της εκείνη τη μέρα, να χαρώ για την εορτή της! Όμως αυτό που δέχθηκα απ’ αυτήν ήταν ένα χαστούκι… Ο υπηρέτης σου και αδελφός μου τον οποίο αγαπώ, με έπληξε. Ο υπηρέτης Σου αρνήθηκε να με ευλογήσει γιατί, όπως είπε, πηγαίνω στους αδελφούς μας τους καθολικούς και δέχομαι από το χέρι τους την Αγία Κοινωνία. Θα πρέπει να νιώθω ντροπή ενώπιόν Σου, Κύριε μου; Κι αυτή η πίκρα θα ήταν υποφερτή αν δεν ακολουθούσαν χειρότερα. Είπε: «αυτό σημαίνει αφορισμό!» Μου είχες δώσει ένα σημάδι πριν γίνει αυτό, με έκανες να αισθανθώ τη θλίψη Σου κάνοντας το στόμα μου, λίγο πριν, πιο ξερό κι απ΄το ξύλο, και τα χείλη μου πιο στεγνά κι απ’ την περγαμηνή.

Ως πότε οι χριστιανοί θα είναι διηρημένοι;
    Έλα να διορθώσεις τις καρδιές μας,
δώσε μας πίσω την αθωότητα μας,
    έλα να φωτίσεις το σκοτάδι.
Σε ευχαριστώ, Κύριε μου,
    που μου έδωσες την ευκαιρία
να με πλήξουν και να με ταπεινώσουν,
    και μου έδωσες το κουράγιο να σταθώ
 με τους άλλους στη σειρά και παρά την προσβολή,
     να ξαναπάω κοντά του και να ασπαστώ τον σταυρό
που κρατούσε και το χέρι που με χτύπησε.

Βασούλα, ο πόνος σου δεν συγκρίνεται με τον δικό Μου… Αν και χρησιμοποίησε βία εναντίον σου, κόρη Μου, μην απελπίζεσαι. Υπάρχει ελπίδα για συμφιλίωση. Θα σας καταπλήξω σύντομα με ένα μεγάλο Θαύμα.¹ Πολύ σύντομα Εγώ, ο Κύριος, θα στολίσω τη Νύφη Μου με τη λαμπρή τελειότητα της νιότης της και μια συνθήκε ειρήνης θα σφραγιστεί μεταξύ αδελφών. Η Εκκλησία Μου θα ανατείλει σαν τον Αυγερινό. Δεν θα υπάρχει πια κανένα ανάθεμα… Σαν μια ελιά φορτωμένη με καρπούς, θα σταθεί στέρεα μπροστά Μου… Σαν ένα αμπέλι που βγάζει τρυφερούς βλαστούς, τα άνθη της θα δώσουν λαμπρούς και πλούσιους καρπούς… Και θα γίνει ένα ποίμνιο και ένας Ποιμένας… Εγώ είμαι η Ανάσταση… Κόρη; ² Μη χάνεις τις ελπίδες σου, δεν πρέπει να φοβάσαι. Ο τρόμος της νύχτας θα τελειώσει σύντομα.³

Θυμήσου, Εγώ Είμαι στο πλευρό σου. Δεν παρατείνω το βλέμμα Μου πάνω στην κακή τους συμπεριφορά μήπως και ο θυμός Μου ανάψει τη Δικαιοσύνη Μου, γι’ αυτό αφήνω το Έλεός Μου να υπερισχύσει. Γιατρεύω όλες σας τις ασθένειες και σκουπίζω με το Αίμα Μου κάθε ίχνος από δηλητήριο, για να σας λυτρώσω όλους από τον Άδη.

Είμαι η Αγάπη, και η Αγάπη με όλη της τη Συμπόνια συγχωρεί τους βίαιους, τους είρωνες, τους άδικους, και χάρη στην Άγια Ευσπλαχνία Μου θα σας υψώσω όλους στην Καρδιά Μου. Μην απελπίζεσαι, Βασούλα, κόρη Μου, υπάρχει ακόμη ελπίδα για συμφιλίωση και για αναβίωση… Υπάρχει ακόμη ελπίδα…⁴ «Μη φοβηθείτε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή. Αντίθετα, να φοβηθείτε όποιον μπορεί να καταστρέψει ψυχή και σώμα στην κόλαση.»⁵

Θα έρθω για να φέρω στους αδελφούς τη γαλήνη και να τους υπενθυμίσω τη Στοργή Μου, την Αγάπη Μου και την Ευσπλαχνία Μου, για να Με μιμηθούν κι αυτοί.

Μη βιάζεσαι να φύγεις⁶ … Έλα, η Εκκλησία θα αναβιώσει, η Εκκλησία θα αναβιώσει, περίμενε και θα δεις…

1 Είδα ξαφνικά σε εσωτερικό όραμα, κάποια ντυμένη σα νύφη, με αστραφτερή, ασημόλευκη στολή.
2 Ο Ιησούς γύρισε και με κοίταξε, με μάτια γεμάτα συμπόνια.
3 Ο Ιησούς με παρηγορούσε, τα λόγια του ήταν σαν βάλσαμο που γιάτρευε τις πληγές μου.
4 Ο Ιησούς προσπαθούσε ξανά να με παρηγορήσει. Έμοιαζε με κάποιον που έχει πληγωθεί περισσότερο να προσπαθεί να παρηγορήσει τον άλλο που είχε ελαφρότερες πληγές.
5 Ματθ. 10:28
6 Νόμισα πως είχε τελειώσει και ετοιμαζόμουν να φύγω.